DE TYDVAKKEN DER NATUUR. zx 
een vaft en doorfchynend gewelf, door het welk men het azuur der Boven- 
wateren bemerkte; dus wordt ’er gezegd: daar zy een uitfpanzel in het 
rmddcn der , en dat maake fcheiding tuffchen -wateren en wateren. 
En God «««f" “f en maakte fcheiding tuffchen de wateren 
die onder het ^ttfpanzel zyn en tvJJ'ehen de waterfn die boven het 
uitfpanzel zyn, en God noemde het uitfpanzel hemel, en de ver^ 
gadering der wateren noemde Hy zeën. Het is rnr j , 
beelden dat gebragt moeten worden de Huizen des hemk- dS te 
gen, de poorten, of de venfttrs, van dat vafte firmament, die zig opel'- 
den,^toen er water moefl worden uitgeftort om de aarde te verdrinken. 
Het IS msgelyks naar dezelfde denkbeelden, dat ’er gezegd wordt, dat de 
viiTchen en de vogels een gemeenen oorfprong gehad hebben. De vilTchen 
zullen voortgebragt zyn geworden door de Beneden - wateren , en de voaels 
door de Boven - wateren , omdat zy door hunne vlugt het gewelf van ai^ur 
naderen, en het pmeen zig dit gewelf verbeeldt als weinig boven de Wol- 
fDvkeTrann^dir ^Ityd geloofd, dat de llarren als 
Jykers aan dit vafte gewelf zyn vaft geklonken, en dat zy kleiner zyn 
fcTeiït kleiner dan de zon. Het zelfde Jemeen onder- 
fcheidt zelfs de planeeten niet van de vafte ftarren , en het is te dez-^r 
befchom;d°S?ht"We?de%£^^^^^^^ bengc van de fchepping wordt 
is van alle de hemelfche lichaamen’, enz° enz inderdaad het kleinfte 
Alles wordt in het verhaal van Mofes naar het"b4erin n 
fchikt; alles wordt daar vertoond met betrekking van del!%eme^enfn 
menfeh, voor welken het met noodig was het waare zamcnftel oer wereld 
te bewyzen, maar voor welken het genoeg was ondervveezen te worden 
wSels^lv^ilf AlmLf n/ Schepper was verfchuldigd door hem de uit- 
den^i! f 2.0 veele weldaaden te vertoonen; de waarhe- 
oen der Natuur moeften niet dan met ’er tvd verfchvnfn L 
■wezen bewaarde zie dezelve als het zekerH- mi^rtoi ynen , en het Opper- 
roepen, Wanneer heteelnnf ™^ool om den menfeh tot hem te 
den raaken • wanneer hv van der eeuwen , aan het wankelen zou- 
mogt vergeeten wln^ oorfprong verwyderd , zyn en Schepper 
fchouwtooneel der Natuur ^ ^ gewoon geworden met het 
werkoormk ’ HeTw^Erf r”** 
God in den geeft, h« lurf v/n 
vcrllerkcn , co zelfs te vergrooten; ’ydere ontdektiliï:,/*? 1?,'* “,1 '5"* “ 
uitwerkzel voort; ydere nieuwe ftap, welke wy in lie nWÏur doï 
ons tot den Schepper naderen. Eene nieuwe waarheid is eenp cH’ 
wonderwerk, het uitwerkzel daarvan is het zelfde, er verf^hPr 
een waar mirakel, dan voor zo ver dit een fchitterende hlvk 
God onmiddelyk en zeldzaam geeft, terwyl hy zig van d“n 
orn de wonderen, waarmede hy den boeLm def nat^r^^ï n 
ontdekken en te openbaaren; fn dat, terwyl dezetéde;™ IrlSie.? 
G 3 . *• 
