DE NATÜURLYKE HISTORIE 
180 
hair en de hoornen; de zebu van Belon was vaal rood onder den buik en^ 
bruin op den rug met zwarte hoornen; die van Prosper Alpinus was ros,, 
niet kleine vlekken geteekend , met hoornen van eene gewoone kleur ; de on- 
ze was bleek vaal,byna zwart op den rug, met hoornen van gewoone kleur, dat 
is te zeggen van dezelfde kleur als de hoornen van onze runderen.. Voor het 
overige zyn de afbeeldingen van Belon en van Prosper Alpinus hier in ge- 
brekkig , dat de kwab of bult , die dit dier op de fchouders heeft , daar niet 
genoeg geteekend is ; het tegendeel heeft plaats in de afbeelding, die Edwards 
CO nieuwelyk van dit zelfde dier gegeeven heeft naar, eene afteekening hem 
door Hans Sloane mee gedeeld; de bult is te groot, en daarenboven is de 
figuur onvolkomen , dcwyl zy. waarfchynlyk naar een zeer jong dier geteekend 
is, wiens hoornen nog in ’t groeijen waren; het kwam uit de Ooftindiën , zegt 
Edwards, alwaar men zig van die kleine runderen bedient, zo als wy van 
onze paarden. Het is uit alle deze aanduidingen, zo wel als door de verfchei- 
denheid van ’t vel , en door de zagtheid van geaartheid van dit dier , blyk- 
baatj, dat het van een ras van runderen met een bult is, dat zyn oorfprong 
heeft genomen in den ftaat van huiflelykheid, waarin men de kleinfte indivi- 
du s van de foort heeft verkpzen om dezelve voort te planten; want wy zul- 
len zien , dat in het algemeen de huiflëlykc runderen met buiten , even gelyk 
onze huiflelyke runderen, kleiner zyn dan de wilde, en deze byzonderheden 
zullen beveiligd worden door de getuigenilfen van Reisbefchry veren , welken 
wy in ’t vervolg van dit artykel zullen aanliaalen. 
5 . „ De bonafus van Aristoteles is dezelfde als de bifon der Latynen”. 
Dit voorftel kan niet beweezen worden zonder in een oordeelkundig onder- 
zoek te treeden , waarvan ik de byzonderheden aan myn leezer zal befpaa- 
ren (ƒ). Gesner , die zulk een bedreven letterkundige als bekwaam Na- 
tuurbcfchoinver was , en die, even als ik, dagt, dat de bonafus wel de bi- 
fon zou kunnen zyn, heeft de berigten, welken Aristoteles van den bo- 
nafus geeft, zorgvuldiger dan iemand onderzogt, en heeft tevens verfcheiden 
uitdrukkingen van Theodorus GAZA,wien alle Natuurbefchry vers zonder on- 
derzoek gevolgd hadden , verbeterd. Het is my , gebruik maakendc van zy- 
ne kuudigheden en in de berigten van Aristoteles agterwege laatende het 
geen dezelve duifter, tegenlliydig, cn zelfs fabelagtig hadden, voorgekomen 
dat dezelve tot bet volgende gebragt kunnen worden. De bonafus is een wil- 
de fticr van Pmonie ; hy is ten minften zo groot als eene huilTelyke ftier en- 
van dezelfde gedaante; maar zyn hals is, van de fchouders tot aan de oogen, 
bedekt met lang hair, zagter dan het maan hair van een paard; hy heeft da 
ftem van een runddier, de hoornen vry kort, en rondom de ooren naar om- 
laag gekromd; de beenen bedekt met 'lang hair, zo zagt als wol, en den ftaart 
vry klein naar de grootte des diers , fchoon voor het overige gelyk met dien 
van het rund. Hy heeft, even als de ftier, het gebruik van met de voeten te 
fO JVat. Hifi‘ of liirds, ly Geoege Edwards, pag. 100. 
(fy Nota. 'Men moet hier vergeiyken het gten Aristoteles van den bonarus (uur ■ 
Mimal. Hb. IX. cap 45 } met het geen hy elders zegt (lib. da Mirabüibus) en ook df bvl 
z6ndere plaarfen ^nmal. hb. cap. i. en lö.) en de moeite neemen van Geskee 
verhandeling over dit ondeiwtrp te leezen. 
