73 
BESCHRYVING van den olyfant. 
Men ziet aan iiet geraamte van den olyfant, dat ten ouderwerpe voor deze 
hefchrvving dient, de zamenvoeging niet, die de^ beide beenderen waarvan wy 
hier foreeken van het voorhoofdsbeen zoude moeten affcheiden; daarenboven 
hoe zoude men kunnen onderftelien , dat de beenderen een gedeelte zouden 
uitmaaken van het voorhoofdsbeen , dewyl zy onder de opening der neusgaten 
geplaatft zitten ; men zoude dan insgelyks moeten onderftelien dat die opemng 
in het midden van het voorhoofd zat; en dat het voorhoofd zig tot aan den 
bek toe uitftrekte, maar die onderftelling is valfch, en zelfs van alle waar- 
fchvnelykheid ontbloot; men heeft dezelve evenwel moeten aanneemen als 
men zeide; na de beenderen van den kop van den olyfant gezien te hebben, 
dat de flagtanden hoornen .waren die uit het voorhoofdsbeen (?) voortkwamen 
en byna alle fchryvers hebben die flagtanden voor hoornen aangezien die ook 
hunnen oorfprong in het bekkeneel of in de llaapbeenderen konden hebben; 
het geen niet mogelyk is, dewyl de groote opening der neusgaten tuffchen 
den bodem van de tandkaften der flagtanden en de bafis van het bekkeneel 
zit en dewyl de oogputten tuffchen die tandkaften en de flaapbeenderen zit- 
ten! Waarom heeft dan de Hr. Perrault, in de ontleedkundige befchry- 
vin’g van den olyfant («) gezegd, „ dat de oorfprong en de plaatfmg derflag- 
tandcn van dat dier geenen twyffel laaten,of het zyn wezendlyke hoornen, 
’’ het been waaruit zy voortkoomen ondericheiden en afgezonderd zjmde van 
dat waaruit de waarc tanden voortkoomen”,- die waare tanden zyn zeker- 
Ivk de baktanden, maar zo de fnytandcn van den hond, van dehuismarter, 
van het varken, enz. even waare tanden zyn als de baktanden, _is het zeker dat 
de oorfprong en de plaatling der flagtanden van den olyfant met beletten dat 
zy geene waare randen kunhen_ zyn, dewyl zy uit dezelfde beenderen voo - 
koomen, volgens het getuigenis van den Hr. _ Perrault zelven ( )> 
aan hetzelfde gedeelte van het kaakbeen vaftzxtten als de fnytanden van den 
hnnd van de huismarter, van het varken, en van verfcheiden andere dieren. 
De Hr. Perrault voegt ’er by „ dat de zelfftandigheid der flagtanden van 
den olyfant meer overeenkomft heeft met die der hoornen dan met die der 
” tanden, die niet week worden in het vuur,gelyk het yvoor doet, enz. (w) . 
Het is zeker dat die flagtanden geen verglaaszel hebben , en dat derzelverzelf- 
ftandio-heid verfchillendc is van die ter tanden die uit been en verglaaszel be- 
ftaan •' indien deze zelfftandigheden van eenewezendlykenoodzaakelykheid wa- 
ren voor de tanden, zouden de flagtanden van den olyfant geene tanden zyn; 
fchoon zy denzelfden oorfprong en dezelfde plaatling hebben als de fnytanden 
van den hond, van de huismarter, van het varken, enz. m.et betrekking tot 
het kaakbeen ; maar zy ftaan niet in den mond gelyk de fnytanden van andere 
dieren' en zy gaan niét door den mond naar buiteji uit. ]3e Hr. Perraxtlt 
(.v') verhaalt dat de flagtanden van den olyfant uit de diergaarde van Ver- 
faille’s vyf duimen boven de bovenftc lip door het vel uitkwanien ; ondertuflehen 
(t') Petrus Otlutts, in defcriptione Elephanti, pag. ia._ 
(w) Mém pour firvir ^ l'Hifl- natur. des Aninianx, partie III. 112. 
Idem, page 148. ■ 
tui) Idem, page 112. , * 
(x) Mem, pour fervir i l'HiJi, nat, des Animavx, partie lil, page iia. 
A/. Vee/. K 
