VAN DEN VEELVRAAT. 1S9 
DE VEELVRAAT (*). 
D e veelvraat, groot van lighaam en laag op zyne pooten , is tennaas» 
tenby van maakzel als een das ; maar hy is eens zo dik en veel groo- 
ter; hy heeft een korten kop, kleine oogen, zeer ftcrke tanden , een ge- 
drongen lighaam, den ftaart eer kort dan lang, en aan het einde wel van 
hair voorzien ; hy is zwart op den rug, en ros bruin in de zyden of liezen; 
zyne vagt is een der fchoonfte en meeft gezogte ; men vindt hem vry ge- 
meen in Lapland , en in alle de landen aan den Noorder Oceaan grenzen- 
de, zo wpl in Europa als in Afia, men vindt hem weder onder den naam 
van carcajou .in Kanada en in de andere deden van het Noordelykst-Ame- 
rika ; daar is zelfs alle waarfchynlykheid , dat het dier van de Hudfon’s- 
baay, ’t welk Edwards onder den naam van , oï Wolver enne ^ 
f kleine beer of wolfje, volgens zyn franfc/ien overzetter) , heeft gcgeeven 
(«), dezelfde is als de carcajou van Kanada; dezelfde als de glouton of veel- 
vraat van ’t Noorden van Europa; het komt my ook voor, dat het dier 
door Fernandes, onder den naam van Tepeytzcuit/i ^ of berg -hond, voor- 
gedraagen, wel de veelvraat zou kunnen zyn , waarvan de foort zigmifTchien 
tot in het woefl gebergte van nieuw Spanje verfpreid heeft (b). 
Olaus Magnüs fchynt my toe de eerfte te zyn, die van dit dier gewag 
heeft gemaakt; hy zegt (c), dat het de dikte heeft van een grooten hond ; 
dat het de ooren en het gelaat heeft van de kat ; dat zyne voeten en nagels 
zeer fterk zyn; dat het hair bruin, lang, en gevuld is, de ftaart even als 
die van den vos met hair gedekt, maar korter. Volgens SciiyEFïER (d} 
(*) Veelvraat , Glouton , naam welken men aan dit dier heeft gegeeven , ter oorzaake van 
deszelfs onverzaadelyke gulzigheid. in ’t Zweedfeh ,• r«W/;77/in ’t Hocgduitlch ; Rofo-, 
^ck in ’t Slaronifch; Glutton in ’t Engelfch; Carcajou in Kanada; Quiticajou in andere 
ftreeken van Noord-Ainerika. 
Inter omnia animalia, qitce immani voracitate creduntur infatiahilia , Gulo inpartibus 
Suecia feptcntrionalis pracipuum fufeepit nomen, ubi patrio fermme jerUdicitur litigua 
Cermanica Viellrair; fclavonice Rofomaka a multa ccmefiione, Latine vero non nifi fiditia 
nomine gulo , videlicet a guloptate appellatur, Ot/n Magnus. fnp. de Gent. Sept.pag. 13S. 
Gulo a voracitate infatiabili , the dutton, Charleton, Onom.pag. 15. 
Gulo, Gulen. Apoij.on. Megabesi. mp. Gulonis. Vienna Auftri.se 1681. 
Rofomaka, Eus. Nierenbergii Hift. Nat. Peregrin , pag. 184. 
Rofomaka. Gulo Rzaczimki. Hift. Nat. Pol. pag. 335... Gulo Olai Magni. Crocuta Maj. 
iSoophagus Cerman. Vielfraff; Polonice Rofomack Idem Agctor. pag. 311. 
Gulo,VielfraJf, Boophagus, magnus v orator, Rofomacka , Kun. de Qpadrup. pag. 83. 
Pg. tab. 5. 
Gulo- Muftela plantis pjps , corpore rufo-fufco, medio dorp nigro. Linn. S-jP. Nat.Edit.X,. 
pag. 45. 
fay Edwards, Hift. ofBirds, pag. 103. fig. ibid. 
(*) Animal eft parvi canh magniiudine audacifftmunque ; aggreditur enim cerves , g* 
quandoque etiam interpcif, corpus ur.iverfum nigrumx peêlus ac collum candens, piU hngi, 
o couda longa, &> caninum quoque caput', unda nomen, Fernandes. Hift. Anim, Nov, His^ 
P‘P<^P- 21. 
YA de Gent. Septent.pag. Ij8. feq. 
W atjlotre de la Lopponie, par J. Sciueffer , Paris iC/Z.pag. 314. 
Aa 3 
ƒ 
