VAN DEN A X I S. *4; 
DE A X I S (*). 
D ewyl dit dier niet bekend is dan onder de algemeene naamen van Sardini~ 
fcht hinde hert van de Ganges, hebben wy geoordeeld hetzelve den naam 
te moeten laaten behouden, welken Belon het gegeeven heeft (m), en wel- 
ken deze van Plinius ontleend hadt ; omdat inderdaad de karakters van den 
axis van Plinius wel kunnen pallen op het dier, dat hier in aanmerking koomt, 
en omdat de naam zelf nooit op eenig ander dier is toegepaft; dus vreezen 
wy niet verwarring te maaken of in dwaaling te vallen met dien ouden naam 
aan te neemen, en denzelven toe te pallen op een dier, dat onder ons nog 
geen naam hadt : want eene benaaraing van ’t gellagt , gevoegd by eene aan- 
duiding van ’t klimaat, is geen naam; maar eene omfchry ving , eene fpreck- 
wys, waardoor men een dier met die van zyn gellagt verwart, gelyk by voor- 
beeld dit dier met het hert, fchoon het daar mogelyk geheel van onderfchei- 
den is ,zo wel in foort als in lugtllreck. De axis is inderdaad van het klein ge- 
tal der herkaauwende dieren, die hoornen hebben gelyk het hert, hy heeft de 
geftalte en de vaardigheid van het damhert ; maar ’t geen hem van het hert en 
het damhert onderfcheidt, is dat hy de hoornen van het hert en de geftalte van 
het damhert heeft, dat zyn geheelè lighaam met witte vlekken fraai gefthikt 
en van malkanderen afgeicheiden , getekend is, en eindelyk dat hy zig in de 
heete gewellen onthoudt («); terwyl het hert en het damhert gemeenlyk eene 
(*) Axis, Obferv. * Bblon , fnulll. H9. verfo Jr’ 120. re&o. ^ „ 
Bicbe de Sardaigne. MCnoires pourfervir i I Hiftoire desanimaux. Part. ll.pag, 73. fig. 
’er een mannetje en wyfje van eene foort van hert of damhert , in de die. 
Ten^aardevao dit kafteel, welken wy niet wel kenden, maar die wy vermoeden dat het deaarit 
waren waarvan Plinius in zvn VIII Boek cap. 21, gefproken heeft, met deze woorden, 
In India... £?* feram nomine Axim, hinnuli pelle pluribuj candidiorihusque maculis , facram 
Libero Patri”. Beiden waren zy zonder hoorten.en hadden een langen ftaart gelyk bet 
damhert, die hen tot op de buiging der waden hing. en waaruit bleek, dat het eer herten 
waren’ wy namen deze dieren inderdaad voor damherten; maar hen nader opgeireikt en 
de kenmerken der damherten met hen vcrgeleeken hebbende, verwierpen wy dit gevoe- 
len- het wyfje is kleiner Jan het a.anneije ; hun geheele vel was gefprlkkeld met loode en 
■witte vlekken; terwyl het lighaam vaal was naar den geele trekkende, en wit onder den 
huik’ hier in van de giraffe verfchillende; want die heeft hst lighaam wit. en de vlekken 
donkèrer en van boven v»v breed, maar niet ros, gelyk in dit dier. Zy hebben een helderer 
luEtiger ftem dan het hert ; wy hebben hen hooren balken, waardoor wy, benevens door zo 
vpele andere duiddyke kenmerken overtuigd zynde, dat bet noch damherten noch herten wa- 
rpn hen a*ix genoemd hebben, Ohfervat. de Belon, feuill. rip en 120. 
frA Dit dief was in det koning* dierengaarde onder den naam van hert van de Ganges-, 
iret' ziet uit deze benaaming, zo wel als uit de plaatfen van Plinius en Belon, dat het de 
heete landen bewoont. De getuigeniffen der Reisbefchry veten, welken wy hier aauhaalen, 
bevelUp.en dit, en bewyzen tevens, dat degeirtene foort van hert zig niet veel verder dan 
de gemaatigde gewellen verfpreid heeft. „ Ik heb, zegt le Waire, geene beiten in Se«gal 
eezien met zu;ke hoornen als in Frankryk” Feyage de le Maire , pag. ipo. — Daar 
’ ’ „ jri ’t Schieieiland van Jndie, aan deze zvde van de Ganges, herten, die over t geheele 
kleine witte vlekken hebben. Voyage de la Compagnie des Indes de Hollanie, tom. 
IV. p. 4*3 ”” Bengale herten die gevlekt zyn gelyk de tygeis. Voyage de 
LUII.LIER . Itig. 54» 
XL Deel. Hh 
