VAN DEN OLYFANT, 
3 ? 
bloemen, dezelve een voor een uitkiezende; hy maakt kiioopen los, opent en 
fluit de deuren door de Hemels om te draaijen , en de grendels af of aan te 
fchuiven ; hy leert regelmaatige karakters maaken met een werktuio- zo klein 
als een pen Men kan zelfs niet lochenen, dat deze hand van den olyfant 
niet verfcheidcn voordeelen boven de onze hebbc; zy is voorcerXi,gelyk men 
zo aanftonds gezien heeft , even buigzaam en even gefchikt om aan te^ vatten 
en te houden, en kleine zo wel als groote voorwerpen te behandelen. Alle de- 
ze werktuigen gcfchieden door middel van het aanhangzel by wyze van vin- 
ger ; aan het bovenft gedeelte van den rand , die het einde van den fnuit om- 
vangt, en in het midden ecne holte laat in de gedaante van een kopje, op welks 
bodem de beide openingen der gemeene buizen voor den reuk en de inademing 
gevonden worden. De olyfant heeft dan de neus in de hand , en hy kan het 
vermogen zyner longen by de werktuig zyner vingeren voegende , door eene 
fterke zuiging, de yloeibaare ftoifen opflorpen, of zeer zwaare vafte lighaamdh 
aanhaaien en opneémen, door den rand van zyn fnuit op de oppervlakte te 
zetten en van binnen, door het inhaaien van de lugt, een ydel te maaken. 
De kiesheid van ’t gevoel, de fynheid van den reuk, het gemak der bewee- 
ging en het vermogen van te kunnen zuigen , zyn dan aan het einde van de 
neus des olyfants vereenigd. Van alle de werktuigen waarmede de natuur haa- 
re waardftc gewrogten belchonken heeft , is de fnuit milTchien het volkomenft 
en verwonderlykft; het is niet llegts een organifch werktuig, maar ook een 
drie dubbeld zintuig , welks vereenigde en faamgevoegde verrigtingen ter zelf- 
der tyd de oorzaak bevatten , en de uitwerkzels voortbrengen van dat vernuft 
en wan die vermogens die den olyfant onderfcheiden , en denzelven boven alle 
de dieren verheffen. Hy is minder dan eenig ander onderworpen aan de dwaa- 
lingen van het zintuig des gezigts , om dat hy dezelve door het zintuig des 
gevoels Ichiclyk onderzoekt, herkent en verheft; en omdat hy zig V3.TI Zyil 
fnuit als van een langen arm bedienende om de lighaamen van verre aan teraa- 
ken, door dat middel even als wy, nauwkeurige denkbeelden van den afftand 
maakt; terwyl andere dieren met uitzondering van den aap en van eenige an- 
deren die eene foort van armen en handen hebben, die zelfde denkbeelden niet 
kunnen krygen dan door den afftand met hun lighaam door te loopen. Het ge- 
voel is van alle zintuigen dat, ’t welk meeft betrekking heeft tot kennis; de 
kiesheid van ’t gevoel geeft het denkbeeld van de zelfftandigheid der lighaa- 
men, de buigzaamheid in de deelen van dit werktuig geeft het denkbeeld van 
derzelver uitwendige gedaante, het vermogen van zuiging, dat van hunne 
zwaarte, de reuk die van hunne hoedanigheden, en de langte des arms die 
van hunnen afftand : dus kan de olyfant met een en hetzelfde lid, en om zo 
te fpreeken, door een zelfde of gelykelyke werking, verfcheidcn dingen te ge- 
lyk voelen, bemerken, beoordeelen; maar eene veelvuldige gewaarwording 
(d) Mutianus ter conful sudlor eft, allquem ex bit & litrerarum duflus didi* 
cifle. folitumque pjasfcribeie ejus licguaï verbis; ipfe tgo hsc fcripfl. &c. Plin. Hift. Nat. 
lib, “VUL cap. 3; vero. ipfö elephancuoi ii] tabula liueras latïnss promuTcide arque ordï* 
ne fcribentem vidi ; veruntamen rfoceotis maous fubjtciebatur ad Htterarum duftum & figuraia 
ewn inftiraens ; dejedlis aw*m & biteolis oculia erat cu'n feribsief ; dfctos & littetauua S®*' 
animaotium ocalos eflfe dlxfflës. .Eltands df Nat> Animale Ub. II, cap, ii. 
