DE TYDVAKKEN DER NATUUR, i; 
In den Beginne schiep God den Hemel en de Aarde 
Dat ml niet ze-gen dat God in den beginne den hemef en de aarde 
fchiep zo als zy thans zyn ; naardien onraiddelvk daarna ü ” j , ^ 
dat de aarde woeji en ledig was, en dat de zon de mmn ’ 
niet dan op den vierden dag der fchepnine in den bom?i darren , 
den. Men zou derhalven^den 
men wilde ftaande houden dat in den beeintie %od d ^I^yden, zo 
fcUep .0 als zy zyrt. Het was in een 
der daad maakte zo als zy tegenwoordig zyn, dooi- a^n de n 
daante te geeven, en de zon het licht, en de ftarrcn in ^en hemei^f 
plaatfen. Dus, om deze eerfte woorden wél te verllaan 
zaaklyk een woord invullen , waardoor het geheel verbonden word^^” 
TiP eerfle tyd , de oudfte van alle tyden , eeduurendp a 
p, tfeet 
het woord van den Godlylen tolk hooren. ^ ^ 
De Aarde was woest en ledig; dr ntTTe^„ 
WAS op den afgrond; en de geest Trir. ERNISSE 
d= geeft van God wy- 
duidelyk aan , dat het geduurende werkwoord niet 
de aarde woefl was, en dat de duifterniffen 
deze woefte Raat, zo deze duiftere gedaante van defaCn^^^ 
dag beftaan hadt, zo zelfs die Raat niet Tang Sc 
o|enblirvrn duïtonS’gel^l'ïg^tJ™ “4''“ f 
óögJnbTLr'&v”? enr;3e 
kan. maanSf^da™ opmoet „"rl" ‘‘"'■l'"'''"'' '‘"‘‘"'S''' 
doen , de fcheppin<r der ï, ? i te vol- 
de byzondere eif opvolvendf vnnrnk ^^Semeen befchouwen als ouder dan 
daanten. ^ ortbrengzels van haare verfchillende ge- 
Dit onderRelt zaaken dk ged?an“wafën^“ e'n m j ^ 
het IS het ontwerp van een nieuw voorneèmen; het Jleft e?rb^ n" • ’ 
kennen om den ouden , of werkelyk beRaanden toeRnnrl dZ 5^ ° te 
nieuwen toeRand te brengen. ’ ^OQltznd der dingen m een 
,,Zie daarlree,fte''woorrv» God“hêc"ia ro«.h“'"' 
‘AV?rfl“,.°“Senoeg aanwyft, d^at het voortbrengzSlkhtfin éS 
