VAN DEN OCELOT. 
5 > 
hy loert daar , wakker zynde , op het wild of tam vee, dat voorby komt , waar- 
op hy zig werpt, zodra het onder zyn bereik komt. Hy verkiefl het bloed 
boven het vleefch, en ’t is te dezer oorzaake, dat hy een groot aantal die- 
ren verdelgt, omdat hy, in plaats van dezelve te eeten, en ’er zig mede 
te verzadigen, zyn dorlh alleenlyk lefcht, door hun bloed te zuigen (d\ 
In zynen ftaat van gevangenis behoudt hy zyne zeden en gebruiken ; niets 
kan zyne woeftc geaartheid yerzagten ; niets kan zyne onruftjge beweegingen 
bedaaren. Men is yerpligt hem altyd in een hok te houden. On de drie 
„ maanden , (zegt de Hr Escot) ,toen die twee jongen hunne voedlber had- 
„ den opgevreten, hield ik hen in een hok, en ik heb hen daar met verfdi 
„ vleefch gevoed , waarvan zy zeven of agt ponden daags eeten. De liefde- 
handel tulTchra het mannetje en het wyfje, gaat op de wyze als bv onze 
„ huiskatten. _ Daar heeft eene zonderlinge meerderheid van den kant van 
„ het mamietje onder hen plaats : welk een Herken eetluft deze beide die- 
,, ren rmbben , nooit krygt het wyfje in ’t hoofd om iets te neemen , voor 
,, dat het mannetje geheel verzadigd is, en hy haar de overgefchotene 
- brokken toeduwt , welken hy zelf met luft. Ik heb hun verfcheidenmaalen 
leevende katten gegeeven ; zy zuigen haar het bloed uit , tot dat ’er de 
dood opvolgt; maar zy eeten nooit derzelvcr vleefch. Ik had voor hun 
onderhoud twee jonge geiten mede aan boord genomen, want zv eeten 
nooit gekookt of gezouten vleefch ’ (e). > u zy eeten 
Het blykt uit het getuigenis van Gregorius de Bolivar , dat deze die- 
ren gemeplyk maar twee jonge vóórtbrengen, en dat van den Hr. Escot 
fchynt dit te beveiligen ; want hy zegt ook, dat hy de moeder gedood 
hadt, voor dat hy de twee jongen, daar wy van gefproken hebben, hadt 
gevangen. Het is met den ocelot, even als met den jaguar, den panther 
den luipaard, den tyger, en den leeuw; alle die dieren, opmerkelyk door 
hunne grootte, brengen flegts in kleinen getale voort, terwyl de katten 
welken men ook onder dezen Ham zou kunnen betrekken , maar die kleiner 
zyn, in vry grooten getale werpen; het geen toont, dat het meer of minder in 
de voortteehng, veel meer van de grootte dan van de gedaante afhangt. 
Q/f) Nota. Dampier fpreekt van dit dier onder den naam van kat-tvffer en zie Eiep «-..p i. 
d,.„gcn «gj.™ 
,, te zeggen den kop, het hair, en de wvze van zvn ni-noi i overige, dat is 
„ naar den t^er behalven dat hy nietwe^ zo dik isf zy z?fhier 
„ tale; zy verflmden de jonge kalven en het wild, dat men daar in o'Jervloed vindt Ook zvn 
„ zy te dezer oorzaake minder te vreezen, omdat zy gec-n gebrek aan voedzel hebben. 7v 
„ hebben eene trotfehe houding en een woeft iiitzigt.”A'ajtfge * Dammer, Tom. lil. pa ■r 
(O Brief van den Hr, l Escot, die deze dieren van ’t vafte land van Carthagena heeft mp 
degenomen, voor den Hr. de Beost , Correfpondent van de Akademie der WeetenfehaDD'^n 
in dato 17 Seotember i" 64 - I\ata. De Hr. de Beost, die ons dezen brief moi ’ 
mededeelen , 
gelegenheid 
degcdeeld. 
XIII Deel. Y 
