VAN DEN MOUFLON EN ANDERE SCHA APEN. 227 
De Hr. de Seve, die de afmeetingen gedaan,^ en de befchryving van dit 
dier en den ram van Tunis gegeeven heeft, voegt ’er by, dat de dikte van zyn 
buik het voor een draagend 1 'chaap deedt neemen. De hoornen zyn ten naas- 
ten by gelykdie van onze rammen; maar de hoeven der voeten zjm niet ver- 
heven, en zyn langer dan die van den Indiaanfchen ram. 
Wy hebben gezegd , en wy herhaalen het hier , dat de raouflon de cemge en 
ooiipronkelyke ftam is van alle andere fchaapen , en dat zyne geltcldhcid Iterk 
genoeg is om in koude, gematigde en heete klimaatcn te kunnen beltaan ; 
zyn hair is flegts meer of minder dik, meer of minder lang naar de venchillen- 
de lugtftreek. De wilde rammen van Karafchatka, zegt de Hr. Steller, 
hebben den gang van de geit , en het hair van het rundier. Hunne hoornen 
zyn zo groot en zo dik, dat zommige tot vyf-en-twintig of dertig ponden wee- 
een. Men maakt ’er vazen, lepels, en andere huisgeraadeu van; zy zyn 
ook zo levendig en zo vaardig als de rheebokken ; zy onthouden zig op de rot- 
zigfte bergen, en tuflchen afgrönden en ftylten; hun vleefch is lekker, gelyk 
ook het vet , dat zy op den rug hebben ; maar het is om hunne vagteii te be- 
koomen , dat men de moeite neemt om jagt op hen te maaken (e). 
Ik denk, dat ’er tegenwoordig zeer weinige, of liever dat ’er geene waate 
mouflons op ’t eiland Korfika gevonden worden. De groote krygs-beweegin- 
gen, die in dat eiland voorgevallen zyn , zullen waarfchynlyk hunne volko- 
mene verdelging uitgewerkt hebben; maar men vindt daar nogjpooren van 
hun oud beftaan in de geftalte zelve van de rafien der fchaapen , die daar nog 
werkelyk beflaan. In de maand van auguflus 1775, was hier een Korfifche ram , 
die aan den Hertog de Ia Vrilliere toebehoorde; hy was met groot , zelfs m 
vergelvking van een fchoon franfch fchaap , dat men hem tot gezellin gegee- 
ven hadt : die ram was geheel wit , klein , en laag op de pooten , de wol 
was lang , en vlokkig : hy hadt vier breede en zeer lange hoornen , waarvan 
de twee bovenfte de aanmerkelykfte waren; en deze hoornen hadden rimpels, 
ffelvlc die van den moiiflon. . _ , tvt . 
° in de landen van ’t Noorden van Europa, gelyk m Denemarken en JNoor- 
wegen, zyn de fchaapen niet fraai; en om de foortte verbeteren, laat men 
van tyd tot tyd rammen uit Engeland koomen. Op de eilanden die aan 
Noorwegen grenzen, laat men de fchaapen het geheele jaar door in t open 
veld; zy worden grooter en dikker, en hebben beter en fraaijer wol dan die, 
welke door d6 menfehen worden opgepaft. Men wil , dat die rammen , die 111 
. volle vryheid leeven , altyd den nagt doorbrengen aan dien kant van het ei- 
land , van waar des volgenden daags de wind moet koomen ; het welk tot 
waarfchouwing verftrekt voor de zeelieden , die op deze waarneeming altyd 
acht geeven (ƒ). , 
Op Ysland verfchillen de rammen en fchaapen hier in voornaamlyk v.m as 
onze, dat Zy bykans alle grooter en dikker hoornen hebben ; daar 
den verfcheiden gevonden , die drie , en zommige die ’er viei , vj ? 
(e> Hijl- Génér. des Voya^es tam. XIX. ƒ>«,? 252- _ , ,, ,, 1756, 
(ƒ) Hijloire naturelle de la Norivege par PoTnrorpiDAS. journal etranger , j 
Ff * 
