114 
de natuurlyke historie 
De Maarnlyfl: - paakers , die nooit willen dulden , dat een wezen enkel 
zy het geen liet is, dat is te zeggen, dat het zelve het eenigfte zy van zyn 
geilagt, hebben zeer verfchillende gevoelens over den mangoufte aangenoo- 
nien- De Hr. LinnjEüs hadt ’er ecrft een das van gemaakt, vervolgens 
heeft hy het in een fret herfchaapen. HASSEi,(iUisT heeft ’er, ingevolge 
de ecritc leflen van zyn racefter ,ook een das van gemaakt. DeHrcn. Brisson 
en Klein hebben dit dier onder de wezeltjes geplaatft j anderen hebben het 
voor een otter, en anderen voor een rot genoomen. Ik breng deeze denk- 
beelden alleenlyk by, om te doen zien hoe weinig beftendigheid dezelve 
hebben in de hoofden zelfs van hen, die dezelve uitdenken , en tevens om 
myne leezers op hunne hoede te doen zyn tegen die bynaamingen , welke zy 
geflagt-naamen heeten , en die byna altyd valfch , of ten rainften willekeu- 
rig, niets betekenende en dubbelzinnig zyn (s). 
liy zeer morfig was , en dat men hem niet hadt kunnen tam maaken. Dit verrchil van inborft 
zou kunnen doen denken , dat die kleine mangoufte van eene verrchillende foort van de andere 
was; hy gelykt egter zoo zeer naar die, daar \vy van gefprooken hebben, dat men niet tvvyfFe- 
len kan , of het is het zelfde dier. En daarenboven kan ik zelf verzekeren , een dier kleine 
mnngouftes gezien te hebben, die zoo tam was, dat zyn meefter,(De Hr. Prefidm deHoBiEN) 
die Veel werk van liem maakte, hem altyd in zyn hoed droeg, en by elk zyne aartigheid en 
zinlykheid prees. 
(f) Hasselquist eindigt zyne lange en dorre befchryving van den mangoufte, met deze 
woorden, Galli in Egypto converfanlcs , qui omnibus rebus, guas non cognojeunt , impojunt 
nomina fiüa, appellarunt boe nnimal rat de Pharaon, quod fequmi qui relationes de Jtgypto dede. 
runt-, Alpinus , Belon, murem Pbaraoms effinxmint. Zo die man flegts Belon en Alpinus , 
welken hy aanhaalt, geleezen hadt, zou hy gezien hebben, dat het niet de Franchen zyn, die 
den naaiu van rot van Pbarao aan den mangoufte gegeeven hebben, maar de Egyptenaars zelve, 
en hy zou zig dan onthouden hebben , van daar uit gelegenheid te neemen om kwaad van onze 
Natie te fpreeken; dog men moet zig niet verwonderen, de befchuldiging van een Pedant, 
in het werk van een fchooljongen te vinden. Inderdaad deeze befchryving van den mangoufte 
gelyk als die van den giraffe en van eenige anderen dieren, door dezen Naamlyft • maakergegee- 
ven , kunnen nooit iets uitwerken dan hen , die dezelve leezen willen, doodclyk te verveelen , lo, 
omdat zy zonder afbeeldingen zyn, en het getal van opgefiaapelde woorden, het gebrek 
van afbeelding niet kan vervullen ; dén opflag van het oog is in deeze oeffeniiig beter , dan 
eene lange reeks van woorden. 20. Omdat deeze woorden meeftal uit een barbaarfch Latyn be- 
ftaan, of liever tot geeiie taal behooren. 30, Omdat de wyze van deeze befchryvingen niet dan 
een llender is, welke yder menich kan volgen , en die noch vernuft, noch zelfs kundigheid, 
ondcrftelt. 40. Omdat de befchryving tot beuzellngen loopt, waardoor de opmerkeiyke, zon- 
derlinge , en onderfcheidende karakters van het wezen , ’t welk men befchryft, verward worden 
met de duifterfte , de onveri'chilligfte , en nvyffelagtigfte kenmerken. 50. Eiudelyk omdat het 
groot getal van kleine overeenkomften en onzekere famenvoegingen , waarmede men verpligt 
is zyn geheugen te belaaden, den arbeid van den leezer grooter maakt, dan die van den Schry- 
ver , en hen beiden zo onkundig laat als zy te vooren waren. Een bevvys , dat men zig met 
deeze flender ontflaat van te leezen en kundigheden op te doen, is 10. De valfche betyging, 
welke deeze Schryver aan de Franfeheii doet, ten opzigte van de rot van Pharao. ao. De 
dvvaaling, waarin hy valt met dit dier den Arabifchen naam Nems te geeven , terwyl dit Arabifch 
woord de naam is van de fret, en niet die van den mangoufte. Hy behoefde zelfs het Ara- 
bifch niet te verftaan, om deeze fout te vermyden; het ware genoeg geweeft ae reizen van 
hun, die hem in het zelfde land waren voorgegaan, geleezen te hebbmi. 30. Het vervvaarloo- 
zen van wezendlyke dingen, waarin hy vervalt, terwyl hy zig zonder maaten uitbreidt over 
onverfchillige ; by voorbeeld, hy befchryft den giraffe in zulke kleinigheden als den man- 
goufte, en verwaarlooft het wezendlyk karakter, naamelyk of de_ hoornen blyvende zyn, dan 
ol‘ zy jaarlyks afvallen. In twintig maal meer woordep dan noodig is, vindt men niet het nood- 
zaaklyke woord, en men kau uit zyne befchryving niet oordeeleii, of de giraffe van het gellagc 
\ 
# 
