< 
C8 DE NATÜURLYKE HISTORIE 
Men heeft opgemerkt dat de teeldeelen zeer klein zyn by den olyfant naar 
evenredigheid van het lighaam; dat de roede naar die van het paard gelykt, 
dat hy geenen balzak heeft, enz. Q). 
De Hr. Perrault verhaalt in zyne befchryving van den olyfant uit de 
diergaarde van Verfailles, dat de klink byna op het midden van den buik o^e- 
plaatfl: zat, op meer dan twee voeten afflands van de plaats alwaar zy by ande- 
re dieren zit. De kittelaar llrekte zig langs die tuiïchenruimte onder de fchee- 
deuit; zy hadt twee duimen niiddellyn; fchoon overdekt door het vel van 
den buik, was dezelve zo opmerkelyk van grootte dat men ze altyd voor de 
roede van het mannetje hadt aangezien en dat liet dier voor zodaniggehouden 
was , tot op het oogenblik dat men ontleed hadt. 
De fcheede ftrekte zig naar agteren uit van de klink af tot aan de fcliaam- . 
beenderen toe, juifl: tegen overgefteld met de rigting welke dit deel by andere 
dieren naar voren heeft ; zy maakte eenen hoek ten naallenby in het midden 
haarer lengte ter plaats van de fchaambeenderen ; zo dat de tivcede helft zig 
naar voren verlengde ^ derzelver binnenfte wanden waren zeer o-Iad. De ran- 
den van den mond der lyfmoeder ftrekten zig ter lengte van twee duimen in 
de fcheede uit; de hals van de lyfmoeder was om zo te fpreeken door twee 
klapjes die de gedaante van eenc S hadden geflooten , in dier voeo-en geplaatft 
zegt de Hr. Perrault, om te beletten dat de pis niet in de lj%noeder koo- 
men konde, omdat de pisleider in de icheede digt by den mond van de lyf- 
rooeder uitloopende , de pis met meer gemak naar de lyfmoeder dan naar de 
klink konde loopen , als zynde de bogt van de fcheede een hinderpaal tegen 
dezen weg: het lighaam van de lyfmoeder was, en anderhalven voet lang te- 
gen tien duimen breedte ; de openingen der hoornen van de lyfmoeder waren 
omringd door een aanhangzel van het binnenft vlies, dat de gedaante hadt van 
eene franje of van een loofwerk , en dat om zo te Ipreeken de openingen der 
hoornen van de lyfmoeder konde Puiten en beletten, gclyk de Hr. Perrault 
verder zegt, dat het geen uit de hoornen in de lyfmoeder zoude zyn over^-e- 
gaan, uit deze niet wederom in de hoornen zoude kunnen wederkeeren * ^y 
waren digt by het lighaam der lyfmoeder ter lengte van een voet met malkan- 
deren vereenigd, de trompetten waren flegts twee duimen lang; de middellvn 
van het loofwerk was van vier duimen ; de zaadballen of eierneften waren met 
groot. 
Indien de klapvliezen van den mond der lyfmoeder in diervoege gerigt Paan 
dat ’er niets in de lyfmoeder kan koomen , zouden zy ,dunktmy", hetzaadvoo-t 
van het mannetje even gelyh de pis van het wyfje moeten tcgênhouden; daar 
is nog een artikel in de befchryving wejke de Hr. Perrault heeft opgeo-ee- 
ven , dat my toefchynt mocjelyk te begiwpen te zyn, met betrekking tot de 
koppeling; de rigting namelyk van het eêrPe gedeelt der fcheede dat "zig van 
voren naar agteren uitPrekt van de klink af tot aan het agterP gedeelte der 
fchaambeenderen ter lengte van meer dan twee voeten. Hoe zoude die rigting 
kunnen veranderen geduurende de koppeling? of indien zy blyft bePaan hoe 
zoude de roede van het mannetje dezelfde rigting kunnen aamieemen,als men 
(f) A. Moulinüs, HiJl».AnaU EUpianti . 1Ö82. 
