38 DE NATUURLV’KE HISTORIE 
zyn drank , met de neus neemen , hy brengt die vervoJgens niet aan den in- 
gang van zynbek, maar tot aan zyn gorgel, en als de fnuit wel van water 
voorzien is , brengt Iiy het einde tot op den wortel van de tong (i^) > waar- 
fchyiilyk om de of de ftrotlap neer te drukken, en het vogt, dat 
met geweldigheid doorloopt, te beletten van niet in ’t ftrotteuhoofd of de 
larynx re vloeijen, want hy zet dat water voort, door de kragt van dien zelf- 
den atlem, tveiken hy gebruikt heeft om het op te pompen ; het koomt met 
o-eraas uit den fnuit, en gaat met verhaafting in den gorgel over; de tong, de 
mond, of de lippen dienen hem niet, gelyk aan andere dieren, om zyn drank 
op te zuigen of te flabben. 
Hier uit fchjmt een zonderling gevolg voort te vloeijen, te weeten , dat 
de jonge olyfant zyn moeder met zyn neus moet zuigen, en vervolgens de 
melk , die hy heeft opgepompt of ingehaald , in zyn gorgel brengen : de ou- 
den hebben egter gefchreeven , dat hy met den bek en niet met den fnuit zoog 
(/)i maar daar is alle grond van te denken , dat _zy deze byzonderheid niet als 
ooggetuigen waargcuoonien , en hunne verzekering alleenlyk op de algemeene 
overeenkomll: gegrond hebben, dewyl alle andere dieren op die wyze zuigen ; 
want zo de jonge olyfant eens het gebruik geleerd, en de gewoonte gekreegen 
hadt om ’s moeders prammen met den bek te zuigen , waarom zou hy dat voor 
zyn gcheele leven vergeeten? waarom gebruikt hy dcnzelvcn nooit om het 
water op te haaien als hy het onder zyn bereik heeft? waarom zou hy altyd 
een dubbelde werking doen , zo eene enkelde genoeg ware ? waarom ziet men 
hem nooit iets met zyn bek neemen , dan ’t geen men daar in werpt terwyl hy 
open is? enz (ni). Het is derhalven zeer waarfchynlyk , dat de jonge olyfant 
niet dan met den fnuit zuigt ; dat vermoeden wordt niet flegts door de volgen- 
de ftukken beveiligd , maar het flcunt ook op eene betere overeenkomll dan 
die waarop de ouden gebouwd hebben. Wy hebben aangemerkt, dat, in ’t 
algemeen , de dieren op ’t oogenblik hunner geboorte geene andere kundigheid 
wegens dc tegenwoordigheid van hun voedzel kunnen krygen, dan door het 
zintuig van den reuk. Het oor is zekcrlyk zeer nutteloos tot dat oogmerk, 
het oog is het blykbaar e\^neens, naardien! de meefle dieren de oogen nog 
niet open hebben terwyl zy reeds zuigen ; het gevoel kan hen niet anders die- 
nen , dan dat het hen alle de deelcn van het ligLaam der moeder eveneens en 
onbepaald doet bemerken, of liever het doet hen niets bemerken tot de eetlull 
of den honger betreklyk ; de reuk alleen moet het dier onderregten ; deze is 
niet llegts eene foort van finaak,maar een voorfmaak , die den eigenlyken Imaak 
voorgaat, vergezelt, en bepaalt; de olyfmt wordt dan, even als alle andere 
dieren , door dezen voorfmaak wegens de tegenwoordigheid van het voedzel 
onderrigt , en dewyl de zitj>laats van den reuk , hier met het vermogen van 
zuigen met het einde van den fnuit te kunnen opzuigen vereenigd is , brengt 
hy dien by de pram, pompt ’er de melk uit, en brengt dezelve vervolgens- aan 
(JO Mémoirej pour Jerv. i l'biji. des anim. Part. III. pag, 109. 
(Z) Pullus editus ore fugit, non promufclde , & ftaiitn enm riatus eft, cernit & ambulat; 
Ahist. Hi/Ï! animal. lil/. VI. cap. 27. Ann'culo quide-n vitulo asqualetn pullum edit Elephan- 
tus. qi'i ftatim, ut n^tus eft, ore fugU. ^LtAN de Natur. Anim. lib. IV. cap. 3. 
l'm) Zie Mémoires pour fiivir ï rbijloire. des animaux, Part, III, pag, 109 & iro. 
