DE NATUURLYKE HISTORIE 
iï8 
den 0») , gelyk het gras en de weiden daar ontbreeken , zo heeft men ’er ook 
geene runderen , en de kameel vervult de plaats van deze laftdieren. Men kan 
zig wegens het natuurlyk land der dieren niet veel vergilTen, als men ’t zelve 
naar deze betrekkingen van overecnkomft beoordeelt; hun waare geboorte land 
is dat daar zy volgen, dat is te zeggen dat, waarmede hunne natuur overeen- 
komt, waar naar dezelve zig geheel fchynt gefchikt te hebben, inzonderheid 
zo die zelfde natuur van het dier geene andere wyzingen toelaat , en zig 
niet naar den invloed van andere klimaaten fchikt. Men heeft vrugtloos ge- 
poogd de kameelen in Spanje te vermenigvuldigen (s), men heeft hen vrugt- 
loos naar Amerika overgebragt, zy hebben noch in het een noch in het ander 
land voortgeteeld, en in de Ooft-Indiën vindt men hen niet veel boven Suratte 
en Ormus. Niet dat zy, volftrekt gefprooken, in de Indiën, in Spanje, en 
Amerika, en zelfs in kouder landen , gelyk Frankryk, Duitfchland, enz. (a) 
niet zouden kunnen beftaan en voortreden ; indien men hen des winters op war- 
me Hallen houdt, ruim voedt, met zorg oppaft, hen van werk bevrydt, en 
alleenlyk laat uitgaan omby fchoon weder eene wandeling te doen, kan men hen 
in ’t leven houden , en zelfs hoopen , dat zy zullen voortteelen ; maar hunne 
voortbrengzels zyn weinig en zwak , en zy zelve worden zwak en kwynen ; 
zy verliezen dan alle hunne waarde in deze klimaaten, en in plaats van nuttig 
te zyn , ftrekken zy tot laft voor hen die hen opvoeden daar zy in hun ge- 
boorte land, al de rykdom hunner meefters, om zo te fpreeken, uitmaaken 
(l>\ De Arabieren befchouwen den kameel als een gefchenk des hemels , als 
een heilig dier (c), zonder welks hulp zy noch zouden kunnen reizen, noch 
koophandel dryven, noch zelfs beftaan. De melk der kameehnnen dient hen 
voor dagelyks voedzel; zy eeten ook derzclver vleefch, inzonderheid dat der 
jonge dieren? dat zeer lekker is naar hunnen fmaak; het hair van de kamee- 
len dat fyn en zagt is? en dat jaarJyks door eene volkomene ruijing of uitval- 
' ling 
(■v) De kameelen kunnen riet op vette gronden en op glibberige plaatfen gaan; zy zyn 
niet goed dan voor het zand. Foyage de Jean Ovikgton, torn, I. p, 222. — Daar zyn by- 
zonderlyk twee foocten van kameelen, de eene die goed zyn voor warme landen, en de 
andere voor koude. De kameelen van warme landen gelyk die, welke van Ormus naar 
Ifpahan gaan, kunnen niet voottkooraen, zo de aarde nat en glibberig Is, en zy zouden den 
buik van een fchsuren door de agterlle beenen van malkandeien te verwyderen ; het zyn de 
kleine kameelen, die maar zes of zeven honderd ponden draagen De kameelen der kou- 
de landen , gelyk die fan Tauris tot Conllantinc-pel , zyn groote kameelen , die gemeenlyk 
duizend ponden draagen; zy redden zig in flykerige wegen, maar op vette glibberige gron. 
den moet men kleeden fpreiden , en zomtyds tot honderd in ’t vervolg , op dat zy daar 
over hunnen koomen. Foyage de Tavjernieb , torn. I pag. i( 5 i. 
. (z) Men ziet verfchelden kameelen in Spanjen, welken de Gouverneurs der frontier 
pjaatfen van Afrika daar zenden; maar zy leven daar niet lang, omdat het land al te koud 
voor ben is. L'/ifrique de Marmol, torn. I. pag 50. 
(a) De Ilr. MarQuis de Moistmibail heeft ons laaten weeten, dat men hem verzekerd 
hadt, dat zyne MaJ. de koning van Polen, keuivorft van Saxe, kameelen en dromedariflen 
Ljdt 'gevoed , die daar waren voortgeteeld. 
/'il Ex catnelis Arabes dlvitias ac pofleffiones ffidimant; & fi quando de divitiis principis 
aut nobliis cuiusdam fermo fiat, poflidere aïunt tot caraeloium, non aureorum miilia. Leoh. 
Aïricaki. Pefifipt- ■^frics torn.. 748 . . 
(cl Cainelos, qu-bus Arabia maxinié abundat, aniniaua fan^lan appellant, er fnfignf cofri* 
r.odo quod ex ipfis indigenss accipiunt. Peosp. Alpimus, Hifi. Egypt. Part. I. pag. 225. 
