107 
VAN DEN RHINOCEROS, 
lende oogpunten , namelyk van voren , van agteren, en in profil ; hy heeft ons 
insgelyks de uitwendige teeldeelen van het mannetje geteekend , gelyk ook de 
enèlde en dubbelde hoornen en den ftaart van de andere rhinoceroflen, waar* 
van deze deelen in de Kabinetten van natuurlyke hiftorie bewaard wierden. 
De rhinoceros, die in 1739 te London kwam, was van Bengale gezonden; 
fchoon hy nog zeer jong was , als hebbende niet boven de twee jaaren , belie- 
pen de onkoften van zyne overvoering en van zyn voedzel op byna dinzend 
ponden fterling; men voedde hem met ry ft, fuiker, en hooi; men gaf hem 
dagelyks zeven ponden ryft met drie pond fuiker gemengd, ’t welk men hem 
in drie reizen voorzettede; men gaf hem ook veel hooi en gras of groenten, 
welk hy boven ’t hooi verkoos ; zyn drank was enkel water , daar hy eene 
groote hoeveelheid op eenmaal van dronk ; hy was van eene ftille geaartheid 
cn liet zig over alle de deelen zyns lighaams betaften ; hy wierdt niet kwaad 
dan als men hem floeg, of als hy honger hadt, en in het een of ander geval 
kon men hem niet ftillen dan met hem eeten te geeven. Als hy toornig was 
Iprong hy voorwaards en verhefte zig fchielyk tot eene groote hoogte, zyn kop 
„ rhinoceros, weike de Hr. Parsons by zyns memorie gevoegd heeft, en die hy zelf naar 'C 
„ leven geteekend heeft, is zo verfchillende van die, welke te Parys in 1749. geteekend it 
„ naar een[ rhinoceros, dien toen in de voorftad St. Germain te zien was, dat men werk zoa 
„ hebben daar hetzelfde dier In te herkennen. Die van den Hr. Parsons is fterker , en de 
„ plooijen van het vel zyn in kleiner getal, minder aangeweezen, en zomroige wat anderi 
„ geplaatft, de kop inzonderheid gelybt geheel niet naar dien van het gemelde dier by ons. 
„ Daar is niet te twyfelen aan de nauwkeurigheid van den Hr. Par?ons, en men moet iQ 
„ den ouderdom en in de kunne dezer twee dieren de reden zoeken van de duidelyke i^t» 
„ fchillen welken men in de figuuren van het een en het ander bemerkt; die van den Hr, 
„ Parsons is geteekend naar een mannetjes rhinoceros, die, welke ik gemeend heb hier ta 
,, moeten byvoegen « is geteekend naar de fchildery van den beroemden Oudry , 
„ van de dieren , en die in dezen tak grootelyks heeft uitgemunt ! hy heeft in natuutlyKe 
„ grootte, en naar ’t leven geteekend den rhinoceros van de voorftad Sr. Germain, die ^en 
„ wyfje en ten minften agt jaar oud was; ik zeg ten minften agt j'aar; want in het opfchrift, 
„ ’t welk beneden aan de plaat van Charpehtier, die tot tytel heeft, egte afbeelding van 
„ een levendigen rbinoceros welken men in de voorjlad Saint Germain by Parys ziet, leeft men 
„ dat dit dier drie jaaren oud was, toen het in 1741. gevangen wierdt in de Provintie van 
,, Aften, onder het gebied van den Mogol, en agt regels laager wordt gezegd, dat het 
„ maar een maand oud was, toen eenige Indiaanen zig door middel van louwen meefter van 
„ hem maakten , na de moeder met pylen gedood te hebben ; dus was deze rhinoceros ten 
„ minften agt jaaren oud, en kon zelfs wel tien of elf zyn. Dit vetfehil van ouderdom is 
„ waarfchyniyk de reden van de blykbaare verfchillen, welken men vindt tuflehen de ftguui 
,, van den Hr. Parsons en die van den Mr. Oudry , wiens fchildery , op order des Konings 
„ gemaakt, toen in de fchilderzaal ten toon wierdt gehangen. Ik za .1 alieenlyk aanmerken dat 
,, de Hr. Oudry aan den flaghoorn van zyn rbinoceros meer langte heeft gegeeven, dan de 
„ hoorn van den rbinoceros van de voorftad Saint-Germain hadt, welken ik gezien en met 
„ veel nauwkeurigheid onderzogt heb, en welks hoorn in de plaat van Charaentier ge* 
„ trouwer vertoond wordt, ’t Is hierom ook volgens deze plaat, dat wy den hoorn van deze 
„ figuur, die in al het overige naar de plaat van den Hr. Oudry vervaardigd is, geteekend 
>, hebben. Het dier, ’t welk dezelve vertoont, was omtrent een jaar te voren te Stutgardf 
I» in het Hertogdom van Wirtenberg gewogen, en het was toen omtrent vyf duizend pon* 
>» den zwaar. Het at volgens getuigenis aan den Kapitein van der Meer , die het naar ’ 
«I pa gebragthadt, zeftig pond hooi en iwintigpond brood alle dag; het was zeer . 
wonderlyk behendig, zyn verbaazend groot gevaarte en zyn log voorkomen in aa 
*, kir.g gero-n tn zynde. ” Deze aanmerkingen toonen veel verftand en oordeel, g y > 
-lts, war de ïïr. oR Mours fchryft. Zie de figuur in zyne fianfche overzetting van 
hjophical Tranjan&ioiu I hnnèe 1743. 
O 2 
