7S DE NATUURLYKE HISTORIE, 
zy zyti tennaaftenby even groot als de tweede van boven, maar zy zyn 
veel langer en eindigen in de gedaante van een blad van een lepel; wanneer 
de mond geflooten is , raaken zy aan de tweede bovenftefnytanden , en zitten 
gedeeltelyk agter de middelfte. Daar is eene ledige plaats in het bovenft 
kaakbeen tuflchen den laatflenfny- en den eerften bak-tand; die beide tanden 
hebben dezelfde gedaante; de tweede baktand is zeer klein en zeer kort 
zo dat dezelve naauwlyks uit de tandkas ten voorfchyn komt; de drielaatfte 
tanden zyn grooter baktanden , en hebben verfcheiden punten , dc laatfte 
van die tanden is de grootfte;de tweede, derde en vierde baktand van onde- 
ren zyn zeer klein , en fteeken niet verder buiten de tandkaften uit , dan 
de zesden van boven ; de drie laatfte tanden van onderen zyn groote baktan- 
den , die verfcheiden punten hebben ; op een na de laatfte van die tanden 
is de grootfte. 
De wervelbeenderen van den nek hebben weinig lengte; en derzelver 
uitfteekzels ftaan weinig van elkanderen af. 
Daar zyn dertien wervelbeenderen in den rug, en daar zitten dertien 
ribben aan elke zyde , zeven waare en zes valfche ; het borftbeen heeft my 
toegefcheenen uit zeven beenderen te beftaan , maar dezelve waren alle niet 
wel gevormd. De lendenen- wervelbeenderen zyn ten getale van zes ; de 
uitfteekzels van die wervelbeenderen, en van die van den rug, zyn naar 
evenredigheid even klein als van de nek-wervelbeenderen. Het heiligbeen 
beftaat llegts uit twee valfche wervelbe^aderen , gclyk dat van denfarigue, 
van den marmofe , en van den cayopollin ; daar zitten ’er negen-en-twintig 
in den ftaart, gelyk in dien van den farigue en van den marmofe. 
Het voorfte gedeelte van de heup-beenderen heeft wéinig breedte; de 
eironde gaten zyn zeer groot en byna rond. 
De phalanger heeft ook overtollige beenderen in het bekken , gelyk de 
favigue, de marmofe en de cayopollin; deze beentjes hebben negen Jynen 
lengte. 
Het fchouderblad is fmal,maar deszelfs doornagtig uitfteekzel is zeer hoog. 
De lleutelbeenderen zyn zeer krom ; de beenderen van den arm , van d<m 
voorarm, van de dye en van het been, verfchillen weinig van die van d§n 
farigue. 
Ik heb flegts een beenje in den regel van de voorhand gezien, de andere 
waren nog niet gevormd; daar zaten ’er vier in den tweeden regel, de drie 
eerfte zaten boven de drie eerfte beentjes van de nahand, en het vierde beentje 
Van de voorhand zat boven de twee laatfte beentjes van de nahand. 
Daar zaten flegts zeven beentjes in den navoet van den phalanger, gelyk 
in dien van de meefte andere dieren; het eerfte wiggebeentje was zeer groot, 
en geleedde zig aan de binnenzyde met het eerfte lieentje van den navoet 
dat ook zeer groot , en binnenwaarts gcrigt was ; de duim hadt flegts eenen 
regel , ten minften ik ben geen voetfpoor van den tweeden gewaar gewor- 
den; het tweede en het derde beentje van den navoet , en de regels van 
den eerften, en van den tweeden vinger waren veel kleiner dan de twee 
laatfte beentjes van den navoet, en de regel van de beide laatfte vingeren • 
