2Ö 
D E 
NATUURLYKE HISTORIE 
a(p derzelver biütenfte oppervlakte maakt, en die van binnen een fponsagtig 
ïeefzel bevat; ten minften dit heeft aldus plaats m de hoornen van onzen 
iongen giraflFe ; milTchien zyn de hoornen van een volwalTen giralxe vafter 
van zelfflandigheid. De Hr. de Buffon is tegenvvoordig in Raat om deze 
onzekerheid mttemaaken, nademaal ik hem een der hoornen van myneu 
giraffe gezonden heb, tevens met dien van een andere, die ouder was, 
welke een van myne vrienden uit de Ooft-mdien ontvangen hadt. 
Schoon deze hoornen vaft van zelfflandigheid zyn gelyk die der her- 
ten , twvfel ik egter zeer of dezelve wel eveneens afvallen als de laatllp- 
melde: zy fchynen een uitwas van het voorhoofdsbe^ te zyn_, gelyk het 
been dat voor kern verllrekt in de holle hoornen der offen en geiteden het 
is bvna niet mogelyk ze daarvan los te maaken. Indien myne t^fehng 
gegrond is, zal de giraflFe een afzonderlyk gdlagt mtraaaken, verfchillend 
van dat onder hetwelk men die dieren begrypt, welker hoornen afvallen, en 
die welke holle, maar aanblyvende, hoornen hebben. 
De volwaffen giraffen hebben in ’t midden van het voorhoofd een knobbel, 
die het begin fchynt te zyn van een derden hoorn; die knobbel vertoont zig 
zeer weinig op den kop van den onzen, die waarfchynelyk nog te jong was. 
Alle Schryvers, zo wel ouden als hedendaagfchen, die dit dier befchree- 
ven hebben, zeggen dat ’er een zo groot verfchil plaats heeft tuflTchen de 
lengte zvner pooten, dat zyne vo.orpooten eens zo hoog zyn dan de agterlte. 
Het is niet wel mogelyk dat zy zig bedroegen hebben in z.o uitwendig 
blykbaar kenteken ; maar ik durf verzekeren , dat de giraffe dan ten d en 
opzigten geduurende zynen groei , zeer fterk moet yeTanderen , want by den 
iongen giraffe, welken wy hier hebben , evenaart dehoogtederagterftedieder 
ioorfle Dooten , het geen egter niet belet dat het yoorfte ftd hooger zy dan 
het agterfte en dat ter oorzaak van het verfchil , dat er in de dikte van het 
Bghafm plaLts heeft, gelyk men in de afbeelding zien kan, mam' dit ver- 
fdiil gelykt niet naar hetgeen men daarvan opgeeft, gelyk in de Itraks vol- 
gende afmeetingen kan gezien worden. ^ ^ 
De hals van den giraffe is het deel, dat het rneeft in t oog loopt, wanneer 
men denzclven voor de eerflemaal ziet ; daar beftaat geen viervoetig dier , dat 
denzelven zo lang heeft, zelfs de kameel met uitgezonderd , die daarenbo- 
ven zynen hals nog op verfcheiden wyzen buigen kan, hetgeen de giraffe 
niet fchynt te kunnen doen. 
Dit dier heeft eene vuile witte kleur, met vaale of ligt geele vlakken be- 
zaaid, die aan den hals zeer digt by elkander zitten, op de overige deelen 
des lio'baams verder van een ftaan, en eene gedaante hebben, die zeer naby 
knom? aan langwerpige vierkanten , of ruiten. 
Zvn Haart is dun naar evenredigheid van zyne lengte en hoogte; des- 
zelfs^eind is bezet met zwarte hairen, of liever borftels, die zeven of agt 
• "^“De^mS^beftaan uit rosagtige hairen, van drie duimen lengte , en die 
agter over ftaan; zy ftrekken zig uit van den kop at , over den geheelen 
hals , tot aan de helft van den rug ; van daar loopen dezelve nog eenige dui- 
