beschryving van het kabinet. 
103 
No. MXXXVI. Stukken van het dyebeen van een olyfant. 
Daar is niet dan het oöderfte eind van dit dyebeen dat geheel is; men ziet 
j deszelfs maakzel dat het van de regter zyde is, en men ziet ook door de 
van dat eind dat dit dyebeen ten naaften by dezelfde grootte hadt als 
hetwelk by No. MXXXIV is bygebragt; deftukken waarvan wyhier fpree- 
ken zvn door den Hr. de l’Isle uit Siberien medegebragt geworden ; zy hebben 
eene bruine kleur, derzelver zelfftandigheid breekt Iigtelyk en kleeft op de 
tong'; deze hoedanigheden en deze kleur koomen van het verblyf dat deze 
beenderen in den grond gehad hebben. 
No. MXXXVII. Andere /tukken van olyfantsbeenderen. 
Deze Hukken zyn niet groot genoeg om de beenderen te doen kennen waar- 
van zy een gedeelte maaken. Men heeft dezelve in Siberien by Jaïk gevon- 
den ^De Hr. de l’Isle heeft dezelve voor het kabinet van den Koning me- 
de gebragt; derzelver zelfftandigheid is fterk aangetaft geworden door hun 
verblyf in den grond; dezelve kleeft fterk op de tong, op zommige plaatfen 
verbryzelt zy zig tuflchen de vingeren; deze Hukken van beenderen in ver- 
fchillende rigtingen gebrooken zynde, ziet men daar het maakzel van hunne 
fponsagtige en digte zelfftandigheid aan. 
No. MXXXVIII. Bezoard-fteen van een olyfant. 
Het eewigt en de grootte van dezen Heen toonen dat dezelve van een groot 
dier koorat; dezelve weegt agt ponden, vyf tien oneen en zes drachmen; hy 
heeft eene eironde gedaante die een weinig plat is op drie plaatfen, die even 
verre van malkanderen af, en in diervoege gefchikt zitten , dat het eirond drie 
vlakke zvden heeft, welker vlakken even wydig zyn aan deszelfs groote _mid- 
dellvn en drie rondagtige kanten. De groote middellyn is zeven duimen 
vier lynen en een halve lang; de kleine middellyn is van ywf dmmen en ne- 
Zen tot elf lynen ; de oppervlakte van dezen fteen is of gedeelteJyk grys of geel- 
no-riff van kleurden gedeelcelylc ros of zwartagtig ; zy is verfcneiden plaat- 
ffn effen en glad, voornamelyk aan de beide einden van het eirond, maar op 
midere plaatfen heeft dezelve ongelykheden , of men ziet dat de uinvendige 
laagen vernield of afgebrooken zyn geworden. 
