130 DE NATUURLYKE HISTORIE 
pecari en de babiroufla hoeven hebben, en geene nagelen als de makis. Ik 
beken dat het onderfcheid tuffchen nagelen en hoeven , by het getal der 
Ihytanden gevoegd, zo zeker wezen zou als het maakzel van den agtervoet , 
om het onderfcheidend kenmerk der makis uittemaaken; maar het koomt my 
voor, dat het maakzel van den agtervoet voorgetrokken moell worden, om- 
dat de dieren, die de agtervoeten als die der makis gevormd hebben,. min- 
der talryk zyn dan de dieren , die hoeven in plaats van nagelen hebben. De 
Maaker der rangfeliikking heeft het zesde kenmerk opgegeeven , om de makis 
van de vledermuizen te onderfcheiden , die, even als de makis, vier fny- 
tanden van boven en zes van onderen hebben, maar welker vingesen der 
voorvoeten door een vlies aan elkanderen gehecht zyn. Daar is eene uitzon- 
dering te maaken omtrent het getal der Ihytanden j de vledermuis, welké 
wy het hoefyzer genoemd hebben, heeft in het geheel geene Ihytanden aan 
het bovenft kaakbeen , en zy heeft ’er maar vier aan het onderfl: j men moet 
den Hr. Brisson dat gebrek zyner rangfchikldng niet tegenwerpen , omdat 
de vledermuis, waarvan \vy hier fpreeken, nog niet was waargenomen, 
toen I17 dcjf werk fchreef , fchoon zy hier te lande gemeen is. 
Ik wenfchte ooU ^.pne reden tc kunnen vinden , om den Hr. Linn/eus te 
verilntwoorden, ten aanzjen van eene dwaaling, welke my voorkomt in 
zyne methodiefche verdeelmg der vier^mf^rigp dieren te zyn (^) met betrek- 
king tot het getal der tanden van het wild zwyn, het valkan /de pecari en 
de babiroufla, die in getal van fnytanden met de makis overeenkomften 
hebben. De Hr. LiNNdius geeft den varkens en het wild zwyn agt benedenfle 
fnytanden; ik heb ondertufTchen genoeg dieren van die foort waar genoomen; 
om te gclooven dat die tanden volftandig zes in getal zyn. Ik heb een pecari 
en twee koppen van babiroulTaa’s gezien , die ook van onderen niet meer 
dan zes fnytanden hadden als de makis. De Hr. LiNNiEUs geeft hun ’er agt j 
moogelyk heeft hy geene gelegenheid gehad , om de tanden van den pecari en 
de babirouffa zelfs waarteneemen , gelyk die der varkens en wilde zwynen ; 
hadt hy een kop van eene babiroufla gezien , zou hy niet gezegd hebben , dat 
de bovenfte hondstanden door het voorhoofdsbeen heenen fteeken (t) , want 
zy lleekcn flegts door het been van het bovenft kaakbeen , ten minften met 
hunnen wortel ; het is waar , dat zy zig naar boven omkrommen , en dat zy 
met hunne einden by het voorhoofd kunnen koomen, maar het is nietwaar- 
fchynlyk , dat de Hr. LiNNiEUs heeft willen zeggen , dat zy met hun eind door 
het voorhoofdsbeen fteeken : dit factum hadt wel verdiend duidelyker uit- 
gedrukt te worden. 
Cb") Syll. Nat. Edit. X, pag. 49. 
(c) Dentes laniarii Qabiroujfa^ fupiriorss JI, perforantss craniumfrimtis, recurvati ut dug 
tarr.ua. Syjl. Nat. Edit, X, pag. 50. 
