64 DE NATUURLYKE HISTORIE 
De jonge gedroogde olyfant (g), die in het kabinet van den Koning be- 
waard wordt , heeft Iiair zitten op alle de deden van zyn lighaam, en voor- 
namelyk op den rug. De opperhuid is op zommige plaatfen afgenoomen , en 
heeft reeds de dikte van omtrent het zesde gedeelte eener lyn ; derzelver bui- 
tenkant (PI. III ,fig. 1 ,akvaar de opperhuid vertoond zvordt door een vergroot' 
^las hefchouvod') is karrelig als fegryn j de holle rimpels of fcheiiren (^/iAA) 
zyn reeds getekend; men ziet ook de gaatcn (JI) door welke de hairen (cj 
heen koomen. h)e binnen kant van de opperhuid <2, alwaar dezelve 
vertoond wordt door hetzelfde vergrootglas gezien dat voor fig. i gediend heeft, 
en voor de vier andere figuurenvan PI. III), heeft even veel kleine holligheden 
(^AAA)d[s ’er bolrondheden zyn op de buitenkant; de randen van die hollighe- 
den maaken figuuren van vier,vyf of zes zyden; men ziet ook op den binnen- 
kant de gaten \BBB) door welke de hairen heen koomen, en uitlleekzels die 
beantwoorden aan de holle rimpels van den anderen kant. Het vel {fig. 3) 
heeft kleine verhevenheden {AAA) , die aan de holligheden van den binnen- 
kant der oppèrhiiid beantwoorden, en die daarin vaftziiten; men ziet ook op 
het vel gaten {BBB) waaruit de hairen (CCC) te voorfchyn koomen. De op- 
perhuid van den jongen olyfant is van eene alchgraauw gryze kleur ; die van 
den olyhmt uit de diergaarde van Verfailles was van eene gr^’s-bruine kleur in 
den tyddathet dier ontleed wierdt, en thans heeft dezelve nog ten naaften 
by die kleur , fchoon zy door den tyd en de droogte een weinig zwart gewor- 
den is {h). hion onderfcheidt op den buitenkant {fig. 4) van de opperhuid 
van dien olyfant de vcrfchillende laagen waaruit dezelve is te zamen gefield; 
op de plaatfen {AB), alwaar men alle de laagen onaangeroerd heeft gelaaten, 
zyn de knobbels veel dikker dan op de plaatfen {CD), alwaar dc buitenfte 
laagen zyn weggenoomen.. Gelyk alle die knobbels van den buitenkant groo- 
ter en verhevener zyn by den olyfant uit de diergaarde van Verfailles dan by 
den jongen, zyn de holligheden van den binnenkant {fig. 5) ook breeder en 
dieper, en de verhevenheden van het vel {fig. 6 ) hooger. Dc randen der 
hollighecdcn van den bimicnkant der opperhuid maaken gedaanten met verfchei- 
den zyden, waarvan de hoeken niet zo duidelyk getekend Haan dan op de op- 
perhuid van den jongen olyfant; deze holligheden zyn evenwel niet rond, ge- 
lyk de Hr. Prrrault zegt {i). Ik heb niet bemerkt dat ’er op het vel van 
den olyfant uit dc Menagerie van Verfailles ronde verhevenheden zaten , ver- 
/ fchillende van de puntige, gelyk de Hr. Perrault zulks doet opmerken 
(/l);het is my voorgekoomen dat deze verhevenheden van vcrfchillende groot- 
ten wiiren op verfdiillende plaatfen en in eene vcrfchillenden rigting gefchaard, 
maar 
fg) Z''er hier de Refchryving van dat gedeelte van het Kabinet dat betrekking heeft 
OD de Natuurlyke Hiftorie van den olyfant. 
De Heer Perraült verhaalt dat de opperhuid van denzelfden olyfant uit de Mena« 
„erie van Verfaille'. wit geworden was na bewaard geworden en door, den (yd uitgedroogd 
to *vn’ zie zyne Mémoires pour feroir & I Hifi oir e naturelle des .dnimaux , t. JII. p, ng. 
Tp^pnwoordig, nu die opperhuid nog veel langer bewaard is geworden, en dat dezelve bj 
apvniee nog meer uitgedroogd is. heeft zy eene zwartagtige kleur. 
"’ (i) Mémoires pour fervh a IHifioire Nat. des Animaux, part. III. pag, 115. 
rs) Idem, pages 115 & 116. 
