ÏOX 
DE N A T >ü ü R E Y K E HISTORIE 
99 
99 
99 
99 
99 
99 
weegt negen-en-vyftig ponden; men heeft ons gezegd dat het in den Jaare 
1739 in Kanada gevonden was. Zie hier wat wy daarvan weeteiiuitee^ 
tekening welke de Hr. Fabry ons ten dien opzigte gegeeveu heeft. „ De Ht. 
,, de Baron de Longueil trok uit Kanada met eene groote party Franichen 
„ en Wilden om zig met den Hr. de Bienviu^ aan de Miffifippi , op eene 
,, vaftgeftelde plaats te gaan vereenigen om de Chikachas Wilden te gaan be« 
ftrvden De Hr. de Longueil in plaats van den gewoonen weg van de 
" enie té gaan, maakte eenen omweg van vyf mylen by het uitkooraenvan 
” het meir Evie, en trok met zyne Kanoes de rivier Oïo af tot aan derzelver 
” uitwatering in de Millifippi, vyf-en-dertig mylen onder de Illineezen. Wan- 
neer hy bynahalf wege in de rivier Oïo was, vonden eenige Wilden die 
rondom het leger jaagden, de beenderen van die groote dieren op den oever 
„ van een moeras. Zy bragten een dyebeen en flagtanden in het kamp te rug 
welke men voor beenderen van een olyfant aanzag , en welke de Hr . de 
Longueuil in 1740 naar Frankryk overbragt, De Hr. de Lignery, Lui- 
tenant in Kanada, die den Hr. de Longueil verzelde, heeft een dag ver- 
haal van dien veldtogc gegeeven , in het welk hy de ontdekking der been- 
,, deren waarvan wy hier Ipreeken , omftandig heeft opgegeeven”. Wy heb- 
ben deze befchryving niet te zien kunnen krygen, en de aantekening welke ik 
koom by te brengen laat ons eenige twyfeling over, want het fchynt dat deze 
beenderen op de oppervlakte van den grond lagen, en niet begraaven waren, 
het geen moet doen vermoeden dat zy wel van elders derwaards zouden heb- 
ben kunnen gebragt worden : maar wy hebben een van die flagtanden met het 
dyebeen waarvan hier gefprooken wordt. De befchryving van dezen flagtand 
is onder N^. DCDXC VIII bygebragt ; deszelfs aart is niet twyfelagtig, men 
herkent zeer onderfcheidenlyk in deszelfs zelfftandigheid de kegclagtige en 
eigen middelpuntige laagen van de flagtanden van den olyfant, benevens 
het maakzel en de korrels van het yvoor. Het vinden van dezen flagtand by 
het dyebeen zoude reeds doen vermoeden dat het eveneens als deze van een 
olyfant koonit, maar de gelykenis welke dit been met het dyebeen uit het ge- 
raamte van den olyfant heeft, levert daar een bevvys van op. De Hr. dü 
Hamel, lid van de Koninglyke Akadcmie der Weetenfehappen, heeft ons 
gezegd dat de Hr, de Longueil in 1740 ook zeer groote baktanden hadt me- 
de gebragt, die insgelyks in Kanada gevonden waren, milTchien by den flag- 
tand en het dyebeen waarvan ik hier melding koom te maaken. Deze tanden 
hebben niet een kenteken van die der olyfanten , maar zy hebben veel overeen- 
korafl: met die van den hippopotamus ; dus is ’er reden om te denken dat zy 
van dat dier kunnen koomcn;want men kan niet wel vermoeden dat deze tan- 
den van dcnzelfden kop als de flagtand gekoomen zjm, of dat zy een gedeel- 
te gemaakt hebben van het eigen geraamte als waarvan het dyebeen is , daar 
wv hier melding van maaken ; als men zulks onderftelt, zoude men ook een 
onbekend dier moeten onderftellen dat gelyke flagtanden aan die van den oly- 
fant zoude hebben, en baktanden die overeenkomftig waren met die van den 
olyfant (?). 
(q) Zie de Mémoires de rJesdiaie Royale des Sciences, anr.ée 1762 , 
