1^8 de natuurlyke historie 
korter beenen hebben, en dat zy opmerkelyk zyn door de kleur van hun 
hair, dat levendig en fchitterend geel is; het is hierom dat verfcheiden 
fchryvers den chacal of jakhals, vergulden wolf genaamd hebben. In Barba- 
ryc, in de Ooft-Indiën, aan de Kaap de Goede -hoop, en in andere landen 
van Afrika en Afia 1'chynt deze foort van dieren veele verfcheidenheden on- 
dergaan te hebben; zy vallen in die heete landen grooter, en hun hair is 
eer van eene bruin-rofle dan fchoone geele kleur; en daar zyn ook van ver- 
fchillende kleuren (r), De foort van den chacal is derhalven verfpreid door 
geheel Afie , van Armenie tot Malabar (J) en wordt ook gevonden in Ara- 
bic, in Barbarye (e), in Mauritanië , in Guinee (/)>en in de landen van de 
CO De Jackal, welken de ondcrdaaneii van den Koning van Comany by Acra onsbragten, 
was zo groo: als en fchaap , maar liy was hooger op de voeten, Zyn vel was kort en gevlakt; 
2yne pooten waren naar evenredigheid van zyn lighaam, verbaazend dik; ook hadt hy 
een dikken, platten, en breeden kop, met tanden, die elk de lengte van een vinger, en daar 
boven , konden haaien • . ■ . Aan de voeten heeft hy nagels of klaaiiwen van eene vxceflyke 
dikte, f^oyage de Bos.Man, pag, 331. 
(O Daar zyn in Bengale, wilde honden, jacqueparels , of fchreenw-honden geheten, welker 
hair rood is. Zy komen met benden alle nagt op eene vreeflyke H^rze haffen of raazen, langs 
de Ganges; hunne ftemmen zyn zo verfchillende en hun gefchreeuw zo hard, dat men elkan- 
deren niet kan hooren fpreeken; zy tt'ykeii niet, wanneer de Mooren by hen langs gaan... Deze 
dieren zyn gemeen byna in geheel Indiën. Foyage de Jomigo de Biervillas, r. Portie pag. 
178; ~ Daar is in Madiira eene loort van wilde kat, wélke men eer voor een vos zou neemen : 
de Indiaanen noemen het J\on , en de Portugeezen jidiho, ..Terwvl ik \s naarts reisde hoorde 
ik altoos het gehuil dezer dieren. Lettres édifiantes XI r. Ree. pag] ^9. — *1:% Gnzarane vindt 
men eene foort van wilden hond , welken zy jakah noemen. Relatioti de Mandelslo ; fitite 
(^’Olearius, iom. II. pag. 234, — Men ziereen groot getal jackales of jachals op ’t land van 
iVIalabar; ik heb hen ook gezien in de bolTchen van Ceylon; zy zyn van maakzel als een vos, 
byzonderlyk ten opzigte van den Haart... zy zyn zeer driftig naar menfchenvleefch. . . zy 
volgden ons leger en groeven de lyken op. . . wy hoorden des nagts dikwils een vervaarlyk 
gefchreeuw van deze dieren , het welk vry wat naar dat van toornige homlen geleek... zy fchreeu- 
wen met herhaalingen als of zy elkanderen antwoorden. Recueil des Voyages de la Compa- 
gnie des Indes orientales , tarn. yi. pag. 480. — Het geheele land van Calicur is insgelyks 
vervuld met voffen , (Ch-acals") die des nagts tot zelfs in de Stad komen , en jaagen , gelyk hier 
de honden doen , en men hoort den geheelen nagt geen ander geluid in de tuinen en langs de 
wegen. Voyoge de Rr. Pyrard, toni. /. pag. 427* ■“ Gs fckccale is een foort van wilden 
hond... Daar is zulk eene groote menigte in den omtrek van Suratte, dat wy elkanderen niet 
verdaan konden, wegens het groot geraas dat zy maakten, fchreeuwende onderfcheidenlylt 
ma, oua, oua, ’t welk naar bet geblaf van den hond gelykt; dit dier is gulzig naarmenfehen. 
Jyken... Daar zyn er ook in menigte in de woeftynen van Arabic, langs deTyger.den Eufraat. 
en in Egypte. Foyage de Boulaye-ee Gouz, pag. 254. 
CD Jr* Koningryken van Tunis en Algiers is de Deah of ^ackall van eene donkerer 
kleur dan de vos , en tennaaftenby van dezelfde grootte ; hy fchreeuwt alle avonden in de dor- 
pen en in de tuinen, zig, even als de dubbah, met wortelen, vrugten,en krengen voedende» 
Royage de Shaw, tont. /. pag, 320. Nota. De dubbah, daar Shaw hier van Ipreekt, is de 
hytena. 
(ƒ) Men vindt in Guinee , en nog gemeener in het land van Acra , en in dat van Aquam- 
boë, een zeer wreed dier, ’t welk onze lieden jackals noemen... Zy komen des nagts tot 
onder de muuren van het Fort, dat wy te Acra hebben , om de varkens , de fchaapen, enz. 
zo zy daar kans toe zien, weg te rooven. Voyage de Bosman, pag. 24P- Zie ook pag 331. 
en 332. — De wilde honden van Congo, welken men Mebbia noemt , zyn doodelyke vyanden 
•van alle de andere viervoetige dieren ; zy verfehillen niet veel van onze jagthondeu ; men ziet 
hen by benden van dertig en veertig, zomtyds zelfs in grooteren getale.... Zy taffen alle foorteii 
vau dieren aan, en worden dezelve gcmcenlyk raeefter door het getal; zy tallen de menfebea 
