94 
de natuur LYKE historie 
Het hol , ’t welk de hamfler zig drie of vier voet onder den grond graaft 
beftaat gemeenlyk in meer of minder kamers naar den ouderdom van het 
dier, dat dit verblyf bewoont. De voornaamfbe is getapilfjerd met ftroo 
en dient voor huisveftmg; terwyl de andere gefchikt worden om ’er den 
voorraad te bewaaren , welken hy in den tyd van den oogft in groote hoe- 
veelheid verzamelt. Yder hoi heeft twee gaten, of openingen, waarvan 
die, waardoor het dier onder den grond gekomen is, fchuinfch nederdaalt. De 
andere, die van binnen is begonnen en naar buiten voortloopt, is loodrêgt 
en ftrekt voor deur, om uit te gaan en in te komen. * 
De holen derwyfjes, die nooit met de mannetjes famenwoon-en, verfchil- 
len in verfcheiden punten van de andere. Jn die holen , waarin zy werpen 
ziet men zelden meer dan eene voorraad - kamer , om dat de korte tyd* 
welken de jongen by de moeder blyven , het niet noodig maakt , dat zy veel 
voedzel verzamele: maar in plaats van één loodrêgt gat , zyn ’er zeven of 
agt zulke gaten , daar de jongen vryelyk door uitgaan , of inkomen , zonder 
malkanderen te hinderen; zomtyds blyft de moeder, haare jongen wegge- 
jaagd hebbende, in dit hol; maar gemeenlyk maakt zy een ander ,^’t welk zv 
met zo veel voorraad vervult , als h«f jaargecyde haar toelaat te verzamelen 
De hamfters koppelen de eerfte reis tegen het einde van de maand april ' 
als wanneer de mannetjes zig naar de holen der wyfjes begeeven, daar zv 
egter maar weinig dagen byblyven; zo het gebeurt, dat twee mannetjes^ 
terwyl zy een wyfje zoeken , malkanderen in het zelfde gat ontmoeten ’ 
ontftaat ’er een venvoed gevegt tuffehen dezelve, het welk doorgaands met 
den dood van den zvya' ften eindigt. De overwinnaar maakt zig van het 
wyfje meefter, en beiden, fchoon zy op alle andere tyden malkanderen 
vervolgen en dooden, leggen hunne natuurlyke woeftheid af , geduurende de 
weinige dagen , dat hunne ritfigheid duurt. Zy befchermen zelfs malkan- 
deren over en weder tegen de aanvallers ; wanneer men in dezen tyd een hol 
opent, en het wyfje bemerkt, dat men haar heur mannetje wil ontrooven 
vliegt zy op den ontweldiger in , cn doet hem dil>wyls de woede haarer wraak 
door diepe en fraartelyke beeten voelen. 
De wyfjes werpen twee-of driemaal ’s jaars, Haare dragt is nooit minder 
dan van zes, en meeflal van zeflien of agden jongen. De groei dezer dieren 
is zeer vaardig; op den ouderdom van veertien dagen beproeven zy reeds 
de aarde uit te graaven; kort daarna verpligt de moeder hen uit het hol te 
trekken , zo dat zy op den ouderdom van omtrent drie weeken aan hun zel- 
ven worden overgelaaten. Deze moeder betoont in ’t algemeen weinig 
tederheid voor_ haare jongen. Zy,die in den tyd haarer ritfigheid , haar man- 
netje zo moedig verdedigt , zoekt geene andere totvlugt dan in de vhigt , 
^vanneer haar gezin in gevaar is. Haare eenige zorg is, haare eigen bevei- 
liging. Ten dien einde boort zy, zo dra zy bemerkt, dat zy vervolgd wordt 
al graavende dieper in den grond, het welk zy met eene verbaazendefiieJheid 
Uitvoert. De jongen mogen tragten haar te volgen , zy is doof voor hun 
gefchreeuw, en zy flopt zelfs de wykplaats, welke zy zig gemaakt heeft toe 
