. 4 * 
DE NATÜURLYKE HISTORIE 
,, zo dra dc gelegenheid zig mogt aanbieden. Hy gaf aan een man , die hem 
„ bedrogen hadt,met den fchyn te maaken van hem iets in den bek te willen 
5, werpen , zonder het te doen , een flag met zyn fnirit , die hem ter aarde wierp 
,, en twee ribben brak; vervolgens tradt hy hem onder zyne voeten, en brak 
,, hem een been, en toen op zyne knien gaande liggen wilde hy hem zyne 
daff tanden in den buik fleeken, dewellcc alleenlyk m de aarde drongen, aan 
” de^beide zyde van de dy, die niet gekwetft wierdt. Hy verpletterde een 
’’ ander man door denzelven , om de eigen reden tegen den muur te drukken. 
” Een Schilder wilde hem in eene buitengewoone houding afteekenen, na- 
melyk met zyn fnuit opgeheven en zyn bek geopend: deknegt van den 
5, fchildcr om hem in deze houding te doen blyven, wderp hem vrugten inden bek, 
,, en maakte de meefte reizen den fchyn van dezelve daar in te werpen, zon- 
der het te doen. Het dier wierdt daar boos om , en als of het geweeten hadt 
’ dat de begeerte van den fchilder de oorzaak van dit bedrog ware, viel het 
” in plaats van den knegt aan te tarten, op den meerter zelven, en wierp 
’’ hem met zyn fnuit eene menigte water over ’t lyf, waarmede hy tevens het 
” papier bedorf, waarop hy voor hadt hem uit teteekenen, en reeds daar 
„ mede bezig tvas. , , 
, Hy bediende zig veel minder van zyne kragt dan van zyne .behendig- 
heid die zo verte ging, dat hy zig met veel gemak van een dikken dubbelden 
” riera^ daar zyn been mede vartgemaakt was, bevrydde,door denzelven uit 
” de gefp te haaien en de tong van die gefp op te ligten, en zo vervolgens 
” alles los te maaken ; en dewyl men deze gelp bewoeld hadt met een dun 
” koord met verfcheiden knoopen wel verzorgd , ontknoopte hy ook deze, 
” en ontbondt het een en ander zonder iets te breeken. Een nagt daar na, 
” brak hy ra zig dus van zyn riem onrrtagen te hebben, de deur van zyn 
” vcrblyf zo behendig open , dat zyn beftierder daar niet wakker van wierdt ; 
” van daar trok hy vcrlcheiden plaatfen van de diqrengaarde over,bryzeldedc 
’’ o-eflooten deuren , en wcriiende de muuren neder , als zy al te fmal waren 
^ om daar door te gaan 5 dus kwam hy in ’t vcrblyf der andere dieren , het 
” geen hen zodanig bevreesd maakte, dat zy allen de vlugt namen, en zig 
” in 'de afgelegcnrtc plaatfen van het park gingen verbergen”. 
’’ Eindelyk, óm niets over te laaten van ’t geen kan toebrengen om alle de 
natuurlyke vermogens, en alle de verkreegen hoedanigheden van een dier, 
dat alle andere zó verre overtreft, te doen kennen, zullen wy nog eenige 
ftukken die wy uit de minft verdagte Reizigers getrokken hebben, hier byvoe- 
gen. „ De ólyfant zelfs de wilde, (zegt de 'Vader Vincentius Maria,) 
heeft wezendlyke deugden ;hy is edelmoedig en maatig, en als hy getemd 
” en huiflelyk getvorden is, acht men hem om zyne zagtaartigheid en zyne 
’’ cetrouw^heid jegens zyn meerter, zyne vriendfehap jegens hem, die hem be- 
” ftiert enz Zo hy gefchikt is om alleen de vorrten te dienen kent hy zyn 
’’ voordeeligen rtand, en bewaart eene deftigheid overeenkomrtig met zyne 
behendigheid; zo men hem integendeel voor mm aanzienlyke vemgtmgen 
” frhikt bedi-oeft hy zig, toont eene verlegenheid, en laat duidelyk bly- 
” ken dat hy zig zy'ns ondanks verlaagt. In den kryg is hy, in den eerften 
” 5, aai*- 
