S6 DE NATUUR L^KEKISTORIE 
Het is ons , het mannetje en het wyfje , welken wy beiden gezien hebben , 
het eerft in ^.en het ander in 1773, met malkanderenvergelykende, voor- 
gekomen , dat in ’t algemeen het wyfje dikker en vleeziger is dan het man- 
netje, m zo verre dat men zig daaromtrent onmogeiyk zoude kunnen vergis- 
len ; aileenlyk heeft het de ooren naar evenredigheid kleiner dan het mannet- 
je: maar het lighaam voller, de kop dikker, en de leden meer gevuld en 
ronder. 
Onder de olyfanten, gclyk onder alle andere foorten van dieren, is het 
wyfje zagtaartiger dan het mannetje ; dit wyfje was zelfs liefkoozende , fchoon 
het de menfchcn niet kende, terwyl de mannetjes olyfant dikwils te dügten 
is. welken wy in 1771, gezien hebben, was trots, onverfchilliger, en 
veel onhandclbaarer dan dit wyfje. Het is naar dit mannetje , dat de Hr. be 
Seve, den fnuit en het einde van de roede, (/-’/. III *.) getekend heeft. In 
den ftaat van ruft , vertoont dit deel zig in ’t geheel niet uitwendig ; de buik 
fchynt geheel glad te zyn, en ’t is niet dan op ’t oogenblik, dat het dier wil 
wateren, dat het einde buiten de fchede koomt, zo als men hetvertoond ziet. 
Deze mannetjes ülyftint, fchoon byna zo jong als de wyfjes, was, gelyk ik 
zo aanftonds zeide, moeijelyker om te regeeren, hy zogt zelfs met zyn fnuit 
de menfehen, die hem al te digt naderden, aan te vatten, en hy heeft dikwils 
de zakken en flippen van de klederen der nieuwsgierigen afgefcheurd. Zyne 
meefters zelve Avaren verpligt voorzorgen tegen hem te neemen , tenvyl het 
wyfje met believing fcheen te gehoorzaamen. Het eenigft oogenblik, waarin 
men haar geraenclyk en omvillig gezien heeft, was toen zy in haar reis-kift of 
kooi gelaaden wierdt : toen men haar in die kift wilde doen gaan , weigerde 
zy voort te treeden, en ’t was niet dan door dwang, en door het fteeken met 
den prikkel; daar men van agteren mede werkte, dat men haar betvoog in die 
foort van kooi te gaan, tvaarmede zy van de eene ftad naar de andere wierdt 
gevoerd. Verbitterd door de kwaade behandeling , die men haar hadt doen 
ondergaan, en zig in deze nauwe gevangenis niet kunnende keeren, of wen- 
den, gebruikte zy het eenigft middel dat zy hadt om zig te wreeken, te wee- 
ten van haaren fnuit met een geheelen emmer AA'-ater te vullen, en het te fpui- 
ten in ’t gezigt en over ’t lighaam van hem, die haar ’t meeft geplaagd hadt. 
Voor hpt overige heeft men de fnuit van onderen te zien geteekend, om 
deszelfs uitwendig maakzel en buigzaamheid te beter te vertoonen. 
Ik heb in de natuurlyke hiftorie van den oijftant myn vermoeden te kennen 
gegeeven, dat deze dieren niet koppelden op de wyze van andere viervoetige 
dieren, orndat de betiekl^ke plitatfing der teeldeeleu in de individu’s der bei- 
be lexen fcheen te vorderen, dat het wyfje op den rug ging liggen om het 
mannetje te ontvangen. Die gilling, die my waarfchynlyk voorkwam, blykt 
niet waar te zyn , want ik denk , dat men geloof moet flaan aan ’t geen ik 
daar omtrent uit het berigt van een ooggetuigen gaa bybrengen. 
De ?Ir. Marcel Bles , Heer van Moergeftel fchryft uit den Bofcli in de 
volgende bewoordingen. 
,, Ik heb in het voortrcffelyk werk van den Heer Graaf DEBuFFONgevon- 
„ den , dat hy zig vergift heeft wegens de koppeling der olyftmten ; en ik 
„ kan zeggen, dat ’er verfcheiden plaatfen in Afia en in Afrika zyn, alwaar 
5j deze 
