DE NATUÜRLYKE HISTORIÉ 
IfS 
ftoeg onder, om een groot einde wegs af te leggen voor dat hy weder te voor- 
fe.hynt koorat: die wyze van doen, welke hy met den hippopotanins gemeen * 
heeft, heeft zommige Natuurbefchonwers doen denken, dat Iiy van hetzelfde 
geflagt ware (^, maar hy verfcliilt ’er zo veel van in natuur, als hy in kli- 
maat daar verre van af is; men behoeft, om daar van overtuigd te zyn,, de 
ftraks aangehaalde befchryvingen flegts te vergelyken met die welke wy van 
den hip]3opotamus gegeeven hebben. De tapir, fchoon zig. in ’t water ont^ 
houdende, voedt zig niet met vifch,en fchoon hy den muil met twintig fcher* 
pê fnytandcn gewapend heeft (e ) , is hy egter geen vleefchvreetcnd dier ; hy 
leeft van planten cn wortels, cn maakt van zyne wapenen geen gebruik tegen 
andere dieren; hy is van cene zagte, bange gcaartheid, en ontwyict alle ge- 
vegt, eii alle gevaar. Met korte beenen en een zwaar lighaam laat hy niet na 
vry fnel te loopen, en hy zwemt nog beter dan hy loopt : hy trekt gemeen- 
lyk in gezelfchap met andere van zyne foort, en zy maaken "zomtyds groote 
troepen uit. Zyn huid (/) is van een zeer vaft wecfzel , en zo lievig dat 
het dikwils tegen den kogel heiland is (g) : zyn vleefch is onfmaakelyk en 
grof (/j)i de ïndiaanen eeten het egter. Men vindt dit dier gemeenlyk in 
Brazilië, in Paraguai, in Guiane, in ’t land der Ainazoonen (j), en in de 
geheele uitgeftrektheid van ’t zuidelyk Amerika , van het uiterft' vaa Chily , 
tot aan nieuw Spanje. 
7elve met troepen begceven. Wanneer men hen ziet aankoomen gaat men hen met bran» • 
dende fakkels te gemoet, daar zy zo door verbyfterd worden, dat zy op maJkanderen tui» 
melen, enz. Hljioire du Paraguay par Ie P. Charlevoix, tem. I. pag. 33. — De antas 
verbergen zig over dag in hunne holen , en kooraen ’er alleenlyk ’s nagts uit om de koft te 
zoeken. Desetipt des lades occidentales par Herrera, pag. 251, 
(d) De manipoiiri is eene foort van wilde muilezel; men fchoot op een, maar men doodde 
hem niet, zo de kogel of de pyl de zyden van dat dier niet doorboordt. ontfnapt hy byna 
altyd; inzonderheid zo hy by water kan koomen, om dat hy zig da?r ftraks in ftort, en 
overzwemt naar den anderen kant , dan daar hy de wonde gekreegen heeft. Lettres Edi 
fiantes XXIV. Recueii. Lettre du P. Fauche, gedateerd Ouyapok 20 jivril 1738. 
(e) Uippopoiamat ampbibius pedibus quadriloMs, habitat in NUo.... Hippopotamus terres- 
tris pedibus pofticis trifulcis. TapiiereiC habitat in Braf%tia. LinN/Eüs, Syft, nat. Ed. X. 
pag 74 * 
(ƒ ) Schoon de Tapirouiïou fcherpe en fnydende tanden heeft, biedt hy geenen wederftand 
noch zoekt een ander middel van beveiliging dan de vlugt; hy is ganfeh niet gevaarlyk ; dê 
wilden dooien hem met pyleo, of vangen hem in eene foort van voetangels, Voyage de 
Lebt, pag. 152. 
fg) De wilden maaken verbaazend veel werk van den röpjVoa^öa.teroorzaakevanzynvel- 
want, als zy hem villen , fnyden zy al het vel van den rug ia de rondte; en nadat zy dat 
wel gedroogd hebben maaken zy daar fchildjes van zo groot als de bodem van een middei- 
maatig vat en dit vel, dus gedroogd, is zo hard, dat ik niet geloof, dat ’er een pyl is 
die daar door kan dringen. Idem. 
manipouri is grof en van een onaangenaamen fmaak. Lettres edi- 
fiantes XXIV. Rectuil, pag. 347. 
(i) Men vindt in den omtrek van de rievler der Amazoonen een dier , danta geheeten van 
de grootte van een muilezel, en dat daar in kleur en in lighaams gsftalte zeer naar eelvkt 
Relation de la Rieviere des AmaiOftes, par Christophe d’Acuna, com. II, pag 1-7 « >)«* 
eland, die in zommige bofebagtige ftreeken van de Cordeliere by Quito gevonden wordt, is 
niet zeldziam in de boffehen van de Amazone noch in die van Guiana; ik geef hier 
den naam van eland aan het dier, t welk by de Spanjaarden en Portugeezen onder den 
naam van danta bekend is. Tojsge de la Riviere des Amaimes^ par Mr. de la Condam* 
JSiE» pag' 1Ö3» 
