VAN DEN RHINOCER0 5. 
jop 
hv niet eenig kort, grof en hard Iiair bezet is. De roede is van een vry 
buiten gemeene gedaante, zy is in een voorhuid of fchede bevat; gelyk die 
van ’t paard, en het eerft, dat zig in den tyd der opregting uitwendig ver- 
toont, is eene tweede voorhuid van eene vleefch kleur, waaruit eene holle 
pyp, in de gedaante van een tregter, die in zyne verwyding afgefneeden is, 
gelyk als een lely (ju) te voorfchyn koomt, die de plaats van ’t hoofdje be- 
kleedt, en het einde van de roede maakt. Dit hoofdje, van zulk een _won- 
derlyk maakzel,is van eene bleekere vleefchkleur dan de tweede voorhuid ; in 
de fterkfte opregting ftrekte de roede zig niet boven de agt duimen buiten t 
lighaam uit, men bragt dezelve ligtelyk in dezen ftaat van uitfpanning_ door 
het dier tenvyl het lag , met ftroowiflen over den buik te vryven. De rigting 
van dit deel was niet regt maar krom en agterwaards geftrekt ; ook pifte hy 
agterwaards en met een volle ftroom gelyk een koe; waaruit men kan opmaa- 
ken, dat het mannetje het wyfje in de koppeling niet dekt , maar dat zy zig 
van agteren tegen malkander ftaande vereenigen. Het wytje heeft de uitwen- 
dige deelen der voortteeling geformeerd en geplaatft gelyk een koe, en het ge- 
lykt volmaakt naar ’t mannetje in de gedaante en dikte des lighaams. Het vel 
is dik en ondoordringbaar; het zelve in de plooijen met de hand vattende , zou 
men denken een plank van anderhalfs duim dikte te voelen ; als dit vel be- 
reid is, zegt Dr. Grew, is het uittermaaten hard en dikker dan de huid van 
eenig ander landdier; zy is overal meer of min bedekt met bekorftingen in de 
gedaante van gallen, bulten of knobbels, die vry klein zja aan ’t bovenft van 
den hals en den rug, en die naar de zyden afdaalende , trapsgewyze zwaarer 
worden ; de grootte van alle zyn op de 'fchouders en op ’t kruis ; zy zyn ook 
groot op de dyen en de beencn , en daar zyn ’er rondom de becnen en over 
derzelver geheele lengte tot aan de voeten toe ; maar tuflcJien de plooijen is 
het vel doordringbaar en zelfs teder, en zo zagt op het aanraaken als zyde, 
terwyl het uitwendige van de plooi zo hard is als al het overige. Dit teder 
vel van het binnenll der plooijen is van eene ligte vleefchkleur , en het vel van 
den buik is ten naallen by van dezelfde ftevigte en van dezelfde kleur. _ Voor 
het overige moet men deze knobbels of gallen, daar wy van fpreeken , niet met 
fchubben vergelyken, gelyk zoinmige fchryvers gedaan hebben; het zyn en- 
kele eeltagtigheden van het vel, die noch regelmaatigheid in de figuur, noch 
evenredigheid of fymraetrie in haare wederkeerige fchikking hebben. De buig- 
zaamheid van ’t vél in de plooijen geeft aan den rhinoceros eene gemaldyke 
beweeging van het hoofd, van den hals en de leden ; al het overige des ïig- 
haams, de buigingen alleen uitgezonderd , is onbuigzaam en als geharucfl. De 
Hr. Parsons zegt in ’t voorbygaan, dat hy eene zeer vreemde hoedanigheid 
in dit dier heeft waargenomen , te weeten van met eene zeer byzonderc oplet- 
tendheid te Iiiiteren naar alle de geluiden die het hoorde; zo dathyzig,fchoon 
flaapende, of geheel bezig met eeten of andere dringende behoeften te vol- 
doen, op ’t oogenblik wakker wierdt, het hoofd opheifende en met de ftand- 
Yaftiglle oplettendheid luifterde, zo lang het geluid dat hy hoorde, aanhieldt. 
(tt) Zie de figuur in de Trartfan. Pbilas. No- 470, PI. UI- en in deG/a««w van Edwaeüs 
de plaac van onderen met No. azt. geteekend. 
O J 
