VAN DEN OLYFANT, 
zr 
zetten , groote perken en afgeftooken omheiningen te maaken, vernoegen zig. 
(w) met de eenvoudigfte liften j zy graven namelyk op ieder weg, welken de 
der een was» die zeer groot z^nde ztg bezvvaarlyk liet vangen en temmen.... De geleider.' 
die op ’t wyfje zat, trok met hetzelve uit de affchutting door ecne fmaiie doortogt.als cene 
allee gemaakt, van de langte van een olyfant, aan welker beide einde» valdeuren waren, 
die men ligtelyk konde ophaaien en nederlaaten. Alle de overige kleine olyfanton volgdea 
de ecne na de andere, de voetftappen van ’t wyfje by herhaalde reizen ; maar zulk een fmiii® 
doortogt verbaasde den grooten olyfant; die telkens terug liep; men deedt het wyfje ver» 
fcheiden maaien weder naderen, hy volgde het tot aan de poort, maar nooit wilde hy ver« 
der gaan, gelyk als of hy eenig voor gevoel hadt van ’t gemis zyner vryheid, welke hy op ’t 
punt was van te verliezen. Toen kwamen verfcheiden Siammers, die in ’t perk waren, nader , 
om hem met geweld te doen voortgaan, en tafteden hem aan met lange roeden, met welker 
punt zy hem felle ftooten toebragten, De olyfant toornig wordende vervolgde hen met 
veel drift en fnelle fchreeden, en gewlflelyk abude geen van deze lieden hem ontkomen zyn, 
zo zy zig niet fchielyk agter de paaien, die de paliflade formeerden, en op welken dit ge» 
tergde dier drie of vier maaien zyne zwaare tanden brak , geborgen hadden. In de hitte der ver- 
volging wierp een van hen , die hem het ftetkft aantafleden , en die meert van hem 
vervolgd wierdt.zig al vlugtende tuflchen de twee poorten, daar de olyfant hem volgde, om 
hem om te brengen; maar zo dra hy daar in was, ontfnapte de Siammer door eene kleine 
opening, en het dier zag z'g gevangen , dewyl de beide valdeuren op ’t eigen oogenblik ne» 
dergelaaten wierden, en fchoon hy geweldig woelde, bleef hy daar egter bezet, om hem tot 
bedaaren te brengen , wierp men hem veel water over ’t lyf, en onderwyl maakte men hem 
touwen aan de pooten en aan den hals vaft; eenigen tyd daar na, toen hy zig fterk vermoeid 
hadt, deedt men hem uittrekken door middel van twee tamme olyfanten ; die hem met tou- 
wen voorwaards trokken. en van twee anderen, die hem van agteren aandrongen, tot dat hy 
aan een grooten paal was vaftgemaakt, daar hy alleenlyk rondom kon loopen. Een uur 
daarna wierdt hy zo handelbaar , dat een Siammer op zyn rug klom , en des anderen daags 
maakte men hem los, om hem met de anderen naar de Hal te brengen. Second voyage du P» 
Tachard pag. 252, en 353. 
(w) Schoon dit dier groot en wild is, vangt men ’er egter veelen in Ethiopië *op de na- 
volgende manier. In de digte boffchen daar hy zig des nagts in begeeft, maakt men een ora» 
trek van zwaare paaien met dikke takken aan malkanderen gebesr. en men laat daarin een 
dOOrtOgC door eene poort, die men plat op den grond ncdcrfegc^ ZO dra de ofyfant blnnCn 
perk is geireeden, haait men op een boom ftaande, die poort of deur met een touw op, tn 
men befluit hem; vervolgens koomt men af, en men doodt hem met pylen, maar zo dit by 
toeval misluk ,en de olyfant buiten zyn omirek koomt, doodt hy alles die hy aantrefc. L’^f. 
rtque de Marmol Parts 1667. torn I. pag. 58 ... De olyfaoten-jagt gefchiedt op verfchei- 
den wyzen ; op zommige plaatfen legt men voetangels, waardoor zy in een graf of kuil val- 
len daar men hen geroaklyk weder uithelpt, nadat men hen geheel verlegen gemaakt, en dus 
getemd heeft. Op andere plaatfen gebruikt men een tam wyfje dat riifig is, en ’t welk men 
naar eene fmalle plaats brengt, alwaar men bet vaft maakt; zy lokt het mannetje door haar 
gefchreeuw derwaards; als by daar is, befluit men hem door middel van eenige flagboomen 
daar toe gemaakt , waardoor hem de hertred wordt afgefneeden j terwyl hy ondertuflchea 
het wyfje op den rug vindt, boet hy met haar zyn luft, tegen het gebruik van andere dieren. 
Hy poogt zig alsdan weg te begeeven, maar terwyl hy gaat en koomt om een uitgang te zo3 
ken, werpen de jaagers.die op den muur of op eenige andere verheven plaats zyn, eene me- 
nigte kleine en grootte touwen met eenige kettingen, waardoor zy zyn huit en het oveiig 
gedeelte van zyn lighaam zodanig belemmeren, dat zy hem vervolgens zonder gevaar kun- 
nen naderen , en nadat zy eenige noodige voorzorgen genomen hebben , leiden zy hem naar 
twee andere tamme olyfanten , die zy daar voordagtdyk hebben doen koomen , om hem een 
goed voorbeeld te geeven of hem te dreigen zo hy onwillig is Daar zyn nog andere 
ftrikken , om de olyfanten te vangen , en ieder land heeft zyne byzondere wyze. Relatien d'un 
vayage par Thüvenot Paris 1664 torn. III. pag, 131. — De inboorlingen van Coylon maa- 
ken diepe graften of kullen, welke zy met planfcn bedekken ;maar die p'atiken zyn riet digc 
faam gevoegd en de openingen tulTchen dezelve, gelyk ook de geheele planken worden met 
ftroo bedekt. D s nagt, wanneer de olyfanten over deze kuilen gaan, vallen zy daar in, en 
t 
