van DEN RHINOCEROS. ïi3 
iiiaaf worden ook alle andere deelen van zyn lighaani en zelfs zfa. bloed (0> 
zvn pis uitwerpzels gehouden voor 'tegcngifcen, of voor geneesmidde- 
len tegen verfcheiden ziekten. Die tegengiften of geneesmiddelen uit verfchil- 
lende deelen van den rhinoceros getrokken, hebben hetzelfde gebruik in de 
Apotheken der Indiaanen, als de theriakel in die van Europa (?/). Daar is 
alle waarfchvnlykheid om te denken, dat de meefte dezer kragten ingebeeld 
zyn, maar hoe veele dingen zyn ’er niet die nog meer gezogt worden, en die 
insgelyks geene andere waarde hebben dan in de verbeelding. _ 
De rhinoceros voedt zig met grove gewaden , met diftels , doornagtige ttru- 
wellen , en hy verkiell die wilde planten boven het malfche gras der fchooni*.e 
weiden (v). Hy houdt veel van üiikerriet ; en eet ook allerhande foorteii van 
graanen,- geen fmaak in vleefch hebbenden, ontrufl; hy de kleine dieren niet; 
hy is niet bang voor de groote; hy leeft in vrede men alle, zelfs met den ty- 
ger, die hem dikwils vergezelt zonder hem te durven aantallen. Ik weet der- 
iialven niet of de gevegten van den olyfant en den rhinoceros een wezendlyken 
grond hebben. Zy moeten ten minllen zeer zeldzaam zyn; dewyl noch van den 
lenen noch van den andere kant geene beweegreden tot Oorlog zyn kan , en men 
daarenboven niet bemerkt heeft, dat ’er eenige natuurlykc aflteerigheid tullchen 
deze dieren heerfcht ; men heelt hen zelfs in de gevangenis (iv), geruft met 
malkanderen zien keven, zonder den anderen te beledigen, of zig boos te- 
o-en den anderen te raaaken. Plinius is de eerfte, geloof ik, die van deze 
gevegten tullchen den olyfant en den rhinoceros gefproken heeft; het fchynt 
dat men hen in de Schouwfpelen van Rome gedwongen heeft met den ander 
te vegten (x), en ’t is denkelyk hier door, dat men op het denkbeeld is ge- 
komen, dat zy in vryheid en in hunnen natuurftaat leevende malkanderen ins- 
«relyks beftryden : maar nog eens, iedere daad zonder beweegreden is niet na- 
tuurlyk, het is een uitwerkzel zonder oorzaak, het geen niet moet gebeuren, 
of ’t geen niet dan by toeval gebeurt. 
De rhinoceroflen verzamelen niet tot benden , noch trekken in getale op te- 
<ren de olyfanten ; zy zyn eenzaamer , wilder en miffcliien moeijclyker te jaa- 
Icn en te overwiunen, Zy vullen de menfehen niet aan (j) , ten zy , dat zy getergd 
Cf) Foyage ds Mandelslo, torn. II, pag. 350. 
(u) Vomge de la Comp. des Indes de HoUanie, torn. VII. pag. 484.. 
(!)■) Dit dier eet geen gras ; het veikieft boven hetzelve de ftruwellen , heetilers en diftel!, 
maar onder alle gewaflen is ’er geen daar het zo veel van houdt als van een booaipje, dat veel 
naar een jeneverboom gelykt, maar zo aangenaam niet riekt, en weiks fteekels op verre na_zo 
fchern niet zyn. De Europeaanen van de kaap noemen deze plant het thinoceros-boompje; 
de v^den die met öruwellen bedekt zyn, verfchafFen het ingroote menigten, men ziet het 
ook veel op de tygerbergen en aan de rivier van de moffelhank. De bewooners dier plaatzen 
fnyden het af en verzamelen het om te branden. Desenpt, du Cap de Bame-EJperance par 
be* Hollandfche Reisbefchryving , die tot tytel voert, gezantfehap naar China, bevat 
eene oefchryving van dit dier die geheel valfch is, inzonderheid hier in, dat zy dit dier ais 
een der eroote vyanden van den olyfant vertoont; want deze rhinoceros was in ,1. 
met twee olyfanten, en ik heb hen vetlcheiden maaien na malkanderen op 
plaats gezien, zonder dat zy den minden tegenzin tegen den anderen toonden. Een a 
fadeur van Ethiopië hadt dit dier tot een gefchenk medegebragt. Voyage de cchóuw. 
(*) De Romeinen hadden vermaak in een olyfant en rhinoceros in eenige 
fpelen te laaten vegten. Singul. de la France AntarSique par Andes Thevbt, y . j' 
(7') De rhinoceroflen taften gemeenlyk niet eerft aan, en zy worden met ^ h 
XI, Deel. P 
