ÓÈNATüURLYKE HISTORIE 
mfet wol bedekt iS, en daaretitegeh liieer óf minder kort, meer of minder 
ruw hdir heeft, naar de hitte van het klimaat ; alle deze fchaapen zyn flegts 
véricheidenhedèn van eene en dezelfde fbort, en zouden zekerlyk met mal- 
kanderen voortreden j dewyl de bok, wiens foort veel meer verfchilt, met 
•onze fchaapen voortteelt, gelyk wy by ondervinding weeten ; maar fchoon 
deze vyf óf zes raflen van huiflfelyke fchaapen allen verfcheidenheden van de- 
zelfde fbort zyn , geheel afhangende van ’t verfchil van de lugtftreek, van 
de behandeling, en het voedzcl, fchynt egter geene van deze rallen de eerfte 
en oorfpronkclyke Ham van allen te zyn 5 geene fchynt ftark, vaardig, levendig 
genoeg , om aan de verflindende dieren te wederftaan , om hen te vermyden , 
hen te öntvlugten ; allen hebben zy eveneens befcliutting, oppafïïng, be- 
fcherming noodig; allen moeten zy derhalven befchouwd worden als verbas- 
terde ralfen, door de handen van den menfeh geformeerd, en voor zyne nut- 
tigheid voortgebragt ; terzelfder tyd, dat hy deze huiflelyke ralïèn zal g'e- 
voed, gekweekt, vermenigvuldigd hebben, heeft hy waarfchjmlyk het wilde 
ras, dat fterkcr, onhandelbaarer, en gevolgelyk ongemaklyker en minder 
nuttig voor hem was, gejaagd en verdelgd. Hetzelve zal dan alleen bepaald 
zyn wt een klein getal, en tot onbewoonde ftreeken , alwaar het zig zal hebben 
kunnen ftaande houden; men vindt nu in de gebergte van Griekenland, op de 
êilanden van Cypms, van Sardinië, van Konyta w in do wncflynen van Tar- 
farve het dier ’t welk wy mouflon genoemd hebben , en dat ons voorkoomt 
de oorfpronkclyke ftam van alle de fchaapen te zyn; het leeft in den flaat der 
hatniir , het beftaat zonder de hulp van den menfeh ; het gelykt meer dan ee- 
ni o- ander wild dier naar alle dc huhfelj'ke fchaapen, het is levendiger, fter- 
ker, en vaardiger dan eenig van dezelve ; het heeft den kop , het voorhoofd , 
de oogen, en het gehecle wezen van den ram, het gelykt hem in de gedaan- 
te der hoornen cn in de geheele gcftalte des Iighaams,einde!yk het teelt voort 
met het huilfeiyk fchaap (te) ; het welk alleen genoeg zou zyn om te bewy- 
zen dat het van dezelfde foort, en dat het de oorfpronkclyke flam van die 
foort is; het eenige, waarin onze fchaapen en de moullons niet overeenkoo- 
men is \ dat de eerfte met hair en niet met wol bedekt is ; maar men heeft ge- 
zien’, dat, zelfs in de liuiflelyke fchaapen, de wol geen wezendlyk karakter 
uitmaakt, dat dezelve een voortbrengzcl is van de gemaatigde lugtftreek, de- 
wyl diezelfde fchaapen in de heete landen geen wol hebben, cn alle met hair 
bedekt zyn, terwyl hunne wol in de koude landen zogrofenzoruwisalshair; 
derhalven is het geen wonder dat het oorlpronkelyk fchaap, het wilde, het 
ftam-fchaap , dat de koude en hitte heeft moeten lyden , dat zonder befchut- 
ting, zonder bezorging in de boffehen heeft moeten leeven en voortteelen , 
niet bedekt is met eene wol , die het in de ftnnvellen welhaaft verloren zoude 
hebben, met eene wol, die altyd voor den invloed der lugt en de ruwheid 
der jaargetyden bloot gefield, in korten tyd van natuur moeft veranderen en 
, V ^ in Hifpnnia ■ Jed maxime Corjica, non maxime abjimile peceri , (fczlicet ovili) ge- 
„ut rnusmonum, caprino villa, qztam peceris yelleri propius, quorum e genere ^ ovibus natas 
triici nmlrcs vocarunt Pi.iN. Uiji- 49- Nota. Men ziet uit deze 
n'asts dat de roouflon van alle fyden af met het fchaap heeft voortgebragt , de ouden noem» 
den alle meftifchen , of dieren van een baftert ras umliri, imbri, ibri. 
\ 
