30 
DE NATUÜRLYKE HISTORIE 
twintig mylen daags af, en als men hen dryft (o), kunnen zy vyf-en-dertig of 
veertig mylen afmaaken. Men hoort hen van zeer verre aankoomen , en men 
kan hen ook van verre op ’t Ipoor volgen: want de voetlpooren, die zy inde 
aarde laaten, zyn niet twyffelagtig, en in de gronden, u-aarin de voet wel 
teekent, hebben dezeh^e vyftien of agtien duimen om trekt. 
Een huillblyke olyfant doet miflchien meer dienll aan zyn meefter dan vyf 
of zes paarden (j >) , maar hy heeft veel zorg en een overvloedig en uitge- 
zogt voedzelnoodigi hy kolt omtrent een ryksdarder of honderd franfehefols 
daags C?),om hem te voeden. Men geeft hem gcmeenlyk rauwe of gekookte 
ryrt, met water vermengd, en men wil dat hy honderd ponden ryft daags 
noodig heeft om in zyn volle fterkte te beftaan; men geeft hem ook gras om 
hem te verfrisfehen en te verkoelen ; want hy is onderlievig om zig te verhit- 
ten, en men moet hem te water leiden en twee of drie-maal daags laaten 
baaden. Hy leert gcmaklyk zig zelven te wasfclien j hy neemt water in zyn 
fnuit, en brengt het naar zyn mond om te drinken, en vervolgens zyn fnuit 
te rug haaiende, flor t hy het overige over alle de deelen van zyn lighaam. 
Om een denkbeeld te geeven van den dienll welken hy doen kan, zal 
het genoeg zyn te zeggen, dat alle de tonnen, zakken, pakken, die in de 
Indiën van de eene plaats naar de andere worden overgebragt, door olyfanten 
vervoerd worden ; dat zy lallen kunnen draagen op hun lighaam , op hunnen 
hals, aan hunne llagtanden, en zelfs met hun bek , als men een touw om die 
pakken doet, dat zy aanvatten en met de tanden fluiten en vallhouden; dat 
zy het vernuft by de llerkte voegende , niets van ’t geen men hen toevertrouwt 
breeken of befèha^iigcn ; dat zy aan den oever der wateren die pakken, in een 
fchuit overleggen zonder dezelve nat te ma.iken, plaatzende dezelve zagteh^ 
daar men verlangt, en lèhikkende alles op de gevoegelykfte en veiligfte wyze 
in zo verre, dat zy zelfs na de dingen neergezet te hebben op de plaats, die 
men hen aanwyR, met hunnen Ihmt beproeven , of zy veilig en wel geplaatll 
zyn; en zo het een ton is die voortrolt, gaan zy uit zig zelven fleenen zoeken 
om hem vafl te leggen. 
Als de olyfant wel opgepall wordt, leeft hy lang, fchoon in flavemy, en 
men mag vermoeden , dat zyn leven den flaat van vryheid nog langer 
duurt : zommige Schryvers hebben beweerd dat hy vier of vyf honderd 
.Als men den olyfant dryft zal hy in een dag den weg van zes dagreizens afleggen. 
L Afrtqus de Marmol torn. I. pag. 58. 
(P) De prys der olyfanten is grooter dan men denken zoude; men heeft ’er zien verkoonen 
van duizend gouden pagoden af. tot vyftien duizend roupyen.dat is, van negen of tien dui- 
zend Iwres tot zep.en-dertig duizend, JVote de Mr. db Bussi. — Men verkoopt een oivfant 
naar zyne grootte: dfe van Ctyion koften ten minften agt duizend Parda<ms,^en ais zvzeeï 
groot zyn verkoopt men hen voor twaal en zelfs vyftien duizend pardaons. Hifl. de l'I/le de 
Ceylon par Ribkyro, Trevoux lyci. pag. 144. j j ^ ue 
(<})■ De olyfanten koften elk onirrent een halve piftool daags van onderhoud. Rel. d'mvo- 
yage par Tiibvenot pag. sör. — De tamme zyn zeer kiefch, en men moet hun gekookte 
ryft met boter en fuiker, aan grooie ballen geeven; zy hebben wel honderd pond daags noo. 
dig. behalven de boombladeren, byzondetlyk die van den Indiaanfchen vygeboom.by ons 
Bamnes, en by de Tu»ken Plantanes geheeten, om hen te verfriflehen. Voyage de PvaARn 
tom. H- pag’- 3Ö7 — 2ie ook de Voyages de la Boullaye le-Goüz Paris 1657. pos zso 
en Recueil des vcyages de la Compagnie des Indes de Hollande, tom, 1 . pag, 473. 
