V 
VANDENOLYFANT. 49 
„ aanval, geweldig en trots, hy is dezelfde als hy van de jaagers vervolgd 
„ wordt, maar hy verliell den moed als hy overwonnen is.... Hy ftrydt 
, met zyne flagtftanden , en vreeft niets zo zeer als zyn fniiitte verliezen , die, 
uit hoofde van deszelfs weekezelfftandigheid,ligt kan afgekapt worden 
,, Voor het overige is hy natuurlyk zagtaartig, hy taft niemand aan zo men 
5, hem niet beledigt , hy fchynt zelfs vermaak te fcheppen in gezelfchap, en 
,, bemint inzonderheid de kinderen ; hy liefkoofl; hen en fchynt hunne onno' 
,, zelheid in hunne jonge jaaren te erkennen. ^ 
„ De olyfant, zegt Fran^ois Pyrard (^), is het dier, dathetmeelte 
,, oordeel en de meefle kundigheid toont, zo dat men zeggen zoude dat hy 
„ eenig redensgebruik heeft behalven dat hy oneindig 'voordeelig is voor 
„ den menfch. Zomen hem’ beklimmen wil,' is hy zo onderwerpelyk , zo 
„ gehoorzaam, en zo afgerigt, dat hy zig naar ’t gemak van den raenkh, en 
5, naar de hoedanigheid van den perfoon,'die zig van hem wil bedienen, ge- 
„ willig fchikt, en zig buigende, den geenen die zig op hem wil zetten, ge- 
5, reedelyk helpt , en onder ’t klmmien met zyn fnuit onderfteunt Hy 
„ is zo gehoorzaam dat men hem laat doen al wat , men wil , mits dat men 
„ hem met zagtheid behandele hy doet al wat men hem zegt ; hy lief-, 
„ kooft die geenen, welken men hem daar toe aanpryft. 
„ Als men aan de oly fanten , zeggen de Hollandfche Reisbclchryvers (r),' 
„ geeft al wat hen vermaak kan doen , maakt men hen zo tam en zo onder- 
„ werpclyk als de menfchen zyn ; men kan zeggen , dat hem niets dan de 
„ fpraak ontbreekt zy zyn hooghartig en trots maar zy onthouden het 
„ goed dat men hen gedaan heeft, en toon en ’er zig crkentelyk voor, in zo 
5, verre dat zy niet miflen het hoofd toetefteeken van eerbied, te buigen als 
,, zy die huizen voorbygaan, daar zy wel behandeld zyn zy laatcn zig 
„ door een kind geleiden en bevoelen 5 maar zy willen gepreezen en ge- 
,, liefkoosd worden. Men kan hen niet befpotten of hoonen, of zy begry- 
„ pen het, en zy die het doen , moeten wel op hunne hoede zyn, want zy 
„ zullen ’er gelukkig afkoomen , zo zy door deze dieren degts met water uit 
„ hun fnuit overftort of met de neus in ’t zand geworpen worden. 
„ De olyfanten, zegt de Vader Philippe (t), kooraen in oordeel en re- 
,, deneering naby de menfchen zo men de aapen by de olyfmten verge- 
„ lykt , zullen zy niet dan lompe en domme dieren daar by {chyncn , en in- 
„ derdaad zyn de olyfanten zo ordentclyk , en hebben zulk een denkbeeld van 
„ betamelykheid, dat zy niet kunnen dulden, dat men hen zie als zy koppe- 
„ len, eif zo by geval iemand hen in deze verrigting gezien hadt, zy zonden 
„ zig ongetwyffeld deswegen wreeken, &c Zy groeten de kniën bui- 
„ gende "én bet hoofd verlaagende, en als hun mcefter op hunnen rug wil 
„ fteigen reden zy hem zo behendig den voet aan ,dat hy zig daarvan als van 
„ een trap bedienen kan. Als men een wilden olyfant gevangen, en de voeten 
{q) Voya^e de Franqois Pyrard, Paris 1619 torn. II. pag- 
(r) Voyage de la Cowpagnie dis Inies de HoUanie. ton, I. p^g, 4'3. 
is) Idem tom. VH pag. 31. . n- t r, irt'So 
(t) Voyage d’ Oriënt du P, Phiuppe de latrês-fn'nte Trinité, Carmedeebaujfe. l yon. y* 
pag. 366 , 367- 
A/. Deel 
r 
G 
