de natuurlek e historie 
4 » 
Het maakzel der voeten en bcenen is ook zonderling en verfchillend van ’t 
geen by de meefte andere dieren is ; de voorfte beenen fchyiien meer hoogte 
te hebben dan de agterftejen evenwel zyn die laatfte wat langer dan de eerfle, 
(y) zy buigen niet op twee plaatfen,gelyk die van het paard of het runddier , 
waarin de dye byna geheel ia het kruis is ingewikkeld , de knie digt by den 
buik en de beenen van den voet zo verheven en zo lang, dat zy een groot 
gedeelte van het been fchynen te maaken ; in den olyümt daarentegen is dat 
ledeelte zeer kort , en draagt op de aarde ,-hy heeft, gelyk de menfch,de knie 
in ’t midden van ’t been,, en niet by den buik; die voet zo kort en zo klein 
is in vyf vingeren verdeeld, die alle met vel overdekt zyn, en waarvan geen 
een zig uitwendig vertoont. Men ziet alleen cene foort van nagels, waarvan 
het getal verfchillend, fchoon dat der vingeren ftandvaftig is, want daar zyn 
altyd vyf vingers aan yder voet, en gewo'onlyk ook vyf nagels (s) maar zom- 
tyds z\Ti ’er maar vier (0) , of zelfs drie , en in dit geval beantwoorden zy 
met nauwkeurig aan het einde der vingeren. Voor het overige fchynt deze 
verfcheidenheid , die niet waargenoomen is dan op jonge olyfiinten naar Euro- 
pa overgevoerd, louter toevallig, en hangt waarfchjmlyk af, van de wyze 
waarop de olyfant in de eerïle tyden van zyn groei behandeld is geworden. De 
plant van don voet is bekleed met een zool van hard leder, gelyk hoorn, en 
dat rondom den voet met een rand uidlcekt; het is van deze zelfde zelfllan- 
digheid dat de nagels geformeerd zyn. 
De ooren van den olyfant zyn zeer lang ; hy bedient ’er zig van gelyk van 
een waeijerj hy doet dezelve beweegen en klappen naar zyn welgevallen; 
zyn Haart is niet langer dan het oor, en kan gemeenlyk maar derde half of 
drie voeten haaien; hy is vry dun, fpits, en aan ’t einde bezet met een 
kwartje dik hair of liever draaden van een zwart glinfterend en rtevig hoorn, 
te zien hoe men de olyfanten van den koniog en de groote heeren wafchte. De oiyfant gaat 
tot den buik in ’t water . en zig op de eene zyde nederleggende neemt herhaalde reizen water 
met Tvn fouit, dat hy werpt op die zyde die boven ligt, om dtzelve wel te waffehen. De 
meefter loopt vervolgens met eene foort van puim fteen , en net vel des olyfants daarmede 
vrvvende, werkt hy daar alle de onreinighaden uit, die zig daar te famen gezet mogten heb- 
ben; zommigén meenen, dat als hy ligt.hy van zelf niet weder op kan ftaan .hetgeen geheel 
ftrydig is ®ec het geen ik gezien hebj want zodra de meefter hem van den eenen kant wel 
eewaftchen heeft, belaft by hem op de andere: zyde re gaan liggen, het geen de olyfant vaardig 
doet; en nadat hy hem van de beide kanten wel gewalTcben heeft, gaat hy de rivier uit , en 
blyft eenigen tyd op den kant van ’t water overeind , ora wel te droogen ; dan komt de mees- 
ter met een pot vol eeele of roode verf, en haalt hem ftreepen op het voorhoofd, rondom 
de oogen, op de borft en op zyn agterfte beenen : hem vervolgens met kokernooien oly vry- 
vende.ora zyne zenuwen te verfteiken, Voyage de Taveenier, 7 ?oa«n 1713. torn. III. pag. 
a64* 265. 
(y) Mémoires pour Jervir A l'HiJl. des anim. Part. III. pag. loz. 
(z) Da Heeren van da kooinglyke Akademie der weetenfehappen hadden ons gelaft te on- 
derzoeken , of alle de olyfanten nagels hadden aan de voeten ; wy hebben ’er niet een gezien , 
die niet vyf hadt aan yderen voet, aan het einde van vyf dikke vingeren; maar hunne vingers 
of toonen zyn zo kort, dat zy nauweiyks buiten den voet uitfteeken. Premier voyage duPere 
Tacharo pag’ 273. 
(a) Allen , die over den olyfant gefchreven hebben , hebben vyf nagels aan yderen voet gefield ; 
maar daar waren flegts drie aan dezen ; de kleine Indiaanfche , daar van gefprooken is , hadt 
’er vier , zo wel aan de voorfte als aan de agterfte voeten ; fteeds egter waar , dat ’er vyf vin- 
gers aan yderen voet zyn. Mémoires pour Jervir dl'HiJit des Animaux, Part, IIL pag. 103. 
