VAN DEN MANGOUSTE. 
113 
noemd hebben, en welken zy zeggen een der zekerfte en kragtigfte mid- 
delen te zyn, tegen den beet van de viper of de adderflang- Hy eet de 
eyeren van den krokodil , gelyk ook die van de kippen en de vogelen ; insge- 
lyks doodt en eet hy de jonge krokodillen (c) , fchoon deeze dieren reeds zeer 
fterk zyn, korten tyd nadat zy uit het ey zyn gekoomen; en dewyl de fabel 
onder de menfchen fleeds de waarheid volgt of vergezelt, heeft men be- 
weerd , dat de mangoufte in gevolge van dien afkeer, welken hy teo-en d^'n 
krokodil heeft, in zyn lighaam, teru7l_ hy te flaapcn ligt, indringt en 
’er niet weder uitgaat , voor dat hy zyn ingewanden verfchcurd heeft. ’ 
De Natuurbefchouwers hebben gemeend, dat ’er verfcheiden fóorten 
van mangouftes waren, omdat ’er grootere en kleinere, en van verfchillende 
foorten van hair zyn. Maar indien men in aanmerking neemt , dat zy dik- 
wyls in de huizen opgevoed wordende, even als andere huisdieren, ver- 
Icheidenheden hebben moeten ondergaan, zal men zig ligtelyk overreden, 
dat deeze verfcheidenheid van kleur, en die verfchillende grootte enkel 
verfcheidenheden aanduiden, en niet genoeg zyn om foorten te maaken; 
te meer omdat ik in twee mangouftes, welken ik leevende gezien heb, en 
in verfcheiden anderen, welker vellen waren opgezet , de tuftchen-fchadu- 
wingen zo wel ten opzigte van de grootte als de kleur bemerkt , enwaar- 
genoomen heb , dat met eene van alle de andere door eenig blykbaar en 
«andvaltig karakter verfchilde. Het fchynt alleen dat de mangouftes in 
> alwaar zy , om zo te fpreeken , huilTelyk zyn , grooter vallen dan 
in Indië, alwaar zy wilde dieren zyn {d). 
en te vinden. Dit dier heeft de grootte van een bofchmarter, en gelykt daar vry wel naar in 
gellalte bebalven dat het wat lyviger is. De kleur van deszelfs hab is donker; het hair zelfs 
p wreed, Ityi oprtaat^e en pward als van de wilde zwynen, maar minder lang; zyn ftaart 
IS vleezig, glad en elfen, gelyk die van den bofchmarter. De haat, welken dit dier tegen de 
(lanpn koeftert, is zonderling, en hy fchynt bezig om haar laagen te leggen... De laasers 
hebben waargenoomen , dat hy den wortel daar t\y van gefproken hebben gaat opgraaven, het 
zy om zig van het vergift, daar hy zig door aangedaan bevoelt , te gencezen, ’t zy om zig 
wapenen... Men houdt dien wortel van het belle tegengift dat 
andere rotten, en inzonderheid van de krokn in’ion • liekelvarken, liy is de vyand van de 
hy zig mede voedt, maar hy valt ook ^ verflindt met flegts haare eyeren, daar 
m^fter te worden, door ze i^n^eï,mk\eTt n krokodillen welken hy weet 
(d) Deze Ichneumon, zegt EmvARDs Cam Pa»’ M aillet , 34. 
jrpzien die uit Fm/mp Doft-Indie , en tvas zeer klom ; ik heb eene 
1 ^ was gekoomen, en die eeiis 20 groot was. Het eenigfle vc-- 
fchil, dat er, behalyen de pootte, onder deze Ichneumons was, bellond hierin, dat de 
Egyptifche, een klem kvvaftje hair aan t einde van den Haart hadt, terwyl de ftaart van’den 
indiaanfehen in een punt uitliep, en ik denk, dat dit twee oiiderfcheidene en afzonderlvke 
foorten maakt, omdat de Indiaanlche, die zoo klein was in vergelyking van den Egvotiftk 
zyn gebeden groei reeds liadt. Edwauds, pag. ipp. Nota. Deze verfchillen zto mv n-’’ 
voorgekoemen genoegzaam te zyn om twee foorten vaft te Hellen , dew^l ’er tulFchen deklp- ^ 
en de grootfte, dat is te zeggen, tuilchen die van dertien en twee-en-twintig duimen Ipn^. 
tiillchen- foorten gevonden worden, by voorbeeld van vyftien en van zeventien duimen ipnrf ’ 
Seba, die van een dezer kleine mangouftes, welke hv leevende gehad, en van C vinn 
“'aÏ/J' befebryving heeft peeven ClDed,/!i^. 6Ö. Al iïSegt, dai 
