jö DE NATUURLYKE historie 
vergoedt op zekere wyze het denken, het redeneeren ; en derhalven , fchoont 
dit dier, even als alle andere dieren, het vermogen van denken en redenee- 
ren wift, dewyl.egter deszelfs gewaarwordingen in het werktuig zelve veree- 
nigd, ,dewyl zy gelykzydig, en,, om zo te Ipreeken , onverdeeld zjm , zo is 
het niet te verwonderen dat het van zig zelf een foort van denkbeelden heeft, 
en dat het in korten tyd ook die, welken men in hem overftort, aanneerat^ 
De herinnering moet hier volmaakter zyn dan in eenige andere foort van dier " 
want het geheugen verbindt zig veelmetbykoomendeomllandigheden der voor- 
gevallene zaaken , en yder afzonderlyk , op zig zelve Raande gewaarwor- 
ding, fchoon zeer levendig, laat geen onderfcheiden noch duurzaam voetfpoor 
agterj omdat zy met geene bykooniende indrukzelen verbonden is: maar ver- 
fcheiden faamgevoegde en gelyktydige gewaanvordingen maaken diepe indruk- 
zels en uitgeftrekte reekenen of Ipooren,- zodat de olyfant, als hy zig een ze- 
ker denkbeeld niet kan herinneren door het gevoel alleen, de aangrenzende en. 
hykoomende denkbeelden van den reuk en de fterkte der zuiging,diete^zeIf- 
der tyd als het gevoel gewerkt hebben, hem helpen om het begeerde denkbeeld 
te herroepen en weder te vertegenwoordigen. In ons zelven is de befte ma- 
nier om pns geheugen getrouw, te maaken , dat wy ons opvolgelyk van alle on* 
ze zintuigen bedienen , om een voorwerp te befchouwen ; en liet is by mangel 
van dit faamgevoegd gebruik der zintuigen , dat de menfeh meer dingen ver- 
geet dan hy onthoudt. 
V oor het overige heeft de olyfant , fchoon met meer geheugen en meer fchran- - 
derheid dan eenig ander dier bedeeld, naar evenredigheid van den omtrek zyns 
lighaams minder harfenen (e)^ dan de meeften onder dezelve; het welk ik al- 
lêenlyk bybreng als een bewys, dat de harfenen niet de zitplaats der gewaar^ 
wordingen, httfenforium commune zyn, hetwelk daarentegen in de zenuwen 
der zintuigen en de vliezen des hoofds gezogt moet worden; ook zyn de ze- 
nuwen, die zig in den fnuit des olyfants uitftrekken,in zulk eene groote hoe* 
veelheid, dat zy, wat het getal betreft , alle die, welke zig door het overio- 
gedeelte des lighaams verdeden, kunnen opweegen. Het is dan uit kraot yam 
deze zonderlinge famenvoeging der zinnen en dier nog meer zonderlinge en 
eigen vermogens van dien fnuit , dat dit dier alle anderen in vernuft en 
fchranderheid overtreft, in weerwil van de lompe grootte van zyn lio-haam 
in weerwil van de onevenredigheid zyner gedaante; want de olyfant is^tevens 
een wonder van vernuft en een monftervan ftoffe; hetlighaam zeer dik en 
zonder eenige buigbaarheid, de hals kort en bykans onbuigzaam, het hoofd 
klein en mismaakt, de ooreii uittemiaaten groot, en de neus nog vee] overmaa-- 
tiger; de oogen al te klein, gelyk ook de bek, het teellid, en de ftaart; de 
pooten lomp, dik en regt, de voet zo kort (f) en zo klein, dat het geen 
W 'Mémoire pourferyir h Ibifi. des animaux Part. III. pog. i%5, 136. 
(r) Daar fs geen dier, dat ftaande , naar evenredigheid, den voet niet grooter hééft dan 
de menfeh , de olyfant alleen uitgezonderd, die denselven nog kleiner heeft dan de menfeh 
en derhalven dan eenig dier. ... De voeten waren zo klein , dat men zeggen kan , dat men 
dezelve niet zag , om dat de vingers beflooten en overdekt waren door het vel der beenen 
dewelke in ééne regte rigting tot op de aarde nederdaalden, en zig vertoonden als de (tam 
van een boom dwars doorgezaagd. Mimir. puur firvir k l'bift, its Aam-pag. 202, 203 ^ 
