VAN DEN KAMEEL EN DEN DROMEDARIS. 129 
ling 0 ^ vermengd wordt, dient hen om ftoffen van te bereiden, daar zv zig 
mede kleeden, en daar zy eemge huisgeraaden van maaken. Met hunne ka- 
meelen hebben zy met alleen nergens gebrek aan , maar vreezen zelfs niets 
(.9 ;zy kunnen m één dag vyftig mylen woefteny tulTchen hen en hunne vyan- 
den ftellen ; alle de legers van de wereld zouden onikoomen met eene bende 
Arabieren te willen vervolgen ; dus zyn zy ook niet meer onderworpen dan 
hen behaagt. Dan verbeelde menzig een land zonder groente en zonder water, 
een brandende zon, een altyd droogen hemel, zandagtige vlakten, nog on- 
vrugtbaarer bergen, waarop het oog zig uitftrekt, en het gezigt zig verheft, 
zonder zig op eenig leevend voorwerp te kunnen veftigen: een doode aarde 
dic , om zo e ipreeken gevild is door de winden , en die niets vertoont dan 
beenderen, keyftecnen, hier en daar veripreid, rotfen overeind ftaande of 
omgellaagen , eene open woefteny , ahvaar nooit een reiziger onder eenigen 
boom geademd heeft, alwaar niets hen vergezelt, niets hem de leevende 
Natuur vertegenwoordigt; eene volftrekte eenzaamheid, duizend maal akeli- 
gei dan die derNboflehen; want de boomen zyn nog wezens, vertonnen nog 
eemg leven, voor den menfeh, die zig alleen bevindt; eenzaamer, minder 
befchut , meer verloren in deze onbegrensde ledige ruimten , ziet hy overal de 
uitgebreidheid als zyn graf; het licht des daags, droeviger dan de fchadiiw 
van den nagt, wordt niet herboren dan om zyne naaktheid en onmagt te be- 
fchynen, en om hem al het akelige van zyn ftaat te vertoonen door de gren- 
zen van het ydel, dat hem omringt, voor zyne oogen te vervvydercn, en rond- 
om hem den afgrond van een ongemeeten afftand, die hem van de bewoonde 
aarde affeheidt, voor zyne befchouwing verder uit te ftrekken; een ongemee- 
ten afftand , welken hy vrugtloos poogen zoude door te loopen ; want de hon- 
ger, de dorft, en de brandende hitte dringen hem alle oogenblikken , die hem 
overig zyn tullchen de wanhoop en den dood. 
De Arabier ondertuflehen heeft, met behulp van den kameel, die gaapin- 
gen 5 die klooven der IXutuur vveeten over te koonien en zelfs toe te eige- 
nen ; zy dienen hem voor wykplaats , zy verzekeren zyne ruft , cn beveiligen 
zyne kelykheif Maar wat is ’er, daar de menfehen gebruik van maa- 
ken, zonder het te misbruiken? Die zelfde Arabier, vry, onafhankelyk, ge- 
Jd) Het hair valt dit dier in de lente uit, en wel zo geheel, dat het zie als een esfebraapt 
^rken vertoont, en dan beteert men het, om het voor ’t fteefcen der vliegen te befchuiten. 
Het hair van dea kameel overtreft dat van alle hifisdieren voor ’t gebruik ; men maakt ’er 
zeer fyne floffen > 31 . en men maakt 'er in Europa hoeden van hetzelve, met beverhair 
vermengende. Foyage dr CiMKOtK, tom. U. pag. 28. — In de lente valt al het hak den 
kameelen in minder dan drie dagen uit; het vel blvfc teheel nnfcf ^ 1 , ! 
vliegen hen zeer fterk: men vinlt daar 'geen beter ^dreftoor l n hentt Sat. te 
teeren. Voyage dl tem. I. p. 162. PmUr dia imllumintT. if cZelU 
eaptunt; vefles quoqui ^ tentoria ex iis hobent ; ex eotum enim Mlis multi Ata 
panms , quo Éf principes obleüantur. Psosr. AipjJ. Hifi. JEgypt. Part. 1 - 
maaken den rykdom der Arabieren, en zelfs alle hunne fterkte; en vei- 
kameelen alle hunne bezittingen in.de woe- 
hunne vyanden noch van eenigen overval te vreezen hebben. 
Ütüote cum MuiïuAin^/^r — Q»* pirri camslos poffident jirabes fieriliter dvuntacl-ilieti^ 
