VAN DE MAKIS. 
127 
^rre hooren door een gekwaak , geheel gelyk aan dat van een kikvorfch. 
Het was een mannetje, en hy hadt zeer zvvaare zaadballen naar zyne grootte: 
llv ZOfft de Karren '7ir* ?t-_ 
» y *é.j r w* «I 
overeind om zig te warmen. Men voedde hem met brood en vruëten zyne 
tong was ruw,- gelyk die van een kat, en, zomen hem liet begaan’ lekte 
hy de hand tot roodwordens toe, en eindigde altyd met dezelve een weini-r 
met de tanden aan te tallen. De koude van den winter van 1750 deedt' 
hem fterven , fchoon hy niet uit den hoek van den haard was weg o-eweefl 
Hy was zeer haaftig in zyne beweegingen , en zeer geil by oogenblikken • 
hy fliep dikwyls overdag, maar met een loffenflaapi die door het minfte 
geraas wierdt afgebroken. 
Daar zyn onder de foort van den mongous veele verfcheidenheden , niet 
flegts tra opzigte van het hair, maar ook van de grootte; die, waarvan 
tvy fpraken,was bruin, en van geftalte als eene middelraaatige kat;wy ken- 
nen er grootere en veel kleinere. Wy hebben ’er een gezien, die, fchoon 
volwaüen, niet grooter was dan eene relmuis. Zo deze kleine mongous 
met m alles naar den grooten geleek, zoude hy buiten tegenfpraak van eene 
verfcmllende foort zyn ; maar de overeenkomft tuffchen deze twee Indivi- 
drtrrnnrïp''T’P“°'''^" ^ uitzondering alleen van 
ne grootte, dat \vy geoordeeld hebben hen beiden tot dezellde foort te 
Ml voorbehouding egter van hen in ’t vervolg door een 
vcrfchillenden n aam te onderfcheiden , zo men blyk bekomt , dat deze twee 
dieren zig met te famen vermengen, en zo verfchillende zyn in foort als 
in grootte. ^ 
De vari (/) is grooter, fterker en wilder dan de mococo; hy heeft zelfs 
eene woelte kwaadaartigheid in zynen ftaat van vryheid. De Reisbefchrv- • 
„ vers zeggen , dat deze dieren woedende zyn als tygers ; en dat zy zulk 
,, een geraas in de bolTchen maaken , dat , zo ’er twee zyn , men ze<rgen 
rn""’' VndT!i ’Z en dat zy zeer moeyelyk te temmen zyn . 
keuw ra zvlfver'? van den 
j- T’ i yervaarende, wanneer men haar voor de eerfte reize hoort- 
?we? takfcn " zonderling maakzel in delongepyp, welker 
zroD de holligheid maaken, voor dat 
zy op de btonclucs \an de long mtloopen : hy verfchilt derhalvcn veel van 
den mococo m mborllzo weJ al» In maakzel. heeft in ’t aiyemJen TCe” 
rO Nota. FlaCCOURT, M^oco Nart noemt, geeft aan dézen den naam van Narü 
eoffy, het IS zeer waarfchynlyk dat C(?/ry een oyvoegzd i.<=, om de meerdere grootte, fterkre 
of woeftheid van dit dier tut te drukken, t welk inderdaad in deze, en verfcheidèn "napri 
eigenfehappen van den Mococo verfchilt. “ 
(k) Foyoge de Flaccourt, png. 153 , 154. Nota. Zo dit dier jong gevangen wordt verliert- 
het waarfchynlyk alle zyne woeiHieid, en Ichynt zo zagtaanig als de mococo. Het’is z-» ^ 
„ Edwards, een dier van een gezelligen, zagten, en vreedzaamen aart, dat niets heeft 
„ de hftigheid of de kwaadaai tigheid van den aap.” Glanures, pog, 13, 
