DE NATUURLYKE HISTORIE 
oiimiddelyke hitte hetzelve zoude doen barften, maar wanneer het onderwa- 
ter gelegd wordt , behoeft men voor dit kwaade gevolg niet te vreezen. 
De geele kleur welke het yvoor aanneemt is een gebrek dat veel toegebragt 
heeft om hetzelve uit de mode te doen geraaken, toen de weelde die van gouden 
fnuifleryen, fynefteenen, verlakt, enz. heeft ingevoerd; doch behalven de 
o-eele kleur zvn ’er in het yvoor nog andere eigenlchappen die het gebrekkig, 
maaken en deszelfs waarde verminderen. De werklieden verwerpen hot yvoor 
waarvan de vezels duidelyk getekend zyn, en dat waarin vlakken gevonden 
■worden; zy noemen het eerfte geftreept of gekorreld yvoor, en aan de vlak- 
ken geeven zy den naam van boonen. Maar de Natuurkundigen moeten het ge- 
ftreept yvoor als het opmerkelykft befchouwen , om dat deze ftreepen derig- 
ting der vezelen aanwyzen, waaruit het is te zamengefteld. 
Wanneer de flagtand van een olyfant dwarfch doorgezaagt wordt, ziet men 
in het middelpunt (^), ofdigt by het middelpunt, een zwart punt of flip, 
dat het hart gmoQxnA wordt,- maar wanneer de flagtand ter plaats van zyne 
holligheid is doorgezaagd geworden, is ’er in het middelpunt flegts een rónd 
of ovaal punt; men ziet alsdan kromme lynen, die zig in ftrydige rigtingen 
iritftrekkcn, en die door malkanderen te kruillcn kleine ruiten maaken; daar 
zit o-emeenlyk aan den oratrek een fmallen en kromagtigen band. De kromme 
lynen fchieten takken, naar maatc zy zig van het middelpunt verwyderen, en 
het o-etalvan deze lynen is grooter,naar maatc zy meer tot den biiitehften om- 
trek\aderen, dus is de grootte van die ruiten overal byna dezelfde; hunne 
zyden , of ten minden hunne hoeken hebben eene levendiger kleur dan hunne 
inhoud’ ongetwyfeld omdat hunne zelfftandigheid vader is; de band van den 
omtrek ’is zWyds uit vezelen te zaraen gefteld,die volftrekt dwarfch loopen ,. 
en die in het middelpunt zouden uitloopen zo zy verlengd wierden; het is de 
vertooning van die lynen en van die punten welke men voor het zaad van het 
■yvoor aanziet; men wordt hetzelve in alle yvooren gewaar, maar het vertoont 
meer of minder duidelyk in verfchillende dagtanden,en onder die yvooren 
waarvan de korrels duidelyk genoeg zyn om dezelve den naam van gekorreld, 
of gezaaid yvoor te doen draagen , wordt ’er gevonden aan hetwelke men den 
naam van yvoor met groote korrels geeft, om het te ondcrfcheiden van dat 
yvoor welks korrels klein zyn; Men ziet da;u-enboven op de dwarfche door- 
fneede der flagtanden verfch'eiden kringen en gordels die om een middelpunt 
loopen gelyk op eenen kalcedonifchen onyx; die gordels of ringen wbrden van 
malkanderen onderfeheiden door verfchillende fchaduwingen van de kleur van 
het yvoor; zy zyn zeer onregelmaatig , zo wel door hunne kromming als door 
hunne breedte; daar zyn ook lynen of kleine banden die zig in de rfgting van- 
het middelpunt tot den omtrek van het vlak der dwarfche doorfneede van den 
fla<rtand uitftrekken ; deze kentekenen zyn veele verfcheidenheden en on- 
regelmaatigheden onderhevig; zelden uit het hart in het midden, de kromten- 
der om een middelpunt loopende lynen zyn niet gelykvormig, de gordelsheb- 
rh\ Men heeft dikwiis gelegenheid om esne doorfneede van yvoor te zien, en men zal 
deszelfs zamenftelling beter begrypen uit een fcbyf van een dambord, dan uit een gefne».. 
den beeldje. 
