i6o DE NATUURLYKE HISTORIE 
•zommige Reisbefchryvers zeggen ;hy haalt naauwelyks de hoogte van een var-' 
ken, waarmede men hem zelfs ligtelyk zou verwarren, als men hem van verre 
ziet. Hy heeft een zeer dik lighaam naar evenredigheid van zyne geftalte; het 
agterfte gedeelte van zyn rug loopt boogsgewyze en eindigt in een vry bread 
kruis, zeer gelyk aan dat van een jong, wel gevoed veulen. De kleur van zyn 
huid en hair is donker bruin, naar het blaauw hellende, en zy is eveneens over 
^het geheele lighaam; men moet de hand over zyn rug flxyken, om te bemerken 
*dat ’er hairtjes op zyn, niet langer dan vlashair; daar zyn ’er zeer weinig aan 
de zyden , en die welke het onderfl: gedeelte des lighaams bedekken, zyn vryyl 
en kort. Hy heeft maanen van zwartagtig hair, van anderhalf duim hoogte,, 
en zo ftyf als varkens borllels, maar minder ruw op het aanraaken, en deze 
borftelhairen verminderen in lengte naar maate zy de beide einde der maanen, 
den kop en den rug naderen ; dit hair llrekt zig in eene ruimte van drie dui- 
men op het voorhoofd, en zeven op den hals, uit. 
De kop van den tapir is zeer dik, en by het begin van den limit is eene 
verhevenheid. Zyne ooren zyn byna rond, en in hunnen omtrek met eene 
witagtige llreep hair geboord. Zyne oogen zyn klein, en geplaatll op eenen by- 
na gelykeii afftand van de ooren en van den hoek des monds. Zyn fnuit loopt 
uit in een kringswys vlak , ten naallen by zo als de fnuit van een varken ^ 
maar minder groot van omtrek, dewyldeszelfs middellyn geen anderhalf duim 
haaien kan; het is daar, dat de nppm’ngpn dpr npnsgatpn gevonden worden, 
gelyk die van den olyfant aan ’t einde van deszelfs fnuit zyn , met welken 
fnuit de neus van den tapir veel overeenkomft heeft; want hy bedient ’er zig 
ook op dezelfde wyze van. Als hy hem niet gebruikt om iets aan te vatten, 
llrekt hy zig niet veel verder dan de onderlle lip uit , en dan is hy kringswy- 
ze geheel gerimpeld ; maar hy kan hem byna een. half voet verlangen , en zelfs 
naar de eene en andere zyde draaijen,om te vatten ’t geen men hem aanbiedt,, 
niet evenwel zo als de olyfant doet met die foort van vinger, die aan het bo- 
ven einde van zyn fnuit is, en waarmede ik een dezer dieren een Huiver van 
den grond heb zien opneemen , om die aan zyn meeller te geeven. De tapir 
heeft dezen vinger niet, hy vat met het benedenlle gedeelte van zyn verleng- 
de neus , die zig ten dien einde naar beneden ombuigt. Ik heb het vermaak 
gehad van hem op die wyze verfcheiden Hukken brood te zien neeraen, wél- 
ken ik hem aanbood , en die zeer van zyn fmaak ïcheenen. Het is dan niet 
enkel zyn lip, die hem voor fnuit dient, gelyk by den rhinoceros, zo als de 
Hr. DE Buffon gcdagt heeft, het is zyn neus, die inderdaad hem ook voor 
lip dient; want als hy het hoofd opligtende, dezelve verlengt om te vatten, 
’t geen men hem aanbiedt , laat hy de tanden van ’t bovenH kaakbeen ontbloot : 
van boven heeft dit deel eene bruine kleur, gelyk het overige des lighaams, 
en is byna zonder eenig hair; van onderen is het vleefch kleurig; men kan 
zien, dat het eene zeer Herke fpier is, vatbaar voor verlanging en Ihmentrek- 
king, en die zig krommende de aangevatte fpyzen in den Uiond voort Hoot. 
De beenen zyn kort en Herk. De voorHe voeten hebben vier vingers, drie 
van voren; waarvan de middelHe de langHe is; de vierde is aan de buitenHe 
zyde ; hy is hooger geplaatH , en kleiner dan de andere ; de agterHe voeten 
hebben ’er flegts drie. Deze vingers loopen uit in zwarte, puntige en platte 
