52 DE NATUÜRLYKE HISTORIE 
twintig ponden weegén (tv). Hit ailes te faam gevoegd verzekert ons buiten 
allen twyfFel, dat deze flagtanden en deze beenderen, waarlyk flagtanden en 
beenderen van een olyfant zyn. De Hr. Sloane (x) hadt dit te vooren reeds 
gezegd, maar hy hadt het niet beweezen j de Hr. Gmelin (y) hadt het nog, 
(w) De Hr. Eden getuigt, dat hy verfcheiden olyfants-tanden hadt gemeeten , welken hy 
negen duimen lang hadt gevonden : dat andere de dikte van een menfehen dy hadden , en dat 
zommige negentig ponden wogen; men wil, dat ’er in Afrika gevonden worden, die elk hon- 
derd twintig pond wegen De Engelfehe reizigers bragten ook van Guinée het hoofd 
van een olyfant , welken de Hr. Eden zag hy den Ridder Judde; het was zo zwaar, dat de 
beenderen en het bekkeneel alleen , zonder de tanden omtrent twee honderd ponden wogen, 
febryvers in ’t geheel vyf honderd zou hebben moeten weegen. 
Jiljl. Gen. des Voy. tome I. p. 223. -- Lopes hadt vermaak om verfcheiden olyfants-tanden te 
weegen, waarvan elk omtrent twee honderd ponden zwaar was. Idem torn. V. p. 79. — • 
De grootte der olyfanten kan uit hunne tanden opgemaakt worden , waar van zommigen twee 
honderd pond zwaar bevonden zyn. Foyage de Drack pag. 104. — In 't Koningryk van 
Lowango kogt ik twee olyfants-randen , die van ’t zelfde dier waren, en die elk honderd zes* 
en-twintig ponden woogen. Foyage de la Compagnie des Jndes de Hollande torn. IV. pag. 319. — 
De olyfants-tanden zyn aan de Kaa^j de Goede- Hoop zeer dik, zy weegen van zedig tot hon- 
derd twintig ponden. Descripc du Cap de Ronne Efyerance par Kolbe. torn. lil. pag, 12, 
(s) Zie \' Hifloire de l'Academie des Sciences, année 1727. pag. i. tot pag. 4. 
(y) De verbazende hoeveelheid beenderen, welken men hier en daar in Siberie onder de 
aarde vindt, zyn inzonderheid eene zaak van zo veel belang, dat ik denk aan veele leezers 
vermaak te zullen doen, van hen het voordeel te bezorgen om hier hy malkanderen te vin* 
den alles wat aan de natuurlyke hillorie dezer beenderen ontbrak; Pieter de groote, heeft in- 
zonderheid ten dezen npzigte den Natuuibefchouweren dienft gedaan, en gelyk hy in alles 
de natuur in haare verborgenfte weegen zogt op te fpooren, beval hy onder andere in ’t jaar 
1722. aan allen, die ergens Mammouis hoornen ontdekken zoulen, zig byzondetlyk toe re 
leggen om alle de beenderen tot dit dier behoorende, zonder een eenig uit te zonderen, zo 
veel mogelyk te verzamelen en naar Peiersburg te zenden. Deze bevelen wierden afgekon- 
digd in alle de Heden van Siberie, en onder anderen te Jakutzk , alwaar ftraks na de afkon. 
diging een Slufebewoi, met naame Wafiiei Ociafow zig by geftbrifte verbondt voor Michaele 
Petrowitfeh Ifmailow, Kapitein - Lieuienant vau de Garde, en Waiwode van de plaats; zig naar 
debenedenftedeelen van de Lena tebegeeven om Mainmout's beenderen te zoeken , en by wierdt 
in ’t zelfde jaar den 23 April derwaards afgevaardigd. Een jaar daarna vervoegde zig een 
ander by de Kanfelery van Jakutsk en vertoonde daar , dat hy zig met zyn zoon naar de zee 
begeeven hadt, om Mammouts-beenderen te zoeken, en dat hy tegenover Surjatoi -Noir.om. 
trent aoo werden van die plans en de zee, in een tutfgrond, dat de gewoone grond van dit 
diftrikt is; een hoofd van een Mammout hadt gevonden, met een hoorn van hetzelfde dier 
by zyn leven milTchien verloren; dat zy op een k einen aiftand van daar uit den grond ee* 
haald hadden een ander hoofd van een dier dat hen onbekend was, dat dit hoofd vry wat 
geleek naar dat van een runddier, maar dat het hoornen onder de neus hadt, en drt hy door 
een toeval , dat hy aan zyne oogen hadt gekreegen , verpligt gewetft was dat hoofd op de 
plaats te laaten hlyven, en dat hy het bevel van zyne Majefteit verllaan hebbende, fmeekte 
zyn zoon met hem mogt afgezonden worden naar Üft-JanskoJe Siraowie en naar de zee. 
De Woywode vergunde hem zyn verzoek . en deedt hem terrtond vertrekken. Een derde Slu* 
fchiwoi van Jakutzk vertoonde aan de Kanfelery in 1724. dat hy eene reis op de rivier Jelon 
hadt gedaan , en dat hy bet geluk gehad hadt op een klippigen oever van die rivier een verfch 
hoofd van een Mammout te vinden, met een hoorn en alle zyne deelen, dat hy hem uit de 
aarde gehaald en op een plaats gelaaten hadt alwaar hy hem zoude kunnen wedervinden; en 
hy verzogt dat men hem mogt afzenden met twee mannen gewoon dergelyke dingen te zoeken 
waarin deze Woywode insgelyks bewilligde. De Kofak begaf zig wel haart op weg, vondt 
den kop en alle de deelen van bet dier weder, de hoornen alleen uitgezonderd; daar was 
niet meer dan de helft van een hoorn , welken hy met den kop in de Kanfelery van Jakutzk 
bragt. Eenigen tyd daarna bragt hy nog twee Mammouts-hooinen , welken by insgelyks langs 
de rivier van Jelon gevonden hadt, ® 
De Kofakken van jakuuk waren wel in bunnen febik, datzy onder vooiwendzel van MamV 
