DE TYDVAKiCEN DER NATUUR. gj 
teer digt by is: vervolgens zouden de maan en de eerfte wachters van 
faturnus, en van jupiter, di^e de klemfte der planeet- bollen^vn hunne 
eigen warmte verloeren hebben zn tyden , evenredm- aan hunne 
wLna de dikfte fatelliten hunne ^rmteWlvkfzond.n^ 
ben , en allen zouden zy thans meeTveSoid Ivn da^de 
verfcheidene hunner van hunne hoofdplanl/ in den beg nne 
oneindige warmte ontvangen hadden. Eindelyk de tw2 
ten, faturnus en jupiter, behouden nog werkelyk ee Je Lfr 
“rJf van die hunner wachters, en zelff van die van?°n boïder 
Mars, wiens tyd van omwenteling van vier. en- twintig uuren veerti? 
minuten en wiens omtrek flechts dertien vvf-en-twtófte ^ ^ 
der a^de, draait eenmaal langzaamer dan ie aarfche bof terwvl zvne 
vaft de aarde, ió de evenrédKa^so^oï^oo”’ ge«e“ Sfa 
Merkurius, wiens vallheid tot die van de aarde is als 
fcLIÏnlTrï^^ door eene middllp'unt! 
de tyd zyner omwenteling door df ftaiTekuidivïï ^ fchoon 
genomen worden, is het meer dan wa j waar- 
het dubbeld van dien der aarde te zyn , yai: 
mag men met grond denken, dat merkurius geene wac £fs 
deze planeet wat min- 
uSr diK IS dan de aarde, in de reden van 17 tnt ts on /■ u' i 
f van 23 uuren 20 minuten, tot 23 iiuren yóSn? 
nut’ en 'w vierde myl in l^mï 
tiende gedLlffgifoïeTda^ilffc^^^^ 
tyd haarer fmeltine eeri nf ^ u P'aneet zou dan , in den 
zo haare digt heid arooter dan ^*^*^hen kunnen voortbrengen, 
1000. datTsTzeSn van ""den van 1270 tot 
hadt tegen de affeSinV /n d^t niet verzet 
fte , deelen , en het zoude oi^dTe°rpd vloeibaar- 
wachters hadt, fchoon ’er waarnemers'^v"n^^ü"^”u 
deze planeet bemerkt te hebben.^ beweeren éénen rondom 
By alle defaBas, welken ik heb vooreedraaaor. ... 
gen, dat my is medegedeeld, door den Hr. I^AiiLY^^Serd 
Starrekundige, lid van de Akademie der wetenfehappen 
van jnpiter is, gdykmen weet, onderworpen aanSel,“ vSÏ“ 
g^u, die fchynen te kennen te geeven, dat deze gmot-o ^ verandenn- 
van onbellendigheid en kookmg^is: neemende dan'"n m^n^iyS 
