DE NATUURLYKE HISTORIE 
wel, dat, zo men zyn laft te groot maakt, hy denzelven weigert («) te draa- 
gen, en Itandvaftig blyft liggen, tot dat men denzelven verligt heeft ; gemeen- 
lyk draagen de groote kameelen duizend (o) en zelfs twaalf honderd ponden 
(p)i de kleinfte zes , of zeven honderd ponden. In deze reizen van koop- 
handel overdryft men hen niet ; want dewyl de weg dikwils van zeven of agt 
honderd mylen is, regelt men hunne beweeging en hunne dagreizen ;zy gaan dan 
flegts Happende, en leggen maar tien of twaalf mylen daags af; alle avonden 
ontheft men hen van hunnen laft, en men laat hen in vryheid weiden; zo men 
eene groote en eene goede weide aantreft , neemcn zy in minder dan een uur 
tyds zo veel als zy noodig hebben om vier-en-twintig te leeven(<?),en den ge- 
heelen nagt te herkauwen ; maar zelden vinden zy die goede weiden; ook heb- 
ben zy dat lekker voedzel niet noodig , zy fchynen zelfs de alfem , de diftel 
de brem , de caffia (j) , en de andere doornagtige planten boven het zoet- 
fte gras te verkiezen; zo lang zy groene planten krygen kunnen onthou- 
den zy zig Hgtelyk van drinken. 
Voor het overige is die gemaklykheid , waarmede zy zig lang van drinken 
onthouden, geene enkele gewoonte, maar veel meer een gevolg van hun, 
(n) Als men hen wil beladen buigen zy, op de ftem van hunnen geleider, de knien ;en zo 
zy daar mede aarfelen, flaat men hen met een Hok, of drukt hen den hals naar beneden, 
en dan buigen zy, als gedwongen en op hunne wyzezugtende, met zig neder te leggen , op den 
buik, en blyven in die geftalte, tot dat men hen als zy hun laft hebben, beveelt op teftaan, 
dit is de oorzaak, dat zy aan den buik, aan de beenen en aan de hniën grooie knobbels heb- 
ben , aan de kant daar zy ’er de aarde mede raaken : zo zy voelen dat hen al te veel laft 
wordt opgelegd , geevon zy menigvuldige reekenen met het hoofd aan hem dfe hen belaaden , 
en maaken een jammetlyk gefchreeuw ; hunne gewoone laft is het dubbeld van ’t geen de 
fterkfte muilezel zou kunnen draagen. Foyage du P. Philippe, pag. 369. 
(0) Daar zyn kameelen die tot vyftieu honderd pond kunnen draagen; het is waar, dat 
men hen dezen laft niet oplegf, dan wanneer de kooplieden de komptoiren naderen, alwaar 
de tollen betaald moeten worden, waar van zy een gedeelte ontgaan door twee kameelen 
met den laft van drie te belaaden ; maar dan laat men den kameel met dien groocen laft ilegts 
twee of drie mylen afleggen. Foyage de Tavebnier , torn. IJ. pag. 335. 
ip) De oofterlingen noemen den kameel een I.and-Schip, uit hoofde van den grooten laft, 
dien hy overvoert , en die gemeenlyk van twaalf of dertien honderd ponden is voor de groo- 
te kameelen; want daar zyn ’er van twee foor te n , noordelyke en zuidelyke, geiyk de Peili* 
aanen hen noemen. Deze laatfte, die de reizen van de Perfiaanfche golf naar Hifpaban 
doen , zonder verder te gaan , zyn veel kleiner dan de andere , en zy draagen maar ointrent 
zeven honderd ponden , brengende evenwel zo veel en meer voordeel voor hunne mees. 
ters op, omdat zy byna niets van onderhoud koften; men laat hen, geheel belaaden, langs 
den weg weiden, zonder hoofdftel of halfter. Foyage de Chardin, tom. ll.pag. 27. ° 
(q) FiBum cameli parcijfmum exiguique fumtus femnt , magnis laloribus rohuJH/nme 
refiflunt NuUum animal illius ö* molis citius comedit’ Prosp. Alpin. Hili. Eettt 
pag. 225. ^ * 
(r) Na dat de kameelen ontlaaden zyn. Iaat men hen loopen, om de ftruwetlen af te 
fcheeren Schoon hy groot is en veel werkt, eet hy egter wein g en vergenoegt zig met 
het geen hy vindt. Hy zoekt byzonderlyk diftels daar hy veel van houdt. Foyage de 
verNIBE, torn. 1. pag< 162. 
(ƒ) Cameli pascentes fpinam in .^gypto acutam Aralicamque etiam vocatam acaciam 
Jrabia Petrea, atque juncum odoratum in Arabia dejetta ubitis abfmthii fpecies aliasquè ber. 
bas è? virgulta fpinofa , qua in dtjertis repenuntur. PKOfp. Alpin. Hijl. Mgypt, pan. I. 
!aIs* men den kameel belaadt, verlaagt hy zig op den buik en hy duldt niet, dat men 
heni meer laft opiegt dan hy draagen kan; ook kan hy verfcheiden dagen zonder drinken 
üVöibrengea, mits dat hy een weinig gras nebbe om te weiden, L*j^frique « 1 ‘Ooilbt, 12. 
