DE TYDVAKKEN DER NATUUR.’ 
39 
tweede 
T Y D V A K. 
Toen de M, flmg geworden zynde, de himen-rots van den hnl 
gelyk ook de grooU glosaarttge maf as , die aan deszelfs omer' 
vlakte zyn, geformeerd heeft. 
M en heeft gezien dat ’er,_ in onze onderftelling, twee duizend neeen 
honderd zes-en-derüg jaaren hebben moeten verJoopen vóór dat 
ae aardbol alle zyne vafthevi heeft kunnen neemen, en zyne^gehedrLlT* 
middelpunt ftyf is geworden. Laat ons de uitwerkzels van dtze 
ftyfwordmg van den gefmolten aardbol vergelyken met het geen wv zien 
oegiijt jtoua te worden. Daar worden aan de onovervlakte vatpn «rnbrJn 
gen , ruwheden, gefornieerd, en onder de opperv akte komen ledme nlaat' 
zen, holen, ruimtens, dewelken ons hier dp ppH}p j ^ 
de oppervlakte der aarde gevonden wierden en dp 
nenfle vertoonen kunnen; dus j^unnpn ^ ° 
beeld maaken van het groot getal bereen \ daaruit reeds een denk- 
die van die eerfte tyden af in de buitenft?iaaJi’J^?^" ’ 
zyn : onze vergelyking is des te naauwkeuriger omdat 
welken ik onderftel drie duizend, of drie® duSd r )V'rofe“,ISS 
hoogte te hebben , ten opzichte van de middellyn der aarde niet meer zvn 
dan een agtfte van een lyn is, ten opzichte van een bol van twee voeten 
middellyns; dus zyn deze ketenen van bergen, die ons zo vLbaS 
voorkomen, zo wel in omtrek als in heeste; die vaJeiien 2 
drgtforv:?Cb:r"''ï 
mceren, toen dezelve zvne milTen zig te for- 
voortgebragt door een/ even nftf natuurlyke uitwerkzels , 
is te zeggen, door de werking 
9PPervllkto haïd word”!"' ‘*'= 
ding , en terwyl dezelvè^ieef hebben door de bekou- 
lang daarna, zolang de uitermaatige hitte he^t geduurd 
ding, en zelfs eene voortwerping gefchied van alle de vluchtige" 
gelyk als van het water, de lucht, en de andere zelfflandighedel 
de groote hitte naar buiten dryft, en welke nier kunnen befiaan d-n Tn " 
gemaatigder ftreek dan de _ oppervlakte der aarde toen was Alle 
den bol, in de sedaantet^^ 
dampkring, uit, op een grooten affland, alwaar de hitte Sdcr fté?k 
