DE NATUUR LYKE HISTORIE 
72 
tromp fteiint op den buitenkant van het kaakbeen en ftrekt zig uit lang des- 
zeifs bolrondheid tot aan de gpening der neusgaten toe ; de zyden (SS) van 
het kaakbeen die uirfteekende zyn en van voren naar agteren rondagtig, maa- 
ken elk van binnen eene holligheid die voor tandkas dient van de beide flag- 
tanden (TT). 
Verlcheidcn Schryvers beweertn dat de fliagtanden van den olyfant uit de 
•beenderen van het bekkeneel, van de llaapen of van het voorhoofd voortkoo- 
men , en zelfs gronden zy hun gevoelen op waarneemingen omtrent koppen 
van olyfanten daar de weeke deden afgenoomen waren ; anderen verzekeren 
dat de flagtandeii aan het bovenft kaakbeen vaftzitten : men zoude zeggen dat 
de beenderen van den olyümt eenmaal groot genoeg zjm om van malkanderen 
onderfcheiden te worden, en dan te maaken dat men het kaakbeen niet met 
het bekkeneel, de llaapbeenderen of het voorhoofdsbeen verwarde. Deze 
voorwerpen zyn inderdaad zeer zigtbaar, maar om dezelve naauvvkeurigft te on- 
derfcheiden , en elk in het byzonder in al zyncuitgeftrektheid te erkennen, moet 
men dezelve niet alleen aandachtig befchouwen, maar nog daarenboven verge- 
lyken met die beenderen die met dezelven in andere dieren overeenkoomen. 
Die van den olyfant eindigen niet alleen door duidelykezanienvoc, gingen, daar- 
enboven heeft het voorfte gedeelte des bovenften kaakbeens, dat het lleunpnnt 
van het onderft van den tromp is, en de tandkaften der flagtanden bevat, eene 
zo groote uitgeftrektheid gelyk wy zulks reeds hebben doen opmerken, dat 
ik niet verwonderd ben dat het onkenbaar is geweeft voor het oog van ver- 
fcheidenWaarneemeren. Dat gedeelte van den kop van den olyfant heeft aan 
elke zyde twee beenderen die op elkanderen gelegen zyn; het onderfte isblyk- 
baar een vervolg van liet lighaara des kaakbeens, men ziet de voorfte zamen- 
voeging die hetzelve \Mn het bovenfte been affeheidt, en de zamenvoeging die 
tuflehen de twee beenderen naar om hoog gaat, en tot het voorhoofdsbeen op- 
klimt; deze zaïncnvoegingcn de voorfte affeheidingen van het kaakbeen fchy- 
nende te zyn , heeft men miflehien gemeend dat het bovenfte been daar niet 
toe behoorde, en dat het de verlenging van een ander been was; maar zo men 
het voorfte gedeelte van het kaakbeen der meefte dieren onderzoekt, gelyk 
by voorbeeld van den hond; van de huismarter, van het varken, enz., zal 
men zien dat hetzelve uit twee beenderen beftaat die de onderfte en zydelyke 
doelen maaken van de randen der opening van de neusgaten en de kaften der 
fnytanden. Die beenderen ftrekken zig uit in de gedaante van een bytel tus- 
fchen het lighaam van het kaakbeen en de beenderen van den neus (s). Het 
is met die twee beenderen dat de twee bovenfte beenderen (SS PI. V) van 
het voorfte gedeelte des kaakbeens van den olyfant overeenkoomen; zy maa- 
ken ook de onderfte ( O) en zydelyke (1S!N) deelen van de opening zyner 
neusgaten uit, benevens de tandkaften der flagtanden die in de plaats ftaan 
van de fnytanden van den huismarter , van den hond , van het varken , enz. 
Men 
De Hr. Pebrault beduidt het famenftel van de 2 e twee beenderen door den n*sm 
van derde been van het kaakbeen, Mim. peur fsrvir è rHift. nat. des Animaux, Partie 
111. pag. 
