35 
35 
DE NATUURLYKE HISTORIE 
het geheele eeftel is tweeëntwintig voeten van het einde van den ftaart 
** tot aan het uiterfte van den neus ; de voorfte en agterfte beenen zyn ten 
! naaften by van dezelfde hoogte, maar de dyen der voorfte beenp zyn, 
,, in vergelyking van die der agterfte, zo lang, dat de rug van het dier 
! even alleen dak fchynt af te hellen; het geheele hghaam is met groote 
„ vaale vlekken getekend, die ten naaften by vierkant zyn . . . . Het heeft 
een gevorkten voet even als de runderen : de bovenlip fteekt wat meer 
” vooruit dan de onderlip; de ftaart is dun, met hair aan het einde ; zy 
herkauwen als de runderen, en eeten even als deze gras: zy hebben 
maanen als de paarden van de kruin des hoofds af tot op den rug; wan- 
neer zy gaan , fchynen zy te hinken niet flegts met de beenen , maar ook 
met de heupen, en dit hinhen gaat beurtelings ter regter en linker zyde: 
en wanneer zy willen graazen of drinken, moeten zy de voorfte beenen 
„ verbaazerid van malkanderen verwyderen, om den grond te kunnen be- 
” glïSR haak Belon aan, wegens ’t geen hy gezegd heeft, dat de giraf- 
fe zyne hoornen jaarlyks verheft gelyk het damhert {dj. Ik erken, dat ik 
dit in Belon niet heb kunnen vinden. Men ziet, dat hy hier alleenlyk zegt, 
dat de hoornen van den giraffe met hair bedekt zyn ; en hy fpreekt van dit 
dier op eene andere plaats (e) niet dan by gelegenheid van het damhert , 
axis, waarin hy zegt, dat, de giraffe „ a le clm?np blanc les taches phe- 
nicées, femées par dejfus, ajjez larges, mats non pas roujfès comme I axts. 
Deze byzonderheid egter, welke ik nergens gevonden heb, zoude eene der 
cewigtigften zyn om de natuur van den giraffe te bepaalen; want zo zyne 
hoornen jaarlyks afvallen, zou dit dier van het geflagt der herten zyn; ter- 
vvvl het daarentegen, zo zyne hoornen blyven, van dat der runderen or der 
geiten is: zonder deze nauwkeurige kennis kan men niet verzekeren, gelyk 
Snze ^Wyfl^Tlacrt^o. K.èuen, UCE* Uc giraite van iiet geflagt der 
herten zy; eri men moet zig niet verwonderen , dat Hasselq.uist, die on- 
angs eene zeer lange, maar zeer drooge befchryvmg van dit dier gegeven 
heeft deszelfs natuur niet heeft aangeduid, en dat hy, na tnetliodtjch, dat 
is te zeggen als eèn fchooljongen , honderd kleine nuttelooze kenmerken op- 
cToftaneld te’hebben, niet een woord van de zelfftandigheid der hoornen 
legt, en ?ns onkundig laat, of zv digt of hol zyn? of zy afvallen of niet? 
met één woord, of derzelver zélfftandigheid houtagtig of hoorn zy? Ik plaats 
hier deze befchilyving van Hasselquist (ƒ ) met wegens het nut, maar om 
('d') Gimffis &? Damis corma cadunt. Bdoniiis Gesner Hijl. Quadr. p. 148. 
rA Oblervations de liZLON feuillet 120. ree. 0 . ^ . 
r A riims Camelopnrdalis ; caput prmimis , labium fupenus craiïum , tnfenus tenue , mres 
ehlonece amnUe, pili sigidi, /parji in utroque labio anterius ad latera. Supercüia ngida , 
TS'fS Oculiad latera cnpitis, vertj» quam roftro , ut ^ fronti 
auam collo propriores', derttes, lingua, comua fmpHciJfima, cyhndrica , brevtffima bafi cra[Ja tn 
vertice caphis%a\ pilofa boft pilis Imgijfmis rigidis teOa ,aptce phs longtmbus ereats ngtdifft- 
apic/m loigitudVfuperanïibuscma. yJpex cornuum tn medio horum püorum obtvjiu „udus. 
Enimentiam fronte, infra cornm, inferius oblonga bumhor, fupenus ekmtior Jubrotur^a, 
pfiicc paruin depreffa inaqualU aurkula ad latera capuu infra cQjnua^ pone illa pojitüé Collurn 
