4sö DE NATUÜRLYKE HISTORIE 
Barra, niet verre van den Euphraat zynde, zou beploegd kunnen worden , 
zo men de wateren in die rivier deedt vloeijen, en de grond goed ware; maar 
thans verfchaft deze aarde een goed zout voor de keuken , en zelfs in zo grooce 
hoeveelheid , dat de fchepen van Bengalen hetzelve op hunne terugkomfl: 
voor ballafl medeneemen (ƒ). 
BYVOEGZELS EN VERBETERINGEN, 
Tot het Artykel, waarvan het opfchrift is: De ongelykheden op den grond 
der zee y en de flroomen. bladz. 221. 
I. Over de natuur en de hoedanigheid der gronden van den bodem der Zee, 
bladz. 223. enz. 
De Hr. Abt Dicquemare , ervaren Natuurbefchouwer , beeft eenige by- 
zondere waarneemingen en aanmerkingen over dit onderwerp gemaakt , die 
my voorkomen volmaak tlyk te ftrooken met het geen ik daarvan in myne Be- 
fchouwing van den Aardkloot gezegd heb- 
De onderhandelingen met ftuurlieden van allerhande volken ; het onder- 
zoek der kaarten en der berichten van peilingen, in fchrift zo wel als uitge- 
geeven, oude zo wel als nieuwe; het bezichtigen der licbaamen, die zig aan 
het dieploot hegtcn; de befchouwing der oevers, der banken , die van de ka- 
gen welken het binnenfle der aarde formeeren toteene byna gelyke diepte, met 
de lengte der gewoonfle lynen die voor het dieplood gebezigd worden ; eenige 
I bedenkingen op het geen de Natuuronderzoeking, de VVereldbefchryvirtg, en 
de Naluurlyke Hiflorie meefb overecnkomflig of gelykfoortig met dit onder- 
werp bevatten, dit alles heeft ons doen vermoeden, heeft ons zelfs o verreed , 
zegt de Hr. Dicquemare , dat 'er in verfcheiden zeejlreeken twee ver/chillende 
gronden moeten zyn, waai van de eene dikwils, by tuffchengedeelten^ den anderen 
bedekt ; de oude of blyvende grond ^ welken men algcmcenen grond kan noemen, en 
de toevaUige of byzondere grond. ,, De eerfle, die de bafis van een algemeene 
„ fchildery moet maaken, is de grond zelf van de kom der zee; zy beftaat 
„ uit dezelfde laagen, welken wy overal in den boezem der aarde vinden, 
„ gelyk als de mergel, de aarde, de leem-aarde, het zand, de fchelpen, 
„ welken wy horizontaal aan eene gelyke dikte gefchikt vinden op eene zeer 
„ groote uitgeflrektheid. ... Hier zal het een grond van mergel zyn, daar 
,, een van leem - aarde , van zand, van rots; mot ée'n woord, het getal der alge- 
,, meene gronden , welken men met het dieplood kan onderlcheiden , beloopt 
,, niet veel meer dan zes of zeven foorten : dc meeft uitgeftrekte en de dikfte 
» dezer laagen, ontbloot of fchuin doorgefneeden zynde, formeeren in zee 
jj groote ruimten, daar men den algemeenen grond moet herkennen, onaf- 
(ƒ) lOeJcriptim de l'Atalie, par Mr. Kieuuhk, 2. 
