VAN DEN CHACAL op JAKHALS, en de ADIVE. i8i 
•menden van twin- 
Itrvden ’ veertig , zy vergaderen dageJyks om gezamenlyk te gaan 
door hun ’ ^y ^eeven van kleine dieren , en doen zig van de groote 
SpvLÏu P vreezcn. Zy vallen op alle foorten van huiHelvk vee of 
gevogelte, bykans onder het oog der menfchen , aan ; zy begeevcn zm trotfch 
en zond^- eenige vrees te toonen, naar de fchaaps-kooijen , LSll^len 
paarden-ftallen, enz. En wanneer zy daar niets anders vii hunne Sin? 
vinden, vree en zy het eder van de tuigen , laarfen, fdioenÏÏ, en fleeS 
de nemen en brokken welken zy den tyd met gehad hebben door tezweS 
mede. By mangel van levende prooi, graaven zy de lyken van mcnffhen 
en dieren op; men is verphgt de aarde op de begraafplaatfenvall te kloppen 
en daar doornen onder te vermengen , om hen te beletten van dezelve on te 
yroeten , want anders fchrikt eene diepte van ecnige voeten aarden hen niet 5 
(o), zy arbeiden met verfcheidenen te zamen, zy vergezellen dit opgraaven 
me een akelig gelchreeiiw , en wanneer zy eens gewend zyn aan menfchen- 
Jyken te eeten houden zy niet op de kerkhoven te ontruflen , de legers 
te volgen, zig by de karavanen te houden.. Zy zyn de kraeiien onder de 
viervoetige dieren; het flmkendfte vleefch ftaat hun niet tegen* hunL 
vraatigheid is zo ftandvaftig, zo geweldig, dat het droogfte lede^toSn 
^ V .1 *7 7^^ heeft dien zelfden trek naar rottig vleefch ; hy graaft 
ook de lyken op , en t is op de overeenkomll: van die gewoonte dat men 
deze twee dieren , fchoon zeer verfchillende van elkanderen, dikwils ver- 
ward heeft. De hyaena is een ftdzwygend, eenzaam, en zeer wild beeft 
het welk , fchoon llerker dan de jakhals , niet zo ongemaklyk is en zie 
vergenoegt met de lyken op te vreeten, zonder de leevende te ontruften^ 
daar integendeel de Reisbefchryvers zig beklaagen over het gefchreeuw 
over de roofzugt, en allerhande laftigheden , van den jakhals (p) die de onbe- 
ajluta,audax ê? furacijfma efl.... Interdiu circa monfes lat et , rtoSlu tervieil SS vasus 
ejt •, catervatim pradatum excurrit in rum A? m t . ' nuuu pervtgu CS vagus 
honden, die niet naar von’en Sen^ T of wilde 
vnn wolven en honden geteeld zyn ; zv Sccrdes 
vervaarend gehuil... zy lyn zeer kwaad-miJ I 
LE Bruin, fol. Paris ir pa^ ^ fievaarlyk als de wolven, royage de C. 
M De adives zp zeer gi-cetig naar Jyken, byzonderlvk inenfehen - lyken. Wanneer de 
Chnftenen letnand m t veld begraaven, maaken zy niet flégts een zeer dienen kuil maar de! 
wyl dtt alleen niet genoeg is om dozen dieren het opgraaven der lyken te beletten, Jiebben zy 
ook het gebruik oin de aarde , welke zy op het lyk w erpen , nitt de voeten toe te trappen en 
daar fleenen en doornen in te mengen, die de voeten dezer dieren kwetzende, hen beletten 
dieper te graaven. De naam adtve wil in de Arabtfche taal zeggen wolf; zyn maakzel, zvnhiir 
en zyne vraatzugt komen met dien naam wel overeen; maar zyne grootte, zviie tremeenz!,!™ 
jieici, en zyne domheid geeven een verfchillend denkbeeld van hem. Poyage de P Fr 
XllL Artick traduit par Mr. h Marquh de MonïmirLl. Vincent 
,j®.'^'>alzen zyn in zulk eene groote menigte rondom de tuinen dar 7r> 
getale, gelyk een troep of jagt van honden, allen avond met een groot gcfchrSuw foorS 
z 3 
