de natuurlyke historie 
5Ö 
een anderen elleboog op het hart (F) , voor dat zy zig in twee takken (G H) 
verdeelde. 
Voor het overige zyn de ingewanden van den aï my voorgekomen gelyk 
te zyn aan die van den unau. 
De eigen neusbeenderen en de einden der beide kaakebeenderen waren 
korter in den aï dan in den unau ; het kroonswyze uitfteekzel van het on- 
derft kaakbeen was langer. 
Het getal der tanden was hetzelfde in het geraamte van den aï en in het 
geraamte van den unau , welken ik gezien heb ; de tanden in het onderfte 
kaakebeen fcheenen in maakzel en plaatfing gelyk, maar de twee eerfte van 
het bovenfte kaakebeen waren, naar evenredigheid, digter by malkander in 
den aï dan in den unau, en fcheenen meer naar fny tanden dan hondstanden 
te gelyken. Zy waren zeer klein , terwyl de onderfte hondstanden veel groo- 
ter waren : de eerfte der bovenfte baktanden was meer voorwaards geplaatft 
dan in den unau ; de baktanden van den aï , in plaats van puntig te zyn , 
gelyk die van den unau , liepen in eene holronde oppervlakte uit. 
fïet geraamte van den aï , dat ten onderwerpe van deze befchryving ge- 
diend heeft, kwam_ van een zeer jong dier, dat nog maar kraakbeenderen 
hadt in plaats van uitfteebzels, aangroeyingen, de beenderen van het borft- 
been, van de voorhand, enz. 
In plaats van zes-en- veer tig ribben te hebben, gelyk de unau, hadt de aï 
flegts agt-en-twintig, veertien aan weêrszyde, negen waare en vyf valfche. 
Daar zyn in den aï, gelyk als in den unau,vier lenden-wervelbeenderen, 
en vier valfche wervelbeenderen in het heilig been , maar de valfche wer- 
velbeenderen tran den ftaart ■/jrn in den nV ten gefqle iran 'CTyfticii j het is my 
toegefcheenen , dat het tweede en het derde aan de heupbeenderen moeften 
raaken , wanneer de beenwording zyn volle beflag hadt; daar blyven, behal- 
ven deze beenderen , nog omtrent agt valfche wervelbeenderen over , die 
een ftomp van een ftaart maaken , lang genoeg om buiten het lighaam uit 
te komen; ook heeft de aï, gelyk ik opgemerkt heb, een kleinen ftaart, 
tertyyl dit gedeelten by den unau geheel ontbreekt. 
Het onderft gedeelte der beenderen van den voorarm is wat geplat. 
Daar zyn in de agterhand en in den agtervoet vyf beenderen , waarvan 
het eerfte en het vyfde zeer kort zyn, en niet dan knobbeltjes formeeren. 
De vingers zyn in yderen voet ten getale van drie, en hebben elk maar 
twee regelen, gelyk de vingers van den unau. 
