ijt DE NATÜURLYKE HISTORIE 
en Latyn wel een Afrikaanfch dier uitdrukt, maar een dier dat zeer ver- 
fchillend is van den .bufFcI, gelyk men ligtelyk zou kunnen toonen door de 
plaatfen der oude fchryveren. Zo men den bubalus tot een geflagt wilde 
brengen , zou hy eer tot dat van de gazelle dan tot dat van het runddier of 
den buffel bchooren. Belon te Kaïro een klein runddier met een bult, van 
van den buffel in het gewoone rund verfchillende, gezien hebbende, verbeeld- 
de zi'^ dat deze de bubalus der Ouden konde zyirjmaar zo hy de kenmerken, 
door de ouden aan den bubalus gegeeven wel vcrgcleeken hadt met die van 
zyn klein runddier , zou hy zyne dwaaling zelf bemerkt hebben ; en daaren- 
boven kunnen wy ’er met zekerheid yan fpreeken , want wy hebben dat klein 
rund met den bult leeveiid gezien , en de befchryving die wy daarvan gemaakt 
hebben, met die van Belon vergelykende, kunnen wy niet twyffelen ot ’t is 
het zelfde dier. Men vertoonde het in 175a, op de Paryfehe kermis onder 
den naam van zebu^ wy hebben dien naam overgenomen om dit dier aan te 
duiden; want het is. een byzonder Poort van runddier en niet een foort van 
buffel of bubalus. 
Aristoteles van runderen gewaagend,lpreekt niet dan van het gemeene 
rund , en zegt alleenlyk dat ’er by de Arachotas in de Indiën wilde ftieren en 
koeijen zyn, die van de gemeene en tamme runderen verfchmen,geiyk de var» 
keus van de wilde zwynen; maar op eene andere plaats, welke ik in de noo- 
ten hier boven heb aangetrokken, geeft hy de befchryving van een wild rund- 
dier van Pffionie, (eene nabuurige Provintie van Macedonië) ’t welk hy ^0- 
fia/us noemt ; dus zyn de gewoone runderen' en de bonafus de eenige dieren 
van dit geflagt door Aristoteles aangeweezen ; en ’t geen zonderling moet 
fchvnen,is, dat de bonafus, fchoon door dezen grooten wysgeer vry breed 
bcfchreeven, door geen der Grickfche ofLatynfche Natuurbefchouwers, die 
na hem gefchreeven hebben , is herkend , en dat zy alleen hem over dit onder- 
werp flegts nagefchreeven hebben; zodat men heden zelfs nog niet den naara 
van den bonafus kent, zonder te weeten welk het werkelyk beftaaud dier zy, 
waar op men denzelven moet toepaflen. Zo men evenwel in aanmerking 
neemt ,^dat Aristoteles van de wilde runderen der gemaatigde lugtflreek 
fpreekende, niet dan den bonafus heeft aangeduid , en dat integendeel de 
Grieken en Latynen der volgende eeuwen niet meer van den bonafus gefpro- 
ken hebben ; maar die wilde runderen onder den naam van uras en hifon aan- 
«reduid, zal men overhellen om te denken , dat de bonafus het een of ander 
dezer dieren zyn moet; en inderdaad zal men vergelykende wat Aristoteles 
van den bonafus zegt met het geen wy van den bifon weeten, zien, dat het 
meer dan waarfchynlyk is, dat deze twee naaraen niet dan hetzelfde dier be- 
teekenen. Julius Caesar is de eerfte, die van den urus gefproken heeft. 
PliNIUS en Pausanias zyn insgelyks de eerften,die den bifon hebben aange- 
kondio'd ; in den tyd van Plinius gaf men reeds den naam van bubalus aan 
J urus of aan den bifon; de verwarring is met den tyd alleenlyk toegeno- 
° • men heeft by den bonafus, by den bubalus, by den urus, by den bi- 
Sn ’den catopkba^ den thur, den bubalus van Belon, den bifon van Schot- 
land dien van Amerika gevoegd, en alle de Natuurbefchryvers hebben zo 
vcele verfchillende Poorten gemaakt als zy naamen gevonden hebben; de waar- 
/ 
