VAN DEN I S A T 1 S. ig; 
hy heeft zagter hair dan de gemeene vos, en zyne vagt is in den eenen tyd 
van het jaar wit, in den anderen blaauwachtig-afchgraauw. Het hoofd is 
Kort naar evenredigheid van ’t lighaam, het is breed by den hals, en loopt 
in een vry fpitfen fnuit uit. De ooren zyn byna rond ; daar zyn vyf vingers 
en vyf nagels aan de voorfte voeten , en flegts vier vingers en vier nagels 
aan de agterfte y in het mannetje is de roede naauwlyks zo groot als eene 
fchryfpen; de zaadballen zyn zo groot als amandelen, en zo zeer binnen het 
vel verborgen , dat men moeite heeft om dezelve te vinden : het hair waar^ 
mede het geheele lighaam bedekt is, is omtrent twee duimen lang;’het is 
glad, gevuld, en zo zagt als wol. De neusgaten en het onderfl kLkbeen 
zyn niet met hair bekleed: het vel is in deze deelen zigtbaar, zwart en 
naakt. 
De maag, de ingewanden, het gedarmte, de zaad vaten, zo wel van het 
mannetje als het wylje, zyn gelyk aan die van den hond; daar is zelfs een 
been in de roede, en het geheele geraamte gelykt naar dat van den vos. 
De ftem van den ifatis, is tuflchen het van den hond, en het ge- 
fchetter van den vos. De die in Peltcryen handelen, onder- 
fcheiden twee foorten van ifatis, de eene wit cn de andere blaauwagtig- 
afchgraauw; de laatftgemelden worden mecfl; geacht, en hoe blaauwer of 
donkerer zy vallen , hoe zy meer getrokken worden en duurer zyn. Dit 
verfchil in de kleur van het hair maakt hen niet tot twee verfchillendê foor- 
ten : kundige en geoeftende jaagers hebben den Ilr. Gmelin verzekerd , dat 
’er onder dezelfde dragt witte en afchgraauwe jonge ifatis waren. 
Het klimaat van den ifatis is het Noorden, en de landen, welken zy by 
voorkeur beminnen , zyn die aan de oevers van de Yszee en van de rivie- 
ren , die in dezelve vallen. Zy verkiezen de opene plaatfen en onthouden 
zig niet in de bolTchen; men vind hen in de koudll;e,de bergagtigll:e,ende 
naaktlle ftreeken van Noorwegen , Lapland , Siberie,en zelfs op Ysland (b). 
Deze dieren koppelen in de inaand van Maart , en dewyl hunne tecldeelen 
eveneens van maakzel zyn als die der honden , kunnen zy in den tyd van de 
koppeling niet van elkandcren fcheiden ; hunne bronstyd ciuurt veertien dagen 
of drie wecken; geduurende dien tyd blyven zy fteeds in de lugt, maar 
vervolgens begeeven zy zig naar onderaardfche holen, welken zy in voor- 
raad gegraaven hebben. Deze holen , die fmal en zeer diep zyn , hebben 
verfcheiden uitgangen. Zy houden dezelve zinlyk, en brengen daar mos 
in , om meer op hun gemak gehuisvcfl te zyn. De tyd van de dragt der 
wyfjes , is , even als by de teeven , omtrent negen weeken ; de wyfjes werpen 
op het einde van may of in het begin van juny, en brengen gemeenlyk zes, 
zeven, of agt jongen ter wereld (<;}. De ifatis die wit moeten zyn, worden 
G) Het is waarfchynlyk dat de voflen door het reizen over de ysvelden in Ysland gekomen 
zyn : zy zyn op dat eiland in groote menigte ; zy zyn niet roodagtig ; daar zyn weinig zwarte 
en gemeenlyk zyn zy grys of blaauwagtig in den zomer, en wit in den winter; het is in dit 
laatliejaargetyde dat hunne vagt op hüSiTheüis.Hifi.lVatur.cr Islande parATiDZV^soN,tomJ. pae.^6 
CO No:a. De Hr. Gmelin zegt, op het getuigenis van jaagers, dat deze dieren fom’tyds 
vyPen-twintig jongen in eener dragt werpen. Ik denk dat deze byzoaderheid zeer 
vcrciigt, en het getal zeer vergroot is, 
A a 2 
