lö DE NATUURLYKE HISTORIE 
eene grootere warmte vorderde dan de tegenwoordige warmte van de ver- 
zengde lugtftreek. Die byfler groote, byna vierkante baktanden, rnet 
groote flompe punten ; die groote verlbeende fchelpen , waarvan fommige 
verfcheiden voeten middelyns (lo) hebben; verfcheiden andere opgegraa- 
ven viflchen en fchelpen, waarvan men de gelykfoortlge nergens vindt, 
hebben niet beftaan dan in die eerfte tyden, waarin de aarde en de zee, 
nog warm of heet zynde, dieren moeiten voeden, voor welken die trap 
van warmte noodig was, en die thans niet meer beftaan om dat zy waar- 
Jchynlyk door de bekouding zyn omgekoomen. 
Zie daar dan de orde der tyden door Aq faeta en door de gedenk- 
ftukken aangeweezcn ; zie daar zes tydperken in de opvolging der eerfte 
leeftyden der Natuur ; zes vakken van duurzaamheid , waarvan de grens- 
perken , fchoon nog onbepaald , niet minder wezendiyk zyn ; want die tyd- 
vakken zyn niet, zo als die der burgerlyke Hillorie, door vafte punten 
afgetekend, of bepaald door eeuwen en andere gedeeltens van den tyd, 
wdken men naauwkeurig kan tellen en meeten, wy kunnen egcer de- 
zelve met malkanderen vergelyken, derzelver betrekkelyke duuring be- 
erooten, en tot elk dezer perken van de duurzaamheid andere gedenk- 
ftukken en andere fa£la brengen , die ons gelyktydige dagtekeningen en 
miflchien ook eenige tuflchen - tydperken , en andere, die daarop vol- 
gen, zullen aanwyzen. 
Maar laaten \vy, eer wy verder gaan, ons fpoeden om eene zwaare 
tegenwerping, die zelfs tot eene belchuyiging zou kunnen ontaarten, 
voor te komen. „Hoe brengt gy, zal men zeggen, die hooge oudheid, 
„ welke gy aan de ftolFe geeft, overeen met de heilige overleverin- 
gen die ftegts zes of agc duizend jaaren aan de wereld toekennen? 
” Hoe fterk uwe bewyzen, hoe gegrond uwe redeneeringen , hoe blyk- 
” baar uwe faSta mogen zyn , moeten wy echter aan het geen in de heilige 
” Schrift gezegd wordt, de voorkeur geeven; dat tegen te fpreeken 
” zoude het zelfde zyn als God zclven tegen te fpreeken, die de goed- 
„ heid heeft gehad ons zyne openbaaring deswegen te fchenken.” 
’ Het vervult myne ziel met fraart zo dikwdls men dien groocen,_ dien 
heiligen naam van God misbruikt; ik ben verontwaardigd, zo dikwils 
de menfch dien ontheiligt, en het denkbeeld van het eerfte Weezen 
ontwydt door dat van zyn eigen vinding daarvoor in de plaats te ftellen. 
Hoe dieper ik in den boezem der Natuur ben in^edrongen, hoe meer ik 
derzelver Maaker heb bewonderd en geëerbiedigd ; maar een blinde eer- 
bied zoude bygeloof zyn ; de waare Godsdienft vordert een verlichten eer- 
bied. Laat ons dan de eerfte fa£ta, wdke de Godstolk ons ten opzichte 
der fchepping heeft medegedeeld, op eene verftandige wyze nagaan ; Iaat 
ons die ftraalcn, het hemels licht ontvloeid, zorgvuldig verzamelen ; wel 
verre van de waarheid te verduifteren, kunnen zy niet tniifen daar een nieu» 
wen trap van helderheid en luifter by te voegen. 
(lo) Zie de Nooten. 
In 
